Argento Soma

اجازه ندهید طراحی شخصیت و آثار هنری زیبا شما را گول بزند، Argento Soma یک جواهر مخفی نیست، بلکه در بهترین حالت یک انیمه رضایت‌بخش است. خلاصه: سری اول به عنوان سریال هیولاهای هفته تا حدودی لذت بخش شروع می شود، اما داستان و شخصیت ها برای بیش از 12 قسمت اصلاً پیشرفت نمی کنند و به محض اینکه داستان ضخیم تر می شود و داستان شروع به باز شدن می کند، متوجه می شوید. این انیمه فقط پرمدعا و پر از حفره های داستانی است، وقتی قسمت 24 را تمام می کنید و تعجب می کنید که "داستان به پایان رسید، چرا هنوز یک قسمت باقی مانده است؟" به زودی خواهید فهمید که ep.25 ممکن است امتیاز شما را از این انیمه حتی بیشتر پایین بیاورد، زیرا این فقط شبیه یک فن تخیلی "پس از کانن/آینده" است که از شخصیت خارج شده است. جوانب مثبت در ابتدا قبل از میلاد همه چیز دیگری یک غرور است: هنر بزرگی که از آن لذت بردم من طراحی Alien را دوست داشتم، حتی اگر تقریباً برای همه بیگانگان یکسان باشد. طراحی کاراکتر با طراوت بود، نه خیلی چشم را خسته می کند، اما خسته کننده هم نبود. آن را به برخی از نمونه های مکانیکی بدن وحشتناک بود. -بخش اسپویلر و nitpick از اینجا شروع می شود- دیر یا زود، متوجه خواهید شد که داستان های داستانی شخصیت ها به طور کامل توضیح داده نشده اند یا منطقی نیستند یا فقط احمقانه هستند. -Takt فکر می کند که فرانک ماکی را "کشته"، متوجه می شود که پس از رفتن به حالت انتقام برای 23 قسمت که از همان ابتدا بسیار واضح بود، این فقط یک تصادف بوده است. او هویت جدید Ryu را در ازای دادن اطلاعات mr.X در مورد Funeral به دست می‌آورد، اما به دلایلی وقتی فهمید که mr.X از این اطلاعات استفاده می‌کند، احساس می‌کرد از او استفاده شده است. وقتی همه چیز به نتیجه رسید، او هنوز هم ایمو بود -dk Why- و اصرار داشت که ریو باشد حتی وقتی مشخص شد که با دادن این هویت به او خیانت شده است. همچنین در بازه زمانی که او به زندان می رود -dk Why2- اما او بیرون می رود و به عنوان ریو در یک ماموریت فداکاری به همراه هریت و کاپیتان به تی اسپیس می رود، این افراد چیزی یاد نگرفتند. گوش کن، من عاشق پسرهای انیمه انتقام‌جوی ایمویی هستم، اما او هر بار با خنگ بودنش مرا شوکه می‌کند. -هریت با پدربزرگش در جنگل زندگی می کند که آثار هنری زیادی از موجوداتی دارد که شبیه بیگانگان هستند و آنها را پری می نامند، او آویزی دارد که شبیه پری/فرانک است، اما تمام، پدربزرگش می میرد و هیچ توضیحی برای چگونگی و چرایی وجود ندارد. یا اینکه آن پری ها چیستند و او چگونه از آنها می دانست، و تمرکز روی آویز او متوقف می شود، در قسمت های بعدی تصاویری از نقاشی های بیگانه مانند حکاکی شده در دیوارهای باستانی ضمنی وجود دارد، بدون توضیح در مورد آن. پزشک تشییع جنازه بخش‌های بیگانه یا هر چیز دیگری را در مغز هریت پیدا کرد که از اولین حمله باقی مانده بود و این نظریه را مطرح کرد که دلیل ارتباط او با فرانک این است، هیچ توضیحی در این مورد وجود ندارد زیرا فرانک در نهایت توانست با همه ارتباط برقرار کند، و دلیلی که او و هریت به آن دست یافتند. به این دلیل بود که وقتی برای اولین بار با او ملاقات کرد با او مهربان بود، فقط همین. پس از گذر زمان، او 19 ساله است (تنها 14 نفر از آنها را از کما بیدار کرده است)، اما قبلاً "دکتری" گرفته بود و می توانست به فضای باز برود و بسیار هیجان زده بود که یک بار دیگر با ریو (که برای او احمق بود." به عنوان یک کودک و هنوز واقعاً خودش را به او بازخرید نکرده است) یوری فضانوردی است که با همسر مورد علاقه‌اش زندگی می‌کند، اما مجبور است به آنجا برود، آنقدر که قبل از رفتن به سفر آخرش در این مورد بحث می‌کردند، جایی که گومنت یا چیزی به آنها دستور داد که مسیرشان را تغییر دهند و او گفت بله باید برای انسانیت و علم خطر می کند، او گم شد و در حالی که به همسرش فکر می کرد شروع به دیدن پری کرد - که من می گویم مرد توهم زده بود - و ذهنش تجلی بیگانگان زرد قدرتمندی داشت که به زمین می رفتند تا به خانه نزد همسرش بازگردند اما تجلی فرانک. یه جورایی حساس تر بود او متوجه می شود که همسرش در اولین حمله بیگانه مرده است، زیرا هیچ یک از تظاهرات ذهنی او او را نجات نمی دهد، اما او هریت را بارها و بارها به عنوان فرانک نجات می دهد. او ناپدید شد اما یک چیز عجیب و غریب در فضا ظاهر شد پس از گذشت زمان و همه مثل "آی او اوست"، چرا او بارها و بارها برمی گردد اگر می داند همسرش مرده است و خانه اش دیگر نیست؟ -Mr.X.. من می‌خواهم در مورد شخصیت و انگیزه‌های او بی‌تفاوت باشم، اما برای من خیلی گیج‌کننده است، آیا شما شروری هستید که از مردم برای جاسوسی در Funeral و افشای اطلاعات استفاده می‌کنید یا با ارتش شیطانی مخالف هستید. - نظامیان/قومنت، هیچ کس نمی داند دقیقاً چه می خواهند یا چرا زیارتگاه را پنهان کردند و در مورد رفتن بیگانگان به آنجا آنقدر عجیب و غریب بودند که فقط می توانستند آن روستای کوچک را تخلیه کنند. چرا آنها به تکت فشار آوردند تا اعتراف کند که تصادف در آزمایشگاه تقصیر استاد بوده است، و چرا آنها در کل ماجرا اینقدر عجیب بودند؟ -Guinevere و Dan هر دو گذشته هایی داشتند که انیمه انگشتان پای خود را در آن فرو برد و دیگر هرگز به آن اشاره نکرد. Guinevere مدام ذکر می کرد که چگونه او هنوز نمی تواند بمیرد، و فاش کرد که او نیز توسط mr.X فرستاده شده است، دلیل آن ذکر نشده است و آنها قبر او را پس از گذشت زمان نشان دادند، بدون توضیح چیزی. در یکی از اپیزودها، گینویر ریو را بوسید، به این اشاره کرد که چگونه آن بوسه در چند اپیزود بعداً عالی بود، هر دو موردی که صحنه‌های بسیار اجباری بود که هیچ وزنی روی شخصیت‌ها نداشت. برخی دلالت ها حاکی از آن بود که توطئه ای در پس حادثه ای که همکاران دن در آن جان باختند، وجود داشت که دیگر ذکر نشده است. دن به حالت خیانت و جاسوسی نزدیک به پایان رفت و فقط برای عقب زدن و کمک به Funeral بعد از اینکه آنها را به جان هم انداختند، دوباره کمک کرد. دن و سو پس از گذشت زمان با هم ازدواج کردند و نام دخترشان را به نام Guinevere گذاشتند، که مانند تمام قسمت‌ها و مانند هر عشقی که در انیمه ماکی نیست، بسیار اجباری بود. 4\10 چون نمی‌دانم.. "بد" منطقی به نظر می‌رسد، من خیلی بدتر از آن را دیده‌ام که آنقدر متنفرم که حتی به آن نمره نمی‌دهم، اما این پتانسیل داشت و ناامیدکننده بود.

آرجنتو سوما یک "الماس در خشن" با ایرادات فراوان است. چنین آهنگی آهسته و خسته کننده، انیمیشن قدیمی و موسیقی متنی بدون الهام دارد، منهای آغازین مقدمه، تیتراژ و آهنگ پایانی سریال. در حالی که ایرادات ممکن است گاهی بسیار زیاد باشد، اما آنچه را که برای شما در نظر گرفته است خنثی نمی‌کنند، و OH BOY، این انیمه دارای پیچش‌ها و تحقق‌های زیادی است. این امر تماشای آن را ارزشمند می‌کند و برای افرادی پیشنهاد می‌شود که رویکرد واقع‌گرایانه‌تری را به داستان‌سرایی ترجیح می‌دهند که به شدت به اکشن یا کلیشه‌ها تکیه نمی‌کند تا توسعه شخصیت را به قیمت احساس کسل‌کردگی در برخی مواقع پیش ببرد. این نوع انیمه ای است که باید برای آن صبور باشید و سعی نکنید آن را کنترل کنید. به آرامی خود را برای شما آشکار می کند و تمام لایه هایی را که آرجنتو سوما را واقعاً نشان می دهد، از بین می برد. داستانی در مورد انسان های معیوب که توسط ایده آل های انتقام، عدالت، بقا و آسیب/از دست دادن مصرف می شوند. رمز و راز، کنجکاوی و فلسفه نیز بخشی از این انیمه هستند و در پایان سریال، قسمت 18 که در آن کیفیت سریال به طور قابل توجهی بهبود می یابد، بسیار برجسته تر می شود. صحبت از داستان، کند و روشمند است. تمرکز زیادی روی بازیگران اصلی است که شخصیت‌های کلیشه‌ای از نوع کپی و چسباندن مقوایی نیستند. یک مثال خوب قهرمان داستان است، که ترکیبی از موجودی بیش از حد احساسی و بیش از حد باهوش/فلسفی است که در مراحلی از شرارت، قهرمان بودن و عیب یابی مشکلات یویو می گذرد، و او را به شخصیتی متناقض تبدیل می کند که به راحتی می توان آن را هم دوست داشت و هم از او متنفر بود. او ناپایدار است مثال دیگر می‌تواند شخصیت اصلی دیگری باشد که بازیگران آن را «فرانک» می‌نامند، که بیگانه‌ای است که هیچ‌کس آن را نمی‌فهمد و مجبور می‌کند برای او علیه بیگانگان دیگری که همه شبیه هم هستند بجنگد. که ممکن است برای بسیاری کسل کننده یا تنبل به نظر برسد، اما دلیلی وجود دارد که آنها از این قالب ظاهری پیروی می کنند. در پایان، برای پایان دادن به این بررسی کوتاه، Argento Soma چیزی شبیه Neon Genesis Evangelion نیست. این فقط از یک دیدگاه سطحی به نظر می رسد، زیرا بیگانگان و سازمان های مخفی با نام های نمادین مانند Morgue و Funeral وجود دارند. با این حال، شباهت ها در اینجا به پایان می رسد. بیشتر از هر چیزی که در Evangelion دیده می شود، با "غول آهنی" و "بین ستاره ای" مشترک است. حتی طرح های داستانی و انگیزه ها در هر دو سریال کاملاً متفاوت است. Evangelion بر درگیری های درونی بسیاری از شخصیت ها تمرکز می کند و بسیاری از نظریه های آرتور شوپنهاور، زیگموند فروید و کارل یونگ را به کار می گیرد. در مقابل، آرجنتو سوما با اشاره به تئوری کارل یونگ در مورد آنیما و آنیموس و مفهوم آگاهی، به درگیری های بیرونی که موجب تنش های درونی می شود، می پردازد. من به آن نمره 7.5 از 10 می دهم و آن را به بینندگان صبور علاقه مند به روانشناسی و فلسفه پیشنهاد می کنم، زیرا این جذاب ترین جنبه های داستان خواهد بود. از سوی دیگر، اگر به دنبال اکشن یا تماشای چیزی برای هیجان آن هستید، آنگاه Argento Soma یک تجربه سرگرم کننده نخواهد بود.