Final Fantasy: Unlimited

این انیمه اقتباسی از سری بازی های ویدیویی فاینال فانتزی است. مضامین بسیاری از بازی ها از قدرت کریستال ها، مبارزات قهرمانانه و از خود گذشتگی وام گرفته شده است. در حالی که مفهوم خوب و داستان ها جالب بود، کار کلی فاقد اجرای لازم برای اجرای عدالت در فرانچایز فاینال فانتزی بود. این انیمه مانند بسیاری از بازی های فاینال فانتزی، داستان و داستان خود را تنظیم می کند. این خودکفا است، بنابراین لازم نیست که بازی ها را از قبل انجام دهید تا اقتباس را دنبال کنید. داستان به طور کلی بسیار جذاب و سبک است و به روش خوبی نیست. مضامین بازی‌ها مورد استفاده قرار نگرفتند و کمتر مورد بررسی قرار گرفتند. به نظر می رسد که ماهیت جدی مفاهیم عمداً به منظور پاسخگویی به مخاطبان جوان تر کاهش یافته است و این کمی ناامید کننده بود. در نسخه انیمه، دوقلوهای 12 ساله آی و یو هایکا به جستجوی والدین گمشده خود می روند که به همراه همکاران دانشمند خود مورد حمله مهاجمان ناشناس قرار گرفتند. آنها سوار قطاری می شوند که آنها را به دنیای عجیب و غریبی به نام سرزمین عجایب هدایت می کند. در این مکان عجیب، همه چیز نامرتب به نظر می رسد. قوانین عادی در اینجا اعمال نمی شود، زیرا شما می توانید از هر کسی بدون هیچ عواقبی سرقت کنید. در طول جست‌وجوی والدینشان، آنها با بسیاری از ساکنان سرزمین عجایب ملاقات می‌کنند و از تهدید بزرگی که در راه است مطلع می‌شوند. موسیقی متن مناسب و مناسب برای انیمه است. سبک هنری و مدل‌های شخصیت بدون خاطره‌انگیز بودن قابل استفاده بودند، در حالی که طرح‌های موجود برای Chocobo، Moogle و Cactuar به طور کلی شبیه به بازی‌ها هستند. انیمیشن قدیمی به نظر می رسد و در برخی مواقع کند و سفت به نظر می رسد. به نظر می رسد در هر قسمت بازیافت شده است. حتی طرح داستان بازیافت می شود و در هر قسمت از همان فرمول پیروی می کند. بیشتر قسمت ها فقط پرکننده و بالشتک هستند و دوقلوها واقعاً روی یافتن والدین گمشده خود متمرکز نیستند. تبهکاران غیرقابل توقف هستند زیرا در قسمت ها یکی پس از دیگری ظاهر می شوند، حتی اگر قرار بود در قسمت قبلی شکست بخورند. شخصیت های شرور از شخصیت های آلیس در سرزمین عجایب مانند ملکه قلب ها ساخته شده اند. در انیمه آنها به عنوان چهار لرد گاردوم شناخته می شوند. شخصیت شرور اصلی واقعاً با Ciel Phantomhive در Black Butler که یکی دیگر از انیمه های تولید شده توسط Square Enix بود، تفاوتی نداشت. به طور کلی شرورها به خاطر شرور بودن شرور هستند که تضاد گسترده ای با بسیاری از شرورهای سری فاینال فانتزی از Kefka، Arydn و Sephroth دارد. سرعت حرکت ناهموار بود زیرا برخی از صحنه‌ها می‌توانند به سرعت حرکت کنند یا برای مدتی طولانی شوند. صداگذاری نیز واقعاً وحشتناک بود با صدای آئی که به دلیل بلندی صدایش گزنده و آزاردهنده بود. صدای Kaze بسیار تلاش می‌کند تا از شخصیت‌های جدی‌تر و متفکر بازی‌ها مانند Squall Leonhart، Vincent Valentine و دیگران تقلید کند. فیلمنامه و دیالوگش هم ضعیف بود و طنزش به نوعی خنده دار و نه خیلی خنده دار بود. آنها آن را با لحظات جدی آن متعادل کردند و به شدت بر طنز تمرکز می کند تا جایی که می تواند به سرعت آزاردهنده و کهنه شود. واقعاً از نظر توسعه شخصیت چیز زیادی وجود ندارد. بچه‌ها و شخصیت‌ها اغلب تصمیم‌های خطرناک و مضحک می‌گیرند و به جای اینکه با مشکلات روبه‌رو شوند و راه‌حل‌هایی پیدا کنند، فرار می‌کنند. آی هایکا می تواند بسیار بداخلاق و ناله باشد و کنجکاوی او، در حالی که برای یک کودک عادی است، اتفاقات فاجعه باری را رقم می زند که همه را در معرض خطر قرار می دهد. برادرش یو ظاهراً قرار است بالغ باشد اما می تواند به همان اندازه ترسیده باشد و از موقعیت هایی مانند خواهرش فرار کند. رابطه آنها واقعاً با یوری و چلینکا در Final Fantasy Crystal Chronicles Rings Of Fate تفاوتی نداشت و از نظر شخصیت نیز تفاوت چندانی با آنها ندارند. آن‌ها فقط می‌دوند و سعی می‌کنند از حملات دشمن طفره بروند، مخفی می‌شوند و سپس فرار می‌کنند تا زمانی که Kaze به‌طور تصادفی از ناکجاآباد ظاهر شود تا اوضاع را پراکنده کند. لیزا پاکیست می تواند ساده لوح و گیج باشد. او به‌عنوان نگهبان دوقلوها، هر کاری که از دستش بر می‌آید انجام می‌دهد تا آنها را ایمن نگه دارد، اما هر از گاهی مانند بچه‌ها می‌دود. او واقعاً هیچ هدفی در داستان ندارد زیرا اهداف واقعی او دقیقاً مشخص نیستند. به نظر می رسد لیزا برنامه خاص خود را دارد و در مورد اینکه کیست صادق نیست. قدرت های او بسیار ضعیف است و قدرت های مانع او به سختی می تواند در برابر حملات قدرتمندتر مقاومت کند. اکشن فوق‌العاده بود و تمام چیزی که برای شکست دادن یک هیولا لازم است این است که Kaze از احضار خود استفاده کند و فقط همین. دشمنان به راحتی اعزام می شوند و خطر چندانی ایجاد نمی کنند. کازه واقعاً یک کپی کربنی از شخصیت های تاریک و غم انگیزی بود که تتسویا نومورا برای آثارش خلق می کرد. بسیاری از شخصیت‌ها و داستان‌ها به درستی توسعه نیافته‌اند و شخصیت‌هایشان توخالی به نظر می‌رسد. بسیاری از مفاهیم و افسانه های این نمایش یا تا نیمه توضیح داده شده بود یا فقط توضیح داده نشده بود و بیننده را در تاریکی می گذاشت. کازه گذشته اسرارآمیزی دارد و به نظر می رسد چیزی او را به سمت انتقام سوق می دهد، اما هرگز واقعاً توضیح داده نمی شود. هیچ چیز در مورد لیزا پاسیفیست و سازمانش C2، که آنها هستند و اهدافشان چیست، معلوم نیست. پایان ناگهانی بود و بسیاری از پایان های شل را ترک کرد. یکی از دلایلی که این انیمه لغو شد، ظاهراً به این دلیل بود که Final Fantasy: The Spirits Within از نظر انتقادی و مالی شکست خورد. قرار بود 50 قسمت باشد و در نهایت یک سی دی درام صوتی و یک مانگا منتشر شد تا به توضیح برخی از خطوط داستانی این اقتباس کمک کند. این انیمه اقتباسی با دیالوگ های لنگ و صداپیشگان ضعیف، شرورهای بازیافت شده و داستان های بی معنی، عدالت چندانی برای یک فرنچایز داستانی نداشت. بیشتر شبیه یک نمایش کاملا مجزا به نظر می رسید تا یک انیمه بر اساس فرانچایز فاینال فانتزی.

بهترین راه برای توضیح وضعیت FF:U این است. آنقدرها هم که به نظر می رسد بد نیست، در واقع یک داستان خوب *وجود دارد*، اما از مسائل بیرونی زیادی رنج می برد که به تولید آن لطمه می زند. ببینید چگونه انیمه در 25 قسمت متوقف می شود؟ در ابتدا قرار بود حدود 50 باشد، که پایان آن در واقع تقریباً در نیمه راه بود، اما به دلیل کاهش های متعدد بودجه باید کاهش می یافت. مابقی نسخه هایی به صورت لایت نوول منتشر شده است، اما هیچ کدام به صورت رسمی ترجمه نشده اند. این یک انیمه FF است که به روشی که سایر بازی‌های FF به هم گره خورده‌اند - موجودات تکرارشونده، مکانیکی به نام Cid، چند قطعه موسیقی قابل توجه و چند ویژگی متفرقه دیگر. به این فکر نکنید که سریال دقیقاً مانند بازی‌ها است، زیرا یک رسانه کاملاً مجزا است. اگر بتوان به گذشته از این چیزها نگاه کرد، و بدون پرداختن به جزئیات داستان، کم و بیش بقایای پروژه‌ای است که احتمالاً اگر به سازندگانش ابزاری برای انجام این کار داده می‌شد، بسیار بهتر عمل می‌کرد. موسیقی حس منحصربه‌فردی به آن دارد، و در حالی که انیمیشن می‌تواند در برخی قسمت‌ها خشن باشد (مخصوصاً در اوایل)، برخی دیگر بعداً بسیار زیبا به نظر می‌رسند. کارها در چند قسمت اخیر به دلیل کاهش بودجه ذکر شده که آنها را مجبور به یافتن یک نقطه توقف نیمه معقول می کند، واقعاً عجله شده است، اما این سریال نسبتاً ساده ای است که هر زمان که از نیمه اول اپیزودیک تر است در حالی که نیمه دوم اپیزودیک تر است، می توان آن را کنار گذاشت. مانند یک انیمه معمولی سریالی تر است. برای آنچه شما ممکن است به عنوان یک انیمه FF فکر کنید، نسبتاً تاریک است، اما به طرز ماهرانه ای چنین است. بسیاری از آن از خواندن در بین خطوط ناشی می شود و ممکن است بلافاصله آشکار نشود. اگر هیچ یک از شرایط ایجاد آن شما را آزار ندهد و بدون اینکه انتظار داشته باشید مانند یک بازی FF باشد وارد آن شوید، احتمالاً می توانید از آن لذت ببرید. من شخصاً آن را با معایب و همه چیز دوست دارم، اما همه آن را دوست ندارند. به آن ضربه بزنید، اگر می خواهید از آن لذت ببرید و اگر نمی خواهید ادامه دهید. مشکلاتی دارد، اما بیشتر از هر چیز دیگری نتیجه شرایط ناگوار است.