Ongaku

به عنوان یک کار تقریباً یک دست، Ongaku 1 ساعت از روز شما را می گیرد. خیلی زیاده؟ به نظر من نه در مورد انیمیشن چیزی که می‌توانم بگویم این است که عدم پویایی در صحنه‌های روزمره‌تر چیزی است که بخشی از داستان را کمی خسته‌کننده می‌کند، اما این در لحظات کاتارسیس، جایی که انفجار رنگ‌ها و بیان‌ها وجود دارد، جبران می‌شود. که از نظر هنری، On-Gaku را به یک قطعه منحصر به فرد تبدیل می کند. در اینجا ما قهرمان اصلی، کنجی را داریم که از زندگی، دعواها و کارهایی که معمولاً انجام می دهد خسته شده است، همیشه سعی می کند کارهای جدید انجام دهد و قبل از دستیابی به چیزهای واقعا عالی تسلیم می شود. دوستانش همیشه او را دنبال می کنند، اما خودش دقیقاً نمی داند چه می خواهد، زیرا هنوز ماهیت واقعی او را درک نکرده است. این واقعیت با گروه تقریباً مشابه با قهرمانان تکرار می شود: Kobijutsu. آنها همچنین طبیعت خود را نمی شناسند و آن را تنها در لحظاتی از بزرگترین ناامیدی و خلسه می یابند. توصیه می‌کنم آن را تماشا کنید زیرا بیشتر از یک انیمه درباره یک گروه است، بلکه به این موضوع می‌پردازد که چقدر چیزهای زندگی را جدی می‌گیرید.

گاهی اوقات برای ساختن یک فیلم خنده دار و دل انگیز نیاز به بودجه زیادی ندارید. تنها چیزی که نیاز دارید دید و درک خوب از ابزارهای سینمایی در دست (و زمان و فداکاری زیاد) است. این یک فیلم 71 دقیقه ای است که ساخت آن هفت سال طول کشید و با بودجه خرد نزدیک به 40000 دلار ساخته شد. کنجی ایوایساوا به تنهایی بیش از 40000 فریم کشید. سبک هنری مینیمالیستی، شخصیت‌های عجیب و غریب، و شوخ طبعی مرده چنان سریع در من رشد کرد که در پایان بیشتر و بیشتر هوس کردم. این باعث شد که من مشتاق روزهای عبادی گذشته باشم، اگرچه دقیقاً آنقدرها پیش نبود که در دبیرستان بودم، بی هدف اما سرشار از شادی جوانی بدون توجه به دنیا. دنیایی از امکانات با قدرت موسیقی زنده می شود. همچنین، موسیقی واقعاً حاکم است، و قطعات مجموعه ذهن من را متحیر می کند. On-Gaku: صدای ما دقیقاً سرمایه گذاری بزرگی برای زمان نیست، بنابراین اگر مایل به بررسی آن هستید، می گویم آن را دنبال کنید. این یک مثال زنده و نفس گیر است که هر کسی - واقعاً هر کسی - می تواند هنر بیافریند.