.hack//Liminality

و قبل از اینکه بفهمم، از سوراخ خرگوش هک افتادم. از آنجایی که این یک انیمه است، احساس می‌کنم از زمانی که SAO را دیده‌ام، می‌توانم بیشتر صحبت کنم، چه خوب و چه بد، زیرا مفهوم ماهیت مشابهی دارد. اولین سری بازی، IMOQ با دوست کایت، Orca شروع شد که به دلیل بازی به کما رفت، او به دنبال هیولایی است که او را آنجا قرار داده است، فکر می کند که شکست دادن آن او را برمی گرداند، اسپویل ها، اینطور نیست. یا حداقل، به این سادگی نیست. چیزی که این انیمه انجام می دهد این است که همان فرض را می گیرد، یک بچه به سختی از آن فرار می کند و سعی می کند به بچه دیگری که به کما رفته کمک کند. او این کار را با تحقیق انجام می دهد، اما این کار را در دنیای واقعی بیشتر از بازی واقعی انجام می دهد. این شبیه به نیمه دوم S1 SAO است (با وجود اینکه این قبل از آن بود (اما رمان SAO سال قبل بود .... بحث های زیادی وجود دارد)) که در آن آینکراد پاک شد اما آسونا هنوز در کما بود. خوشبختانه می توانم بگویم که این انیمه از آن آرک بهتر است زیرا همانطور که می دانید با شخصیت شرور و رفتار با لیفا بسیار منزجر کننده بود. آنها می گویند که داستان ها با مقدمات شروع می شوند و دیگران در طول زمان بر روی آن می سازند، اما به نظر می رسد که هک، به طور کلی، چیزهای بیشتری از یک پایه را در ذهن داشته است. این بسیار تجلی یافته است، نه کمتر از Sword Art، شاید حتی بیشتر. این یکی از اولین‌ها در نوع خود است (که به هر حال من می‌شناسم)، کار بسیار خوبی را انجام می‌دهد و سناریوهای مختلف زیادی را پوشش می‌دهد و سپس در واقع به اندازه کافی پیر می‌شود که حتی اگر به خوبی به خاطر نیامده باشد، همچنان مرتبط باشد. مطمئناً آن‌ها از رایانه‌های دایناسور و تلفن‌های تاشو و شکلک‌های متنی استفاده می‌کنند، اما من احساس می‌کنم که فرهنگ هنوز وجود دارد، هنوز جذاب است و داستان را به همان شکل منتقل می‌کند. این نیز رویکرد داشتن قهرمانان مختلف برای قسمت‌ها را دارد. همان داستان، مای میناس هنوز وجود دارد، اما سناریوهای متفاوتی که او شروع کرده و سپس در پایان با هم روبرو می شوند. برای تازه واردان آیا بازی ها مورد نیاز است؟ یا باید اول هک ساین را تماشا کنید؟ خب، من هنوز Sign را ندیده‌ام، این بازی همراه با بازی‌ها بود، بنابراین من از آنجا شروع کردم، اما شنیده‌ام که Sign یک نیمه پیش درآمد است، بنابراین در این زمینه واقعاً به شما بستگی دارد. تا جایی که Liminality چقدر به بازی ها مربوط می شود. توضیح اینکه چه اتفاقی در حال رخ دادن است، زمان می‌برد، فقط اگر تصمیم گرفتید از اینجا شروع کنید، به داستان آن بازی‌ها "پیوسته" نیست، به این معنا که از همان شخصیت‌ها استفاده می‌کند، برای دو قسمت اول شما خوب خواهید بود. اگر می خواهید فقط آنها را به تنهایی تماشا کنید. این جا و آنجا چند اشاره وجود دارد که می‌فهمید اگر بازی‌ها را بازی کرده باشید (چون در همان زمان انجام می‌شود) و فکر می‌کنم حتی برخی از چیزهایی که در نمایش اتفاق می‌افتد و در بازی‌ها به آنها اشاره می‌شود. اما از قسمت 3 شروع می شود که شما به بازی ها نیاز خواهید داشت. نحوه ارائه آن به بازیکنان بازی (همانطور که اشاره کردم) همراه با بازی است، با یک قسمت در هر ورودی به گونه ای که گویی یک معمای کشف شده بین هر دو رسانه است و دو داستان را همزمان دنبال می کند. روشی که داستان منتقل می‌شود به نوعی شبیه به ردیت ARG واقعی است که نقاط را به هم متصل می‌کند و چیزهایی را در مکان‌های عجیب و غریب از منابع مختلف پیدا می‌کند. برخی از مردم آن را دوست خواهند داشت، برخی از مردم نه. شما می توانید نسخه sparknotes را فقط با دنبال کردن همراه داشته باشید، اما اگر آن را بخوانید بسیار بیشتر است. در واقع، هر معرفی به قسمت‌ها متفاوت است، بسیاری از لحظات بازی را به موازات آن ضبط می‌کند، بنابراین قسمت 2 برای مثال دارای گرافیک Mutation خواهد بود که می‌تواند اسپویل باشد. به همین دلیل، باید قبل از مشاهده دیسک، بازی مذکور را بازی کنید. شما به احتمال زیاد نمی توانید درک کنید که قسمت 3 و بعد از آن چه چیزی ارائه می دهد، مگر اینکه قبل از آن بازی را انجام دهید (یا تماشا کنید). ارجاعات آشکاری به داستان و شخصیت‌های خاصی از بازی می‌کند، حتی اگر ظاهر مناسبی از خود نشان ندهند، در اصل داستان نقش دارند. در واقع، من حتی استدلال می کنم که این انیمه مکمل بازی است. این به شما کمک می‌کند تا بازی‌ها را درک کنید، همانطور که بازی‌ها به شما در درک انیمه کمک می‌کنند و اگر هر دو روش را که در نظر گرفته شده‌اند تجربه کنید، سود بیشتری خواهد داشت. آنها همچنین به "Fragment" اشاره می کنند که یک MMO حذف شده است (مگر اینکه از طریق شبیه سازی پیش بروید) اما تا آنجا که من می دانم داستان آنقدرها به هم متصل نیست (پس اجباری نیست) فقط بازی ای است که آنها بازی می کنند مانند اونی که میتونی بازی کنی اما من اینجا نیستم که بازی ها را بررسی کنم، من اینجا هستم تا انیمه را به عنوان یک انیمه و فقط یک انیمه بررسی کنم. جالب است اما نمی توانم احساس کنم کمتر شده است. خیلی جالب است که اینجا و آنجا جزئیات کمی پیدا کنید و به اندازه کافی سرگرم کننده است، این واقعاً تمام چیزی است که از آن می خواهم، منظورم این است که 4 قسمت است. این جواهر پنهانی نیست، این هم چیز مزخرفی نیست. به طور کلی، من به آن نمره 6 از 10 را می دهم، اما لذت خود را 7 می دهم. در مورد صدا و موسیقی، آن چیزی که باید انجام می دهد، اما هیچ جایزه ای نمی برد. هنر به اندازه کافی برای OVA خوب است (علی رغم برخی از مدل‌های مو که شبیه هیگاراشی هستند) اما به استودیو (قطار زنبور عسل) و کارهایی که آنها انجام داده‌اند نگاه کنید، تقریباً در همان سطح از کیفیت است، نوع انیمه اواخر شب اوایل دهه 2000.

.hack//Liminality به‌عنوان دنباله‌ای برای .hack//SIGN عمل می‌کند و در حالی که دومی تقریباً 12 قسمت طول کشید تا واقعاً شروع به کندوکاو در طرح و توضیح اینکه دقیقاً چه چیزی در جریان است، .hack//Liminality درست می‌پرد. وارد داستان با اپیزود اول هیجان انگیز و جذاب می شود که این تصور را ایجاد می کند که این نمایش می داند چه کار می کند. قسمت اول مملو از دسیسه است و با رمز و راز آنچه واقعاً در جهان اتفاق می افتد می رقصد و این ایده را تقویت می کند که آنچه برای قهرمان .hack//SIGN اتفاق می افتد منحصر به آنها نیست. .hack//Liminality اما به سرعت به ریشه‌های خود باز می‌گردد و قسمت دوم و سوم به جای ادامه قسمت اول شبیه به افکار بعدی به نظر می‌رسد، و اگرچه این به خودی خود بد نیست، اما در نحوه تصمیم گیری برای مقابله با آن عجیب است. مشکلات را حل کنید و خط داستانی را که در ثانیه های اول اپیزود اول ایجاد می کند حل کنید. طرح به سرعت از داستان‌های فرعی قابل درک به داستان‌های فرعی نامربوط تبدیل می‌شود که توسط نمایش دوباره تکرار می‌شود تا شخصیت‌ها در یک مکان جمع شوند، و برخی از شخصیت‌های جانبی معرفی‌شده اصلاً هیچ ارتباطی با طرح داستانی ندارند، و ظاهر آن‌ها را اساساً پررنگ می‌کند. در حالی که نمایش با قسمت‌های دو و سه ضعیف عمل می‌کند، اپیزود چهار بخشی از آن اپیزود اول را برمی‌گرداند و ترسی از غرق شدن دوباره در داستان ندارد، اما در حالی که حرکت رو به جلو برای شخصیت‌ها لذت‌بخش است، احساس می‌کند اکثریت بازیگران صرفاً از روی راحتی به جای تلاش واقعی برای رفع هر مشکلی که در حال انجام است، حضور دارند. در پایان کار اساساً به هم می‌ریزد و به‌سرعت به دلیل بی‌کفایتی نوشتن برای انتقال توضیحات ارائه‌شده توسط نمایش، خدشه‌دار می‌شود، حتی اگر راه‌حل‌های بسیار مبهم و مناسبی وجود نداشته باشد. با این وجود، بازیگران، داستان و تعاملات در .hack//Liminality بسیار بیشتر از .hack//SIGN هستند و برای کسانی که می‌توانند داستانی با سرعت کمتر با نتیجه رضایت‌بخش و زیبایی‌شناسی شبیه به .hack//SIGN را تحمل کنند، پس این OVA برای شما است.