Blue Reflection Ray

این زشت ترین و بدون الهام ترین انیمیشن دختر جادویی است. فکر می‌کنم بهترین چیزی که در مورد آن باید بگویم این است که کدگذاری عجیب و غریب است؟ اما من حتی به قسمت دوم هم نرسیدم، بنابراین آن را ادامه نمی دهم. من آن را از شک و تردید بهره مند خواهم کرد، تم پایانی بسیار سرگرم کننده بود. من به Blue Reflection Ray 2 (هولناک) دادم. من فکر می کنم اگر ترکیبی از انیمه دخترانه جادویی و انیمه مکانیکی را دوست دارید، این می تواند لذت بخش باشد، اما من واقعاً نمی توانم از این که هنر بد به نظر می رسد بگذرم. دوبله هم عجیب بود، با دیالوگ های خیلی خشک و قسمت اول فوق العاده گیج کننده که دنبال کردنش سخت بود، حتی وقتی سعی کردم به آن توجه کنم.

* اسپویل در پایان اول از همه، ممکن است یک داستان مستقل باشد، اما بازی اول، زمینه بیشتری را به همه چیز اضافه می کند، حالا جدا از کیفیت انیمیشن. من واقعاً 12 قسمت اول را دوست دارم، اما احساس می‌کنم در حوالی اپیزود 16 شروع به سقوط می‌کند. من گروه بازیگران کوچک شخصیت را دوست دارم زیرا هر شخصیت نقشی در داستان دارد و سرعت هر اپیزود مطابق با رویدادهای قسمت 12 است. خوب بود. متأسفانه من فکر می کنم که داستان سعی می کند خیلی پیچیده باشد و بعداً همه چیز بدون توضیح مناسب شروع به رخ دادن می کند. همچنین به عنوان کسی که اولین بازی را انجام داد، به بسیاری از اسرار علاقه مند بودم، اما در پایان داستان من فقط با یک سری سوال بی پاسخ مانده ام. به طور کلی، من شخصاً احساس می‌کنم که ری در مورد چیزی که نوشتن بازی اول را بسیار خوب می‌کند، اشتباه می‌کند، بیشتر تضاد به «احساس بد» یا «احساس خوب» تبدیل می‌شود. در مقایسه با بازی که حول محور همدلی است، جایی که قهرمان داستان واقعاً مشکلات شخصیت‌های شایع را می‌بیند، تجربیات مشابهی را که داشته است فکر می‌کند، در واقع در مورد مشکل مذکور با دختر شایع صحبت می‌کند و به هر دو کمک می‌کند تا به عنوان شخصیت رشد کنند. اگرچه با وجود داستان، من فکر می کنم شخصیت ها خوب هستند و در پایان آن شیمی بین آنها چیزی بود که من را از دوست نداشتن کامل نمایش باز داشت. موسیقی نیز خوب بود و به خوبی کار خود را در بالا بردن صحنه های احساسی انجام می دهد، اگرچه ای کاش به جای موسیقی معمولی انیمه، به موسیقی متن بازی نزدیک تر می شد. حالا برای چیزهای خراب، کاری که آنها با داستان شینو انجام دادند را دوست نداشتم. من حدس زدم که شینو در همان قایق دوقلوهای مرکباتی بود، جایی که او نیز آزمایشی برای اتصال دنیای مشترک و واقعی بود، این می‌توانست دانش او را از چیزهای مشترک و قدرت‌هایش نیز کاملاً توضیح دهد. ناگفته نماند که آنها می توانستند چندین پرنده را با یک سنگ بکشند و همچنین توضیحی در مورد چیستی یوزو و آهک و چیزهای سفیرا بدهند، در عوض ما چیز عجیب و غریب فرقه را دریافت کردیم. همچنین من دوست دارم uta فقط پر جنب و جوش است، این که او تنها آنتاگونیست غیرقابل جبران است و حتی ناخواسته فقط بخشی از داستان آسیب زا mio و shino بسیار خنده دار است.