07-Ghost

این داستان شما را با خود همراه خواهد کرد. به خاطر داشته باشید که اگر انیمه‌های قدیمی دهه 90 و 00 را دوست ندارید، ممکن است این برای شما مناسب نباشد به دلیل سبک معمولی آن از "back in the days" داستان درباره پسری است که به نام teito klein، که فوق العاده است. علت خنده دار در نروژی به "احمق-ای بی دست و پا" ترجمه شده است ?? پدرش می میرد و او توسط فرشتگانی که "ارواح" هستند "درگیر" می شود. بله این دونسنت منطقی است، اما در انیمه به خوبی توضیح داده شده است و من نمی خواهم آن را خراب کنم. من صادقانه دوست دارم 6 EP آخر انیمه را از همه بهتر دوست داشته باشم، چند EP دارد در ابتدا باعث شد گریه کنم زیرا IT مرا غمگین کرد هههه. من می بینم که بسیاری از مردم فکر می کنند به دلیل نزدیک بودن تیتو و کلاود، این یک یاوی است، اما آنها فقط یک رابطه برادر بزرگ و برادر کوچک دارند و از یکدیگر مراقبت می کنند. سبک طراحی از "در زمان های گذشته" انتظار می رود، زیرا انیمیشن های کامپیوتری زیادی وجود ندارد، همه آن ها با دست طراحی شده اند. همچنین Wanna Day موسیقی فوق‌العاده است. من عاشق مقدمه، بیرون و حتی لالبی در انیمه هستم. شاید احساس کنم انیمه کمی مقرون به صرفه است که آهنگ مبارزه کمی تکرار می‌شود، اما در عوض داستان را دنبال کنید. همچنین واندا به این نکته اشاره می‌کند که ویدیوی واقعی با دوربینی که پری دریایی را از میان تونل‌های آبی در سراسر صحنه اعتباری دنبال می‌کند بسیار جالب و منحصربه‌فرد است.

هشدار منصفانه مبنی بر اینکه 07-Ghost مقدار قابل توجهی از خدمات طرفداران را در خود دارد. به احتمال زیاد، اگر فکر می‌کنید مردان «بیش از حد خجالتی»، «خیلی عجیب» یا «بیش از حد همجنس‌گرا» هستند، این انیمه از ابتدا برای شما ساخته نشده بود. این یک Josei است، نه یک Seinen یا یک Shounen - معنای آن این است که برای زنان باشد، بارها توسط زنان، و دارای تعاملاتی است که با زنان طنین انداز شده است. با این اوصاف، 07-Ghost دارای چند نقص بزرگ است که گهگاه از لذت کلی سریال کم می کند، حتی با وجود نوستالژی که معامله را شیرین می کند. داستان: جامد 5/10. این سنگ ترین قسمت انیمه است. شما فکر می کنید که با 25 قسمت برای درست کردن آن، چیزی راضی کننده خواهد بود. شروع نسبتاً آهسته شروع می‌شود و هر قسمت شخصیت‌ها و مفاهیم را معرفی می‌کند، اما سپس بین عقب‌ماندن، ارائه فلاش‌بک‌های تکراری که تقریباً زمان صفحه نمایش را می‌گیرد و پرش به یک مینی آرک (؟) کاملاً جدید در نوسان است که به چه چیزی می‌رسد. باید پیشروی داستان باشد. مخصوصاً، پنج قسمت آخر درهم و برهم بود و وقتی به پایان رسید آن را ناراضی کرد. اگر بخواهیم منصف باشیم، احتمالاً پیش‌فرض طرح، قوی‌ترین نقطه این انیمیشن است، اما حفره‌های داستانی و بیضی‌های استعاری زیادی وجود دارد که لذت را از بین می‌برد. در پایان، شما با یک سری کاما، خط تیره و دو نقطه باقی می‌مانید و نقطه‌های زیادی وجود ندارد. اجرای داستان، متأسفانه، در همان مسابقه با قطار بدنام زنبور عسل است، که به نوعی موفق می شود کارها را خیلی طولانی کند، بیش از حد طول بکشد، و خیلی کم انجام دهد. انیمیشن: 7/10، به خصوص با توجه به سن آن. همه کاراکترها در چشم آسان بودند و سبک ثابت بود. بدون حرکات تند یا ناهنجار (بدون قسمت 1) و لحظات راکد بسیار کمی. از صحنه‌ها دوباره استفاده می‌کند و شلخته می‌شود، اما در چند دقیقه آخر تا حدی خودش را پس‌انداز می‌کند. شخصیت ها: 8/10. من می خواهم استدلال کنم که این قوی ترین ویژگی 07-Ghost است، بدون فرض خود طرح. تیتو در ابتدا به صورت رواقی، خونسرد و بی‌تفاوت به تصویر کشیده می‌شود. جایی که مردم ممکن است با او مشکل پیدا کنند این است که تیتو به دلیل ساده لوحی تمام قد انتخاب های تکانشی و بیش از حد بی پروا انجام می دهد. لازم به ذکر است که تیتو با وجود تکانشگری، سکوت و سرسختی که دارد، قلبا مهربان است و انیمه به خوبی به شما خرده نان می دهد تا زمانی که خودتان به آن راه حل برسید. همین الگوی کشف لایه بعدی در اکثر بازیگران اصلی و پشتیبان، با برخی از آشکار (و نه چندان آشکار) در طول مسیر تکرار می شود. حتی افشاگری های لحظه آخری باعث شد که تا زمانی که کارم تمام شود دوست نداشتن شخصیت خاصی از جمله آنتاگونیست ها برایم سخت شود. و، البته، سرویس طرفداران، که در همان قسمت اول ارائه می شود و تا آخرین قسمت پراکنده است. نوعی حس BL-lite را به شما می‌دهد، حتی برخی از صحنه‌ها سانسور می‌شوند تا پیامدها روشن بماند. این باعث می شود که شما تعجب کنید که چه مقدار از آن به طور متعارف هدفمند بوده است و چه مقدار از آن در اختیار استودیو دین است، که تعداد زیادی سریال BL را تولید کرده است. موسیقی: 6/10. آکا نو کاکرا ممکن است از نظر آهنگی نمادین که واقعاً به چشم شما می خورد، در ماراتن مشابه با بمب لبخند باشد. بقیه OST ها به خصوص خاطره انگیز نیستند، اما سعی و کوشش خود را در ایجاد خلق و خو انجام می دهند. نتیجه‌گیری: علیرغم اینکه چقدر به آن امتیاز دادم، در بهترین حالت به آن توصیه متفاوتی می‌کنم. این سریال بهتر از برخی از سریال های انیمه 12 قسمتی بود، اما قسمت های بیشتری برای کار داشت و همچنان توانست تا حدودی ناامید کننده باشد. با این حال، پایان بامزه بود و مرا به دنبال چیزهای بیشتری گذاشت. من انیمه را دوباره تماشا خواهم کرد، اما احتمالاً به این زودی ها نه. از طرف دیگر، 07-Ghost به اندازه کافی به من علاقه مند شد که مانگا و شاید برخی از موارد اضافی را انتخاب کنم. TL;DR: به طور کلی، 07-Ghost باید 1) به عنوان یک پیش درآمد/تیزر برای مانگا در نظر گرفته شود، و احتمالاً باید مانگا را مجدداً راه اندازی کند تا حداکثر لذت را ببرید، 2) با وجود فرض قوی طرح، نباید جدی گرفته شود، 3 ) باید توسط کسانی که از طرفداران سرویس با استفاده از بازیگران عمدتاً مرد آزار نمی‌دهند، تماشا شود، و 4) باید با صبر و ذهنی باز به آنها نگاه کرد.