Glass no Kamen (2005)

هر کسی می تواند از این انیمه لذت ببرد، زیرا الگوهای مشابهی با اکثر انیمه ها دارد. با این حال، درست است که موضوع اصلی و اوج‌گیری‌های مختلفی که ارائه می‌کند، آنقدر خاص است که مخاطبان «عمومی» انیمه، به‌ویژه آنهایی که ژانر شونن را ترجیح می‌دهند، ممکن است آن را خسته‌کننده بدانند و از نیمی از قسمت‌ها نگذرند. من آنها را سرزنش نمی کنم، اگر به دنبال یک شونن هستند، آن را در اینجا پیدا نمی کنند، حتی اگر تمام عناصر خودسازی و تکامل شخصیت را داشته باشد. شخصیت‌های اصلی، آنهایی که در تصویر پوستر می‌بینیم، توسعه و عمقی دارند که بیش از آن قابل توجه است. حتی این شخصیت‌های فرعی هم چیزی بیش از ایفای نقش خود هستند. همه آن‌ها انگیزه‌های روشنی دارند که به‌طور مؤثری طرح را به پیش می‌برد. درست است که لحظاتی از "تصادف" وجود دارد، حتی همان اتفاقی که 3 یا 4 بار تکرار شده است، اما این اتفاقات کاملاً رایج در دنیای بازیگری واقعی هستند (موقعیت معمولی که قهرمان داستان قرار نبود اجرا کند، اما در در آخرین لحظه، آنها بدون بازیگر می مانند و فقط او برای ایفای نقش حاضر است). با این حال، بیشتر موانع و پیروزی‌ها از چیزی معنادار سرچشمه می‌گیرد و به چیزی معنادار منتهی می‌شود. این مجموعه از قوس‌های مختلفی تشکیل شده است، تقریباً مانند کمان‌های میکرو، یکی برای هر نمایش تئاتری که قرار است اجرا شود. اگرچه تغییراتی در قسمت مرکزی وجود دارد که به طور قابل توجهی با آنچه قبلا دیده شده بود متفاوت است. این فرمول با تغییرات خاصی تکرار می شود، اما خسته کننده نمی شود زیرا هر بازی کاملاً با بقیه متفاوت است. کیفیت شگفت‌انگیز هنر، انیمیشن و صداگذاری قابل ذکر است، زیرا آنها احساسات شخصیت‌ها را به گونه‌ای به بیننده منتقل می‌کنند که می‌توانید ببینید چه زمانی یک شخصیت خوب بازی می‌کند و چه زمانی نه، چه زمانی. حرکات یا عبارات خود را به شکلی ظریف تغییر دهید تا وضعیت خاصی را مطابق با آنچه که باید تفسیر کنند به تصویر بکشند. موسیقی متن نیز قابل توجه است، با 4 یا 5 قطعه که برای موقعیت هایی که پوشش می دهند بسیار مناسب است. سبک هنری تا حدودی سبک اصلی مانگا را حفظ کرده و آن را تا حدودی قدیمی‌تر نشان می‌دهد. با این حال، آنها موفق شده اند آن سبک را با زمان تولید آن تطبیق دهند، یادآور اوایل دهه 2000.

خیلی خوب بود، پایانی ندارد که به طور کامل تمام شده باشد، اما یکی از معدود مواردی است که شامل بازیگری می شود. این یک داستان منحصر به فرد است، من واقعا نمی توانم آن را با هیچ چیز دیگری مقایسه کنم. من آن را توصیه می کنم، اما فاصله سنی وجود دارد، اما هیچ چیز واقعاً پیشرفت نمی کند تا زمانی که ... به هر حال کمی بزرگتر شود، بنابراین از هنر متنفر نباشید، به خصوص در صحنه گرگ، می دانم که قرار بود جدی باشد، اما شما. اگر آنقدر تماشا کنید متوجه می شوید. شخصیت‌ها به خوبی رشد می‌کنند و تغییر می‌کنند و فکر می‌کنم این خیلی جالب است.