Battery

سال‌ها می‌گذرد که Battery منتشر شده است، و اکنون احتمالاً توسط بسیاری از شما فراموش شده است، اما من احساس می‌کنم که باید یک بررسی ضدحمله بنویسم، زیرا واقعاً مورد انتقاد شدید قرار گرفت. من در ابتدا برای لذت بردن از آن تلاش کرده بودم، و مجبور شدم نمایش را انتخاب کنم و فرصت دیگری به آن بدهم، و امروز اینجا هستم که چیزی را می نویسم که امیدوارم بتواند شما را متقاعد کند که این انیمیشن بیسبال با طراوت را امتحان کنید. ______________________________ • داستان : 8/10 • من این مجموعه را با انتظار یک انیمه ورزشی اساسی دیگر شروع کردم که شامل شدت، دوستی، رقابت، انرژی، جوان پرشور بیش از حد پرشور و تعاملات راحت بود. خوب، شما می توانید از 3 ترم آخر عبور کنید. و دقیقاً به همین دلیل است که من از این سریال لذت بردم. 
اغلب اوقات ما نمای جانبی دیگری از یک تیم را نمی بینیم، بیشتر اوقات حول محور خوب و دوستانه بودن باتری پرتاب کننده و رابطه آنها با هم تیمی ها است. 
در واقع برای یک بار، می بینیم که باتری واقعاً در حال تقلا برای درک احساسات یکدیگر است، می بینیم که مربی در مواجهه با پسری مغرور چقدر ناتوان است. واقع گرایانه بود، و نه آن حال و هوای ایده آلیستی که در بیشتر ژانر به دست می آوریم.
اگر برای بسیاری از تماشاگران این بدترین انیمه بیسبال بود، فقط احساس می‌کنم حال و هوای جدیدی به آن می‌دهد، احساسی متفاوت از بقیه دارد. احساس طراوت می کرد. • شخصیت ها: 7/10 • تاکومی شخصیت اصلی ما (MC) نیز با طراوت است، او آن پارچ‌های شادی بیش از حد پرانرژی نیست که مثل همه جا دیدیم.
او جهنمی مغرور است، مطیع نیست، و برای آنچه می خواهد و باور دارد می ایستد. وقتی همه از او متنفر بودند واقعاً دوستش داشتم. ما در آن ژانر MC های سرکشی مانند آن نداریم. Gou، Catcher MC ما، نرم‌تر، آرام‌تر و در ژانر ورزشی کمی معمول‌تر است. اگرچه احساس می‌کنم یک لپه مورچه‌ای را می‌گویم، اما احساسات او نسبت به گو با شوگو به نوعی آشکار و عمیق است، من واقعاً از دیدن اینکه هر دو بر سر تاکومی مبارزه کردند، لذت بردم. Shuugo شخصیت مکمل رقیب ما است و من دوست داشتم بیشتر او را ببینم. برخی از افراد حال و هوای همجنس گرایی این نمایش را دیدند و من فقط می توانم با آنها موافق باشم. این واضح نیست، بنابراین نیازی نیست که از آن متنفر باشید، این اتفاق می افتد. و اگر در جامعه ژاپن زمانی که شما اینقدر جوان هستید این اتفاق بیفتد، خوب آسان نیست. • هنر : 9/10 • این هنر دارای این حس منحصر به فرد است، رنگ‌ها مانند آبرنگ ملایم هستند و به ایجاد یک فضای عمیق در کل سناریو کمک می‌کند. حال و هوای بسیار تمیز و مدرنی که دیدیم را ندارد، اما حال و هوای کاملاً یکپارچهسازی با سیستمعامل را نیز ندارد. واقعا بی نظیره • صدا: 6/10 • موسیقی چیزی نبود که در ذهن داشته باشم و از آن آزارم می‌داد. اگرچه من از صدای سیها بسیار متنفر بودم، اما آنها تصمیم گرفتند برای او یک کودک بگیرند و هر بار که او صحبت می کرد من دلم می گرفت. حجم صدایش مثل صدای دیگر نبود، لحن تند و تیزش با بازی بیش از حدش باعث شد اخم کنم. در ابتدا فکر می‌کردم همه صداهای VA برای پسران 12/13 ساله بیش از حد بالغ هستند، اما با دیدن این که چگونه این سناریو کودکانه و تا حدی بالغ نبود، آنها را فراموش کردم. • لذت : 7/10 • در ابتدا برای درگیر شدن در این سریال سختی می‌کشیدم، صداها واقعاً اذیتم می‌کرد و شروع آن کمی کند بود.
و سپس بعد از یک صحنه عصبانیت و من می بینم که گو چه احساسی نسبت به تاکومی داشت، گیر کردم و فقط آن را یکباره تماشا کردم. • به طور کلی: 8/10 • - حال و هوای تازه برای یک انیمه بیسبال - روابط جالب، دوستی یا رقابت - صحنه های زیبا - در ابتدا سرعت آهسته است - پایان باز

از همان قسمت اول، می دانستم که چیزهایی در مورد این مجموعه انیمه به ویژه متفاوت است، و در کمال تعجب من حق داشتم احساس کنم که واقعاً با هر انیمیشن ورزشی دیگری که تا به حال تماشا کرده ام متفاوت است. این نمایش در واقع به شکل دوگانه به ما بینندگان ارائه می‌شود، جایی که حدس می‌زنم سریال سعی کرده است تا چگونگی مواجهه جامعه ال‌جی‌بی‌تی با مسائلی علیه جامعه را در قالب بیسبال و شخصیت‌های آن به تصویر بکشد. به عنوان مثال، تاکومی یک نوجوان عصبانی است که دوست ندارد مربی موهای بلندش را نشان دهد یا دوست ندارد کسی به مچ یا شانه‌اش دست بزند. علاوه بر این، تمام اختلافات بین باتری و اینکه چگونه سنپای آنها حسادت می‌کنند که تاکومی می‌تواند هر کاری را که می‌خواهد انجام دهد و از همه هنجارهای اجتماعی مورد انتظار یا دستور بزرگان اطرافش سرپیچی می‌کند. بنابراین، می‌توانم بگویم که این سریال در مکان‌های درستی که قرار بود به من برخورد کند، همانطور که آن را در یک روز به پایان رساندم. با این حال، من همچنان به آن امتیاز 6 دادم، زیرا نمایش از نیمه دوم آن نتوانست پیام یا ورزش بیسبال خود را به طور کامل اجرا کند، زیرا شروع به کسل کننده و گیج کننده کرد. به عنوان مثال، نیمه دوم آن کاملاً روی آن میزوگاکی و کادواکی متمرکز بود، زیرا نمی‌توانستم به اتفاقات، مخصوصاً بازی که بی‌صبرانه منتظر رخ دادن آن در بین تیم‌ها بودم، برسم. به نظر من این نمایش شکست خورد زیرا پایان مبهم بود، زیرا بسیاری از بینندگان مانند من را متعجب کرد که این چه بود. اگرچه، این یک چیز تماشای یک بار است.