Les Misérables: Shoujo Cosette

این نمایش پر از مشکلاتی است که به تنهایی پیش پا افتاده اما جمع شده تبدیل به نی می شود که کمر شتر را شکست: - اپونین مشکل ناناهوشی/جنیا را دارد: https://files.catbox.moe/nlfo9j.mp4 کوزت در همان شهر زندگی می کند. اپونین به دلیل بدبختی فرو می ریزد اما اصلا تحت تأثیر آن قرار نمی گیرد و در نهایت به یک دوستی معمولی بسیار خوش بینانه تبدیل می شود. مشکل روکیا/بوتان: شخصیتی که با در نظر گرفتن نسخه دیگری از نمایش خلق شد و گواه تغییر لحظه آخری در تم اولیه او بود (ماریوس نمایش را دزدید) درباره ماریوس و قوس ABC: پس دوستش سعی می کند با دولت بجنگد تا جامعه را تغییر دهد و کشته شود: اما به هر حال اوضاع بهتر می شود؟ این واقعاً حال و هوای IBO را به من می دهد اما بسیار بدتر است زیرا اورو پایان را نمی خواند آنها را به دلیل خطرناک بودن یک مرد-کودک که عصبانیتش را ترک می کند حذف می کند و بدون فکر این استدلال را مطرح می کند که "شما با مقاومت در برابر اقدامات تلافی جویانه ای که ظالم می تواند انجام دهد، کار را بدتر می کنید." پس از قوس او، همه مانند کوزت به طرز ملایمی خوب می شوند، حتی آنهایی که ذهنیت جدی احضار ریفت مانند جاورت/بابزرگ داشتند، آیا می تواند اثر جادویی تماس با چمن باشد؟ قسمت آخر بوسه اصلی وحشتناک بودن است: ظاهراً داستانی در مورد رستگاری ژان والژان بود قبل از اینکه او نان را دزدید تا به برادرزاده هایش که احتمالاً از گرسنگی مرده بودند غذا بدهد، مثل این است که کسی مصاحبه باسم یوسف را تماشا کرده باشد و داشته باشد "آنها خوشحال هستند که خانه شان هستند." برای هالووین آماده است" به معنای واقعی کلمه و تمام نکته آنچه را که واقعاً می خواست بگوید از دست داد

(2023/4/24: من تصمیم گرفتم نقد قدیمی خود را به طور کامل بازنویسی کنم، زیرا با بررسی های فعلی من مطابقت ندارد و بسیار شرم آور است. بنا به دلایلی MAL به من اجازه نمی دهد که نسخه قبلی را با محتوای جدید جایگزین کنم. بنابراین مجبور شدم نقد قدیمی ام را حذف کنم) سال 2007 بود. تقریباً در آن زمان بود که من واقعاً شروع کردم به فرو بردن انگشتان پاهایم در انیمه های انیمه فراتر از Pokemon، Digimon، Yu-Gi-Oh یا هر چیز دیگری که در آن پخش می شد. تلویزیون. داشتم در وب‌سایت‌های انیمه مرور می‌کردم و یک تصویر تبلیغاتی برای یک انیمیشن جدید به نام Les Miserables Shoujo Cosette نظرم را جلب کرد. جالب به نظر می رسید و من می خواستم آن را تماشا کنم... اما در آن زمان، هیچ طرفداری برای آن وجود نداشت، و تعداد کمی از افرادی که انیمه را دیدند از آن متنفر بودند و آن را به عنوان یک نسخه ضعیف از رمان اصلی رد کردند. دروازه. در آن زمان، من با رمان اصلی ویکتور هوگو Les Miserables آشنا نبودم، اما چند قسمتی را که زیرمجموعه دریافت کردند را تماشا کردم و آن را بسیار دوست داشتم. اما Les Miserables Shoujo Cosette تا سال 2011 (با تشکر، Licca Fansubs!!)، تقریباً در زمانی که من کالج را شروع کردم، به پایان رسید. در آن زمان، متوجه شدم که Les Miserables Shoujo Cosette در واقع تلاشی برای احیای مجموعه تئاتر شاهکار جهانی بود که به دلیل اقتباس از رمان های کودکان غربی در انیمیشن ژاپنی، از اوایل دهه 70 تا 1997، سپس از 2007 تا 2009، قابل توجه بود. . متاسفانه، تلاش برای احیای WMT شکست خورد و از زمانی که Konnichiwa Anne به پایان رسید، هیچ انیمه جدیدی از WMT ساخته نشده است. که به نظر من مایه شرمساری است، زیرا از زمان نوشتن این مقاله، اکثریت خوبی از WMT را دیده ام، این انیمه نیز شامل می شود. در حالی که من Dog of Flanders را بهتر می دانم، از اینکه تونستم Les Miserables Shoujo Cosette را تماشا کنم، سپاسگزارم، زیرا این انیمیشن من را به طور کلی با WMT آشنا کرد و یکی از انیمه هایی بود که به اصلاح سلیقه شخصی من کمک کرد. و چون صادقانه؟ Les Miserables Shoujo Cosette بسیار شگفت انگیز است. من این را وقتی که Fansubs تمام شد، بررسی کردم، اما با نگاهی به گذشته، بررسی قدیمی من برای آن بسیار جذاب است و با نحوه بررسی‌های من مطابقت ندارد، بنابراین در حال نوشتن یک نقد جدید هستم. در حالی که بازاریابی تمرکز زیادی روی کوزت دارد و اکثر سریال ها از دیدگاه او روایت می شوند، انیمه از همان ضربات داستانی کتاب پیروی می کند. داستان این سریال در قرن نوزدهم فرانسه اتفاق می‌افتد، این سریال با کوزت، دختری سه ساله آغاز می‌شود که با مادرش فانتین سفر می‌کند، که در تلاش برای یافتن شغل و مکانی برای زندگی است، اما همیشه به دلیل تعداد کمی از آنها دور شده‌اند. کارفرمایان که مادران مجرد را استخدام می کنند. هنگامی که به مادرش وعده رونق کار در شهر بزرگ داده می شود، کوزت از او جدا می شود به این امید که سرپرستی به نام تناردیه مراقب او باشد تا زمانی که مادرش مقداری پول به دست می آورد. متأسفانه این یک ترفند بود و سرایدار مرد فاسدی است که کوزت را برده خود می کند و هر روز مورد آزار آنها قرار می گیرد. شهری که فانتین در آن کار می کند به خاطر شهردار مهربانش، مسیو مادلین، مشهور است، اما چیزی که هیچ کس نمی داند این است که نام اصلی او ژان والژان است، یک محکوم سابق که ۱۹ سال در زندان گذرانده است، تنها پس از مهربانی یک اسقف با او رفتار خود را تغییر می دهد. هنگامی که شرایط فانتین را در شرایط سختی قرار می دهد، ژان والژان قول می دهد که کوزت را از دست تناردیرها نجات دهد تا بتواند زندگی خود را داشته باشد. اما والژان توسط بازرس رواقی و مصمم ژاور، یکی از اعضای نیروی پلیس پاریس که با استواری ذهنیت «یک بار جنایتکار، همیشه جنایتکار» را دنبال می کند و می خواهد والژان را به هر وسیله ای که لازم باشد به زندان بازگرداند، تعقیب می شود. حالا، اگر فکر می‌کنید Les Miserables Shoujo Cosette نسخه‌ای بی‌هدف، به شدت ضدعفونی‌شده و بی‌نقص از رمان شبیه به G3 My Little Pony است، بهتر است این انتظار را از پنجره بیرون بیندازید، زیرا غیر از حذف چیزهای سنگین‌تر مانند از آنجایی که فانتین به سمت فحشا و خودکشی ژاورت می رود (که من کاملاً مطمئن هستم به این دلیل است که ژاپن نمایش خودکشی در برنامه های کودکان را تابو می داند)، انیمه در واقع کاملاً به کتاب وفادار است. احتمالاً بیشتر از سایر اقتباس‌هایی که می‌شناسم، مانند فیلم‌های 1935 و 1998. چندین شخصیت مهم در نیمه آخر انیمه می میرند و تعداد کمی از آنها در امان می مانند. در به تصویر کشیدن کمان شورش ژوئن یا سوء استفاده ای که شخصیت های مختلف مجبور به تحمل آن می شوند، هیچ ضربه ای نمی کشد. به‌علاوه، چندین شخصیت که در کتاب پیشرفت چندانی نمی‌کنند یا سرنوشتشان مبهم مانده است، نه‌تنها در اینجا شکل‌دهی بیشتری پیدا می‌کنند، بلکه حتی نتایج شادتری نیز دریافت می‌کنند. صادقانه بگویم، خوشحالم که انیمه تصمیم گرفت هم نسبتاً روشن و هم تاریک باشد، زیرا تمایل بیش از حد به عناصر تیره‌تر کتاب ممکن است آن را بسیار تند و تیز جلوه دهد. به علاوه، فقط به این دلیل که انیمه لحظات بسیار شادتری را اضافه می کند، از جمله اینکه پایان را امیدوارتر از آنچه که کتاب بود، به این معنی نیست که هیچ یک از آنها ضعیف نوشته نشده اند یا احساس نمی شود که به دست نیامده اند، زیرا به نظر من، فکر می کنم آنها فوق العاده کار می کنند. در چارچوب انیمه به عنوان یک کل. از نظر فنی، انیمیشن واقعا خوب است. نه تنها از نظر ارائه کلی، بلکه به دلیل تفاوت ظاهری آن در مقایسه با خروجی قبلی WMT. از آنجایی که در اواسط دوران دیجیتال ساخته شد، Nippon Animation توانست کارهای بیشتری را با طراحی شخصیت‌ها، پس‌زمینه‌ها و تنظیمات انجام دهد که در زمانی که هنوز فعال بودند نمی‌توانست از آن استفاده کند. Les Miserables Shoujo Cosette در مقایسه با برنامه‌های روستایی‌تر و خشن‌تر نمایش‌های قبلی ظاهری بسیار براق‌تر و ظریف‌تر در مورد آن دارد، اگرچه این بدان معنا نیست که نمایش‌های قدیمی‌تر آن‌ها خوب نبودند. طراحی شخصیت های زن مانند Cosette، Fantine، Eponine و غیره کمی بیشتر یادآور دختران انیمه مدرن با چشمان درشت و موهای براق به نظر می رسد، اما مانند تمام نمایش های WMT قبل از آن، اغراق کارتونی صفر است. هیچ صورت چیبی، هیچ رگه‌ای که بیرون سرشان بیرون می‌آید، و غیره، این قانونی است که WMT همیشه برای همه برنامه‌های خود از آن پیروی می‌کند. شخصیت‌های مرد نیز موفق می‌شوند مرز بین کارتونی و واقع‌گرا بودن را با تأکید بیشتر بر دومی بدون درگیری با لحن نمایش، رعایت کنند. حرکت واقعی شخصیت بسته به صحنه از آهسته تا روان متغیر است، و همیشه در تمام طول آن ثابت است. پس‌زمینه‌ها با جزئیات و به خوبی رندر شده‌اند، و تصویر نیپون از فرانسه در اوایل قرن نوزدهم با آنچه من می‌بینم کاملاً مشخص است. اعتراف می کنم، من چیز زیادی در مورد موسیقی متن برای گفتن ندارم، مثل اینکه دوباره، سال ها از دیدن انیمه Les Mis می گذرد، اما به یاد دارم که آن را دوست داشتم، و هر دو آهنگ موضوعی یوکی سایتو به زیبایی خوانده شده اند و متناسب با آن هستند. احساس کامل از نمایش اگر WMT در یک چیز واقعاً در اکثر سریال‌هایشان، اگر نه در تمام سریال‌هایشان، خوب است، این است که شخصیت‌های آن‌ها را جلا می‌دهد و آن‌ها را تا حد ممکن جذاب و سه‌بعدی می‌کند، و Les Miserables Shoujo Cosette تفاوتی ندارد. دلیل این امر این است که سریال WMT به طور کلی تأکید زیادی بر ساخت و ساز دارد، که از آنجایی که اکثر سریال‌های WMT دارای 40-50 قسمت هستند، در واقع مجاز هستند بیش از آنچه سریال‌های 13-26 قسمتی به آنها اجازه می‌دهد انجام دهند. انجام دهید، و در واقع بازده آن را داشته باشید. بسیاری از موارد گفته شده در اینجا شامل این است که سازندگان شخصیت ها را شکل می دهند، بهترین ها را از آنها به ارمغان می آورند و داستان را به جلو می برند. تک تک شخصیت ها، از کوزت، ژان والژان، ماریوس، اپونین، گاوروش و حتی همه مردان در Les Amis، به خوبی توسعه یافته، جالب و سه بعدی هستند و هر کدام نقش های خاص خود را برای بازی در حماسه بزرگ دارند. بدبخت ها برای هرکسی که احساس می‌کند اپونین در این کتاب یا در اقتباس‌های مختلف دیگر نقش چندانی در زمان نمایش فیلم ندارد، نگران نباشید، او کارهای زیادی در اینجا دارد، چه در کودکی و چه در بزرگسالی. اساساً، Les Miserables Shoujo Cosette دارای شخصیت‌های فوق‌العاده‌ای است که در اینجا بسیار خوب به تصویر کشیده شده‌اند، علی‌رغم تفاوت‌هایی با کتاب، و حتی با لحن سبک‌تر و مناسب‌تر انیمه، آنها همچنان عمق و تفاوت‌هایی را که از کتاب داشتند حفظ کرده‌اند. . من شخصاً شکایت زیادی از انیمه نداشتم، اگرچه این به این دلیل است که هنوز کتاب را نخوانده ام. می‌دانم که بسیاری از مردم با حذف عناصر سنگین‌تر کتاب، مانند رفتن فانتین به سمت فحشا و خودکشی ژاورت که معتبر است، مخالفت خواهند کرد و هیچ کمبودی در اقتباس‌هایی وجود ندارد که این دو مورد را حفظ کند. اما فکر نمی‌کنم اینها دلیل کافی برای رد کردن کامل انیمه باشند. بعلاوه، 13 قسمت اول می تواند کمی صعود باشد، زیرا آنها تمرکز زیادی روی زندگی کوزت با Thenardiers دارند، و سرعت آن نسبتاً کند است، حتی اگر فکر می کنم با توجه به مدت زمان واقعی انیمه، هر دو بسیار خوب انجام شده اند. (52 قسمت). اگر بتوانید از سرعت کم و حذف قسمت‌های سنگین‌تر و تاریک‌تر بگذرید، Les Miserables Shoujo Cosette یک سریال عالی نوشته شده از ابتدا تا انتها است، و اکنون که این سریال دارای فن‌های کامل انگلیسی است، تماشا و دسترسی به آن بسیار آسان‌تر شده است. ! همچنین دو اقتباس مانگایی از Les Miserables وجود دارد که هر دو بیشتر به لحن کتاب وفادار هستند و قسمت‌هایی را که انیمه حذف کرده است حفظ می‌کنند: مانگای 2011 اثر تاکاهیرو آرای که Seven Seas در حال حاضر در ایالات متحده منتشر می‌شود و 2015. مانگا توسط Udon Entertainment، و در حالی که دومی کوتاه‌تر از اولی است، من فکر می‌کنم هر دو مانگا بازآفرینی‌های فوق‌العاده‌ای از حماسه Les Miserables هستند، حتی اگر نسخه آرای این مزیت را داشته باشد که بسیار طولانی‌تر است، و بنابراین می‌تواند کل داستان را پوشش دهد. . در مورد Les Miserables Shoujo Cosette که شادتر و سبک تر از منبع اصلی است، بگویید، IMHO اقتباسی بهتر از فیلم موزیکال 2012 است، عمدتاً به این دلیل که صحنه های بیهوده و غیرضروری مانند ادرار کردن تناردیه ندارد. در فنجان آبجو یک پسر و مشتری تصادفی مسافرخانه در حال سکس با بابانوئل که به وضوح در آنجا پرتاب شده بودند فقط برای شوک شوک بیهوده! به طور جدی، کسی که تصمیم گرفت آن صحنه ها را برای فیلم 2012 فیلمبرداری کند، دیگر هرگز نباید در صنعت فیلم کار کند. پس آره، من عاشق Les Miserables Shoujo Cosette هستم. من وابستگی شدیدی به این انیمیشن دارم و یکی از سریال های مورد علاقه من در تمام دوران است. شخصیت‌های فوق‌العاده‌ای دارد، داستانی واقع‌گرایانه و در عین حال هیجان‌انگیز که هرگز زیاده‌روی نمی‌شود، و این مایه شرمساری است که احیای WMT هرگز پا به عرصه وجود گذاشت، زیرا ما به انیمه‌های بیشتری مانند این نیاز داریم که در واقع به گفتن داستان‌های جذاب اهمیت می‌دهند. شخصیت هایی که می توانید با آنها ارتباط برقرار کنید این انیمه همچنین به من کمک کرد وبلاگی را کشف کنم که تا به امروز هنوز از آن بازدید می کنم، و گفت که وبلاگ انیمه های بیشتری را به من معرفی کرد که بعداً عاشق خواهم شد، بنابراین من تا این حد مدیون Les Miserables Shoujo Cosette هستم. بنابراین با لحن سبک تر انیمه ناامید نشوید، زیرا اگر می خواهید چیزی را تماشا کنید که نه تنها سرشار از اشتیاق است، پر از شخصیت های در حال تکامل و داستانی که دقت زیادی روی آن انجام شده است، به Les Miserables Shoujo Cosette بدهید. شلیک کرد. انجام دادم و پشیمان نیستم.