Brave Story

هشدار: اسپویلرهای جزئی در پیش است داستان: 8/10 داستان، در کل، بسیار لذت بخش بود. من می‌توانم بنشینم و فیلم را به‌طور کامل بدون احساس خستگی یا مکث برای استراحت تماشا کنم، که با توجه به کوتاه‌تر شدن زمان توجه من (چیزی که به نظر من یک مشکل اجتماعی است، نه شخصی) بسیار تاثیرگذار است. این یک مشکل تداوم نسبتاً نگران کننده داشت، که متأسفانه منجر به "پایان خوش" می شود - مسلماً با لحن کلی مطابقت دارد، اما در تضاد با پیام اصلی فیلم است: خوشبختی بدون سختی به دست نمی آید. من هم از مونتاژ حول نقطه 1/3 فیلم خوشم نمی آمد که انصافاً غیرضروری بود و به نوعی حواس را پرت می کرد. این منجر به احساس گسست بین ارتباط مخاطب و ارتباط شخصیت می شود - که من را به نقطه دوم من می رساند. شخصیت: 7/10 شخصیت‌های Brave Story دوست‌داشتنی بودند، اما از بین پنج شخصیتی که در جلد آرت به نمایش درآمدند، تنها دو نفر آن‌طور که شایسته آن بودند، پیشرفت کردند. مونتاژی که قبلاً ذکر کردم بخشی از مشکل است، اما مسئله بزرگتر کمبود زمان بود. این فیلم متراکم بود و از زمان صرف شده (نزدیک به دو ساعت) بسیار موثر استفاده می‌کند، اما صادقانه بگویم، بهتر است به عنوان یک سریال 12 قسمتی از یک فیلم مستقل کار کند. همانطور که گفته شد، به دو شخصیت اصلی توسعه کافی داده شد تا مخاطب به "سرنوشت" خود اهمیت دهد. هنر: 7/10 منظورم این است که سال 2004 بود، بنابراین من نمی توانم در اینجا خیلی خشن باشم ... اما خدایا CG. اگر هنوز فیلم را ندیده اید، مراقب قسمت قورباغه باشید. وقتی آن را می بینید متوجه می شوید که در مورد چه چیزی صحبت می کنم. این مانند گرافیک سطح PS1 است. علاوه بر این، بخش‌های متحرک سنتی استاندارد هستند، اما هیچ چیز قابل توجهی نیستند. صدا: 7/10 موسیقی متن خوب بود، اما هیچ چیز برجسته نیست. لذت: 8/10 استفاده خوبی از وقتم بود. داستان قانع کننده بود. من دوباره آن را تماشا خواهم کرد. به طور کلی: 7/10

(این چهارمین یا پنجمین بررسی من است، پس با من صحبت کنید). در ابتدا، همانطور که جزئیات را از MAL خواندم. فکر کردم ازش متنفرم بنابراین من تریلر را دیدم و فکر کردم "هوم، شاید باید آن را امتحان کنم. کتاب را از روی جلد آن قضاوت نکنید." بنابراین به آن فرصت دادم. این در مورد پسری است که حدس می زنم حدود 11 سال دارد. بنابراین به هر حال، این یک زندگی عادی است تا زمانی که با خانواده اش مشکل پیدا کند. پدرش می رود و مادرش با سلامتی اش مشکل داشت. بدون سرنخ، تنها سرنخ او یافتن کلیدی بود که زندگی او را شادتر کند. سرنوشت او. پس او درِ سرنوشت را باز می کند، و امتحانی به او داده می شود، او به اندازه کافی «شجاع» بود که امتحان را کامل کرد. من به نوعی آن را شبیه به Zelda- The Adventure of Link دیدم. می دانید، جایی که لینک باید 4 مورد یا چیزی را پیدا کند، آن آیتم ها به TRIFORCE منجر می شوند. برای این فیلم، آن اقلام جواهرات هستند، آنها به سمت کلید او می روند. به طور خلاصه، بسیار جالب است که چگونه این همه شباهت "بازی های ویدئویی" وجود دارد، و من نمی دانم که آیا تخم مرغ عید پاک وجود دارد یا خیر، اما احساس کردم که وجود دارد. موسیقی موجود در فیلم، حس فوق العاده ای را القا می کرد. فیلم بسیار رنگارنگ و عجیبی است. لحظه های غمگین خود را دارد و لحظات شاد خود را. یکی از آن حس هایی که هنگام تماشای فیلم گیبلی می بینید. نمی دانم، حدس می زنم من تنها کسی هستم که چنین احساسی دارد. من این فیلم را دوست داشتم و آن را توصیه می کنم.