Dokidoki! Precure

Doki Doki یک فصل میانی Precure است، Smile خیلی بهتر است، همچنین Doki Doki Dub را هم تماشا نکنید، شخصیت های شرور خوب هستند، قهرمان ها خیلی خوب هستند، این یک قدم پایین تر از خواهران Smile است، Doki Doki چند تم خوب دارد کمی خودخواه بودن چیز خوبی در زندگی است، برای متعادل نگه داشتن آن، من از طراحی های هیولا در این فصل خوشم نمی آید، خوب که آن دوکی دوکی در حال نبرد در بالای تپه بود تا یک فصل Precure خوب باشد. چیزی تکان دهنده است، اما من به شما نمی گویم که، Doki Doki Precure نیز فصل Pretty Cure برای گرفتن دوبله بود، و مطمئناً برای مدت طولانی همین طور خواهد بود.

Dokidoki Precure به نظر شخصی من یکی از بدترین فصل های Precure این فرنچایز است و این به دلیل ترکیبی از عوامل است. در حالی که مسلماً به خودی خود خیلی بد نیست، چندین عامل مؤثر در داستان منجر به سقوط آن می شود. اولین چیزی که بلافاصله باید به آن توجه کرد، شخصیت اصلی، مانا است. مانا تقریباً تمام گرایش‌ها و ویژگی‌های استاندارد مرتبط با مری سو را دارد: یعنی او تنها کسی است که قدرت می‌گیرد (حتی در فینال که دختران دیگر تقریباً هیچ کاری انجام نمی‌دهند)، او کنترل بسیاری از افراد را به دست می‌آورد. از اپیزودهای تمرکز دختر، و همه بی خیال از او حمایت می کنند. علاوه بر این، او ظاهراً قادر به احساس پریشانی عاطفی یا شک فراتر از شکل موقتی نیست، که تا آنجا گسترش می‌یابد که او حتی روان خود را در پایان فصل تطهیر می‌کند، شاهکاری که هرگز انجام نشده و یا حتی پیش‌بینی نشده است. مانا همچنین به طور غیر مشخصی مسئول است، همیشه آرام و خندان می ماند و هیچ لحظه ای شک نمی کند در حالی که او به طور روشمند به تک تک افراد ژاپنی کمک می کند. حداقل اگر این تنها مشکل بود و دختران رشد می کردند، می شد فهمید. با این حال، سایر دختران به طور قابل توجهی توسعه نیافته هستند. این تا حدودی به دلیل این است که مانا قسمت های مورد توجه آنها را به سرقت می برد، اما تأثیر بیشتری بر سریال دارد که نمی خواهد روی دختران کار کند. فقط Cure Ace شخصیت دیگری است که شخصیت مشخصی دارد، و او نیز در زمینی متزلزل است (بعداً بیشتر به این موضوع می پردازد.) ضربه روحی ماکوپی به خاطر از دست دادن پادشاهی ترامپ (و در نتیجه، پرنسس آنج همانطور که گفته می شود) کاملاً نزدیک است. نویسندگان معمولاً تمایلی به طرفداری از مانا نشان می‌دهند. ماکوپی شاید 2-3 اپیزود را برای خودش به ارمغان بیاورد، "درمان کهنه کار". نه فقط این، بلکه قدرت دختران به شدت نامتعادل است. آنها از شکست آسان اعضای خودخواه به مبارزه با هیولاهایی که قبلاً با آنها جنگیده اند، می روند. من این را صرفاً به عنوان ناسازگار بودن سریال رد می کنم، اما نگاه کردن به گذشته واقعاً دشوار است. این به ویژه زمانی صادق است که متوجه می‌شوید کیور ایس در ابتدا چقدر «محتوا» است، قبل از اینکه مقیاس قدرت او به نقطه‌ای برگردد که احتمالاً ضعیف‌تر از دختران دیگر باشد، قبل از اینکه ناگهان در لحظات مهم دوباره قدرتمند شود. بسیاری از ناهماهنگی های طرح وجود دارد که تمایل به حذف دارند، اما شایسته ذکر است. وقتی به یک موضوع تکراری تبدیل می شود مشکلی وجود دارد. به عنوان چند نمونه: کمان رستگاری رجینا تقریباً برای حدود پنج قسمت به طور کامل فراموش شده است، و دختران حتی به خود زحمت نمی دهند او را ذکر کنند و او اصلاً ظاهر نمی شود. رجینا توسط یکی از رویال کریستال ها خراب شده است به دلیلی که ظاهرا فراموش شده تا زمانی که به پایان فصل نعل نرسد. تمام سه نفر Selfish یک بار از "فرم نهایی: حالت جانور" خود استفاده می کنند و به طور کامل آن را فراموش می کنند، و بل بعداً در سری شکل قوی تری به خود می گیرد. قوس رستگاری Ira تقریباً به طور کامل فراموش شده است، و حتی تعامل مستقیم با Rikka حتی اتفاقات رخ داده را تأیید نمی کند، جدای از فینال. اینها فقط چند مورد هستند، اما برخی از نمونه های دیگر شامل گذشته فراموش شده و به ظاهر تراژیک آلیس، قوس Ai که در آن باید "بلوغ" شود و موارد دیگر است. این مجموعه همچنین به زمان‌بندی مناسب زیادی متکی است. به نظر می‌رسد که رویدادها به‌طور تصادفی نشان داده می‌شوند یا فقط زمانی اتفاق می‌افتند که نمایش به آنها نیاز داشته باشد که در غیر این صورت نمی‌توان آن‌ها را هماهنگ کرد و سریال وانمود می‌کند که همه شهروندان ژاپنی احمق هستند. مردم اغلب در نور روز توسط هیولاها مورد حمله قرار می‌گیرند، شاهد نبرد درمان‌ها (گاهی اوقات حتی در ضبط ضبط می‌شوند) و پاکسازی می‌شوند. همه وانمود می کنند که این یک رویا بوده است، علیرغم اینکه چندین بار آن را مستقیماً در مقابل خود مشاهده کرده اند، به جز فینال. مسئله بزرگ دیگر این است که علیرغم اینکه یک سریال مبارزه دخترانه جادویی است، در اینجا فقدان مبارزه محسوس است. فقط دو شرور کشته می شوند و آنها توسط تیم خودشان کشته می شوند اکثر شرورها اصلاح و پاکسازی می‌شوند، حتی بدی‌های بزرگ، مفهومی که من با آن مخالفم. این فرض را ایجاد می‌کند که هیچ‌کس واقعاً شرور نیست، اما از مجموعه‌ای که در مورد شکست دادن شر است نیز حذف می‌شود و به این معناست که شخص شرور فقط یک فرد رنج‌کشیده است که به کمک نیاز دارد. بیایید یک مثال واقعی را در نظر بگیریم: تقریباً هیچ کس نمی‌خواهد «نجات» بدهد، مثلاً هیتلر، استالین یا مانند آن. علاوه بر این، باس‌های فصل گذشته به‌طور بی‌رحمانه با استثنائات معدود کشته شدند، که منجر به کمی وضعیت اخلاقی خاکستری شد و سایر فصل‌های گذشته بد به نظر رسید. دلایل زیادی وجود دارد که چرا این فصل من اصلاً توصیه نمی کنم، Precure یا غیره. اگر از طرفداران هاردکور Precure هستید که بدون توجه به کیفیت، هر چیزی را از فرنچایز مورد علاقه خود می گیرند، نمی توانم مانع تماشای آن شوم. تقریباً به هر کس دیگری .... کاملاً روشن است. 3/10.