Roujin Z

روجین زد، داستان یک آزمایش دولتی برای ایجاد رباتی است که می تواند تمام نیازهای سالمندان را بدون ایجاد دردسر برای خانواده آنها مراقبت کند. این موضوعی است که در سرتاسر فیلم بسیار رایج است، اما توسط شخصیت های ضعیف فیلم و اجرای بدتر به سمت پایین کشیده می شود. پیش‌فرض‌های فیلم را با یک درام جدی مرتبط می‌دانید، زیرا به مبارزات سیستم مراقبت‌های بهداشتی ژاپن و نبرد بین ارزش‌های سنتی و فناوری مدرن می‌پردازد، اما در عوض سازندگان تصمیم گرفتند این پیش‌فرض ظریف و تامل‌برانگیز را درون یک پیش‌فرض قرار دهند. کمدی اکشن پر از روبات های غول پیکر، شخصیت های احمق، و آزار جنسی. در حالی که در ابتدا انتظار داشتم این فیلم یک کمدی تاریک طنز باشد، به سرعت متوجه شدم که در عوض فیلمی است که در مورد هیچ چیز ضعیف فکر شده است. نقاط قوت Roujin Z این است که تنها یک ساعت طول می کشد و آن را به یک ساعت سریع و آسان تبدیل می کند که زمان زیادی را از شما نمی گیرد، و دو انیمیشن آن که در عین اینکه هیچ کار پیشگامانه ای انجام نمی دهد، به شما کمک می کند. فیلم یک حس نوستالژیک که بسیاری از انیمه های دهه 90 با آن پر شده بودند. متأسفانه Roujin Z با ایرادات بسیار بیشتری نسبت به حرفه ای ها پر شده است که از انتخاب ضعیف صداپیشگان شروع می شود. در حالی که سعی می‌کنم زیاد صداپیشگی را انتخاب نکنم، به‌ویژه زمانی که فیلم مورد بحث مربوط به دهه 90 است، به‌طور باورنکردنی بدیهی است که افرادی که مسئولیت بازیگری را بر عهده دارند، ایده‌ای نداشتند که به دنبال چه چیزی بگردند. بازیگران اصلی پر از صداپیشه‌های بی‌تجربه‌ای هستند که تجربه کمی دارند، و در حالی که گاهی اوقات خوب است به بازیگران جدید فرصت بدهید، باید آنها را با یک بازیگر باتجربه متعادل کنید تا عیب‌هایشان را بپوشانید، چیزی که روژین زد موفق نشد. انجام دادن. بزرگ‌ترین مشکل «طرح» جنون آمیز مرزی فیلم بود. در حالی که این کار به اندازه کافی ساده شروع شد، به دنبال هاروکو در حالی که او با یک بیمار مسن که به او اهمیت می داد وارد این دستگاه آزمایشی می شد که آشکارا باعث درد او می شد، به سرعت منتقل شد زیرا دستگاه به طور ناگهانی ذهن خودآگاهی را رشد داد که به طور غیرقابل توضیحی شخصیت خود را به خود می گیرد. همسر بیمار مرده است، فقط به این دلیل که عکس او را به دستگاه داده اند. و همانطور که طرح شروع به فروپاشی می کند، هیچ یک از افراد شرور و شرور نمی توانند آن را نجات دهند، زیرا آنچه که می توانست داستانی صمیمانه از مشکلات سیستم مراقبت های بهداشتی باشد، به سرعت تبدیل به یک مسابقه متوسط ​​مکانیکی شما می شود. حداقل پسرم میتسورو در نهایت مقداری به دست آورد.

فیلمی به شدت دست کم گرفته شده از کاتسوهیرو اوتومو (کارگردان و خالق آکیرا). راستش نمی‌دانم چطور به این فیلم رسیدم، اما واقعاً فیلم خوبی بود. داستان: درباره جامعه ای است که تمام تلاش خود را می کند تا رفاه و مراقبت از ساکنان مسن خود را فراهم کند (این طرح به تنهایی بسیار منحصر به فرد است). اساساً دولت بستری را تأمین می کند که نیازهای سالمندان را تامین می کند و سپس همه چیز خراب می شود. این فیلمی است که روی کاغذ معنا ندارد، اما در حین تماشای آن قطعاً چیزهای مهمی یاد گرفتم مانند اینکه باید بیشتر از سالمندان خود مراقبت کنیم و آنها را گرامی بداریم. شخصیت اصلی پرستاری است که می خواهد از سالمندان مراقبت کند. اگر ما دقیقاً در مورد پیامی که باید در اینجا به دست آوریم صحبت می کنیم، پیام بسیار قابل احترامی است. حالا راستش را بخواهم، انتظار نداشتم که اوضاع اینقدر سریعتر از نیمه دوم فیلم افزایش یابد. به معنای واقعی کلمه مانند ترمیناتور lol. این انیمیشن بسیار روان و روان است که صادقانه بگویم فکر می کنم یکی از بهترین هایی است که دیده ام. خیلی دقیق و دقیق پس زمینه های شگفت انگیز قطعاً این فیلم برای همه نیست، اما اگر در حال و هوای یک فیلم انیمیشنی با احساس خوب هستید، حتماً باید این فیلم را تماشا کنید.