Flip Flappers

Flip Flappers اساساً یک نسخه سبک تر از Puella Madoka Magica با مقدار زیادی قارچ جادویی است. این فیلم دو نفره، کوکونا و پاپیکا را دنبال می‌کند، در حالی که راه خود را بین ابعاد مختلف می‌چرخانند و به عنوان دخترانی جادویی در دنیایی پر از ال‌اس‌دی به ماجراجویی می‌پردازند. هر قسمت سفری به بعد متفاوتی است که مناظر، فیزیک و سبک هنری خاص خود را دارد. ماهیت ژانرآمیز این انیمه در خط داستانی آن منعکس شده است، که به اندازه تخیل یک کودک مبتلا به ADHD که از طریق کانال های تلویزیونی مختلف با جویدن کنترل از راه دور نمونه برداری می کند، پرش می کند. شما همه چیز دارید: صحنه های دگرگونی دختر جادویی با خدمات طرفداران لولی، شرورانی که عملاً لباس KKK به تن کرده اند، شخصیت هایی که یک گاندام را به تن کرده اند، یک خرگوش سبز رنگ با دهانی بین چشمانش به نام Uexküll مانند wtf این طرح نامگذاری ایلان ماسک است (ویرایش: ظاهراً این انیمه برگرفته از نام یک دانشمند رفتارشناسی حیوانات است. این جعبه تخیل باب اسفنجی، آلیس در سرزمین عجایب نمایشی، کاملاً احساس فرورفتن عمیق‌تر و عمیق‌تر در جنون را به تصویر می‌کشد - هر چه بیشتر تماشا می‌کردم، کمتر می‌توانستم بپرسم: «لعنتی دارم تماشا می‌کنم؟». و با این حال، من طرفدار این انیمه نیستم. برای شروع، بدون هیچ توضیحی وارد آن می شوید. کوکونا فقط یک دانش آموز تصادفی است که اساساً توسط یک نفر کوچک روی تخته موج سواری که فکر می کند همه چیز سرگرم کننده و بازی است به ارتش ماهو شوجو فرستاده شده است. نمایش ممکن است به عنوان NTR برچسب گذاری شود زیرا کوکونا در نهایت از این هیجان تقریباً در حال مرگ همیشه لذت می برد. رابطه بین کوکونا و پاپیکا تقریباً به اندازه درام نوجوانی منسجم است: گاهی اوقات شبیه یک مادر و یک مغز بادام زمینی است، و گاهی اوقات مانند تماشای دو تن از همجنس‌بازترین لزبین‌هایی است که نوع زن شناخته شده است. پاپیکا همچنین باید یکی از خفه‌ترین شخصیت‌های موجود باشد، زیرا ارباب خوب، تعداد دفعاتی که نام یکدیگر را فریاد می‌زنند مانند صحنه مبارزه بین ناروتو و ساسوکه است. قسم می خورم که اگر یک بار دیگر "کوکونا" را بشنوم دیوانه خواهم شد زیرا قبلاً آن را 238 بار لعنتی شنیده ام (اثبات: https://www.youtube.com/watch?v=6B-tsxruIcs). به دلیل اینکه هر اپیزود چقدر با هم ارتباط ندارد، سرمایه گذاری روی «داستان» برایم دشوار بود. من فکر می‌کنم تهیه‌کنندگان می‌خواستند با این که شما در طول مسیر چیزها را بفهمید، رمز و راز ارائه کنند، اما به دلیل تصادفی بودن همه چیز، هر توضیح احتمالی برای هر چیزی در این نمایش کاملاً غیرقابل قبول است. موارد زیادی وجود داشت که آرزو می کردم فقط به یک چیز بچسبد. با این حال، به اعتبار آن، من شروع به لذت بردن از نمایش در نیمه راه کردم، اما تنها زمانی که مغزم تسلیم شد و در نهایت تصمیم گرفتم آنچه را که می بینم بپذیرم. همان‌قدر که من عاشق چیزهایی هستم که باعث می‌شوند به WTF بروم، فقدان هر گونه حس قوام قابل توجهی در خط داستانی که محکم به آن بچسبم به این معنی است که توصیه کردن آن برای من کمی سخت است.

این ممکن است بیشتر از یک عدد 8 باشد، اما برای شادی محض از همه چیزهایی که دوست دخترم در حین تماشای ما گفت، 9 می گیرد، از جمله پیش بینی اینکه نمک پدر کوکونا در دومین حضور او ظاهر شد و این موضوع را دوباره در هر قسمت بعدی تایید کرد، فقط برای اعتراف دقایقی قبل از اینکه فاش شود او واقعاً پدرش است که او هرگز واقعاً باور نمی‌کرد که انیمیشن فوق‌العاده است، پیچش‌های دو قسمت آخر من را تحت تأثیر قرار داد، و با وجود تناسخ (؟) چیزهایی که حالات عجیب و غریب پاپیکا و کوکونا را معرفی می‌کنند، لذت‌بخش هستند. . با این حال، نسبت به بچه‌ها خیلی خشمگین هستم، هیولاهای بیشتری مانند بانوی صحرای مکس دیوانه به من بدهید و من بیشتر با آن موافق خواهم بود.