Robotics;Notes

Robotic Notes دنباله Chaos Child است و بعد از Chaos Head اتفاق می افتد. این به تنهایی و برای هر کسی که انیمه قبلی را ندیده است قابل دسترسی است. نکته قابل توجه در مورد ورودی Robotic Notes تمرکز آن بر رویدادهای قبلی در مورد آنچه در طول سال‌ها اتفاق افتاده و بازگشت اعضای بازیگر از Steins Gate است. تمرکز آن بر باشگاه روباتیک در تانگاشیما است که اکنون توسط آکیهو سنومیا و دوست صمیمی او کایتو یاشیرو رهبری می شود که تنها اعضای باشگاه از دبیرستان خود هستند. در طول سال‌ها، باشگاه از نظر فناوری بسیار پیشرفت کرده است، اما هیچ تانگاشیما در تنگنای مالی قرار ندارد و اعضا به شدت در تلاش هستند تا از بسته شدن باشگاه روباتیک جلوگیری کنند. این تیم شروع به جذب اعضای جدید از کلاس های درس خود می کند تا به تکمیل ربات جدیدی که مدت هاست در حال توسعه بوده کمک کند. Kaito با یک A.I مرموز به نام "Airi" روبرو می شود و او از گزارشی به نام "Kijjima" مطلع می شود و اکنون او و دوستانش هدف کمیته 300 هستند. اکنون یک گروه مقاومت مخفی در حال مبارزه با کمیته 300 با بازیگران Chaos و Steins Gate با برخی استثناهای قابل توجه است. اگر Steins Gate را بازی می کردید، می دانستید که یکی از اهداف آنها ایجاد نسل کشی جمعی است. در این انیمه، کمیته 300 قصد دارد بسیاری از بشریت را از بین ببرد تا نخبگان ثروتمند بتوانند مدیریت را در دست بگیرند و وظیفه باشگاه روباتیک است که آنها را متوقف کند. انیمیشن Production I.G باورنکردنی است و CGI در بیشتر موارد به خوبی با انیمیشن cel کشیده شده دیجیتال ترکیب می شود. جلوه‌های بصری بسیار روشن و در تضاد کامل با سبک تاریک‌تر Chaos و Steins Gate بود. هنر بسیار خوب بود و طراحی شخصیت ها به طور کلی خوب بود. آهنگ موسیقی به طور کلی خوب است. در حالی که صداپیشگان بازی اصلی برای ایفای مجدد نقش‌های خود بازمی‌گردند، صداپیشگان انگلیسی با موفقیت روبرو شدند. همه شخصیت‌ها خیلی آشنا و کلیشه‌ای به نظر می‌رسند در حالی که برخی فقط برای خدمت به طرفداران آنجا بودند. شخصیت ها همه جا را فرا گرفته بودند و ظاهر و ناپدید می شدند. سرعت نمایش آهسته به نظر می رسد و مدتی طول می کشد تا راه اندازی شود، اما پس از مدتی بالا می رود. بسیاری از صحنه‌های نمایش واقعاً هدفی نداشتند و فقط برای تکمیل زمان اجرا بودند. حتی تمام تمرکز ساخت یک ربات برای بخش خسته کننده عناصر زندگی و برای ورود به ماجراجویی علمی در پشتوانه قرار داده شد. آنچه داستان به بهترین وجه انجام می‌دهد، احساس ترس از دیدن روبات‌ها و عملکردی است که در خلق آنها پیش می‌رود. چیزی که برای کمدی پاس می شد، همان حیله تکراری بود. دیالوگ خنده دار و وحشتناک بود. از آنجایی که این یک ماجراجویی علمی است، منتظر ارجاعات بی شماری از فرهنگ پاپ باشید، به خصوص انیمه های مکانیکی مانند Gundam و هر چیزی که Hideaki Anno روی آن کار کرده است. در نمایش Gunvarrel بر اساس یکی از معروف ترین نوشته های سریال Gundam Gundam Seed ساخته شده است. برخلاف Gundam Seed که به طور کامل نمایش داده شد، فینال Gunvarrel هرگز روی آنتن پخش نشد زیرا کمیته 300 نفره تمام کارکنان را برای پیشبرد اهداف خود در تسلط بر جهان کشت زیرا به نسل کشی جمعی از طریق شراره های خورشیدی اشاره می کرد. در نمایش خدمات هواداران وجود دارد، اما احساس می‌کند که بسیار جذاب و صرفاً برای جمعیت فوجوشی ساخته شده است. به ویژه یک صحنه واقعاً عبور از مرز و بسیار ناخوشایند بود که در آن آکی و جون توسط عموی میتوشیکو که رئیس Space Candy است مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفتند و به عنوان یک معلم هیچ کاری برای جلوگیری از آن انجام ندادند. تماشای کل صحنه بسیار ناراحت کننده بود. داستان مانند بسیاری از آی پی های ماجراجویی علمی دارای یک مسئله بسیار رایج است که در آن زیرپینگ ها و نقاط طرح معرفی می شوند و بعداً حذف می شوند و بسیاری از رشته های طرح حل نشده باقی می مانند. همچنین، بسیاری از مفاهیم علمی که قرار است توضیح داده شوند، به دلیل ترجیح بر تکه‌ای از عناصر حیات، واقعاً به طور کامل توسعه نیافته‌اند. اگر تمام انیمه ماجراجویی علمی را تماشا کرده باشید و بازی‌ها را تا به حال انجام داده باشید، داستان خیلی سریع قابل پیش‌بینی می‌شود. از هر 5 بار (Chaos Child) طرح‌های کمیته 300 شکست می‌خورد و پایان‌ها اغلب تلخ و شیرین می‌شوند و در بدترین حالت به کل فرو می‌روند (Chaos Child) اما Robotics Notes شادترین پایان یک ورودی علمی ماجراجویی را دارد. با این حال، حتی پایان به نظر کلیشه ای می رسد زیرا همه آنها تا به حال با خوشی زندگی می کنند و کمیته 300 هنوز وجود دارد تا بتوان ورودی های علمی ماجراجویی بیشتری ایجاد کرد و کد ناشناس ذخیره می شود تا همه حفره ها را حل کند. صحنه های اکشن به خوبی اجرا شده بودند اما بسیار قابل پیش بینی بودند. در برخی صحنه‌ها، بیشتر احساس می‌شد که بچه‌های کوچکی هستند که روبات‌ها را در برابر یکدیگر قرار می‌دهند. برخی از فرصت‌های از دست رفته برای صحنه‌هایی که می‌توان از آن‌ها استفاده کرد، عذرخواهی میساکی از دوستانش به خاطر رها کردن آنها، و کاری که انجام داده است و گفتن اینکه چقدر به رویای روباتیک افتخار می‌کند، نه تنها برای اتمام کار گنوارالل، بلکه برای رسیدن به رویاهایشان است. نشان می دهد که آنها چیزی بیش از "چیزهای مناسب" دارند. این واقعاً آنقدرها که فکر می‌کردم لذت‌بخش نبود و این داستان اساساً هاروحی است اما با Mechs.

این داستان به نوعی ... متوسط ​​بود؟ اصلاً برای من جالب نبود اما مفهومی نسبتاً شهودی بود. لذت بخش بود، اما حس خاصی نداشت. نظر من در مورد انیمیشن از بسیار درگیر بودن به توانایی تشخیص لایه‌های مختلف تغییر می‌کند - وقتی چیزی یک لایه پس‌زمینه است، می‌توانید ببینید زیرا سبک هنری در واقع یکسان نیست. صداپیشگی کمدی و به خوبی انجام شده است. افتتاحیه ها و پایان ها مناسب بود. آنها کمی با هم ترکیب شدند، اما خوب بودند که سرتان را به آن بیاندازید. Kona Furugoori (Frau Koujiro) - خالق Kill-Ballad. او به عنوان برنامه نویس این تیم به باشگاه رباتیک می پیوندد. Akiho Senomiya - قهرمان زن اصلی سریال. او رئیس باشگاه تحقیقات ربات است. Kaito Yashio (Kai) قهرمان مرد اصلی سریال. او بازیکن ماهر Kill-Ballad و عضو باشگاه رباتیک است. Airi Yukifune - Airi A.I IROU است. سوبارو هیداکا (آقای پلیادس) - روباتیک ماهری که برنده مسابقات قهرمانی Robo-One شد. جونا دایتوکو - یک کاراته کار و عضو باشگاه رباتیک. او از ربات ها فوبیا دارد.