.hack//Sign

من صادقانه خواهم گفت. این یک شاهکار است و باید آن را ببینید. امتیازی که دارد را نادیده بگیرید و تماشا کنید. برای قانع‌کننده بودنش به عشق بیشتری نیاز دارد. ابتدا اجازه دهید با افتتاحیه شروع کنیم. مقدمه افتتاحیه فوق العاده خوب و جذاب است. یکی از بهترین انیمه های افتتاحیه دهه 2000. شخصیت ها؟ تعداد زیادی وجود ندارد، اما با گسترش داستان به شدت توسعه یافته اند و همه آنها داستانی برای گفتن دارند. صحنه یک MMORPG به نام جهان است که در آن پسر جوانی به نام سوباسا به طور ناگهانی از راه دور منتقل می شود. او با میل به آنجا نرفت و نمی‌داند چگونه به آنجا رسیده است و نمی‌تواند از سیستم خارج شود. زیبایی .hack//Sign در خود دنیا نیست بلکه داستان است. ببینید، MMORPG طرح داستان نیست. این یک پس زمینه است. MMORPG که آنها در آن هستند صرفاً به عنوان محیط داستان استفاده می شود. این در مورد شخصیت هایی است که داستان آنها تا آنجا که می توانند انسانی هستند. شخصیت ها همه از مسائل دنیای واقعی رنج می برند. همه آنها مانند بسیاری از مردم برای فرار از زندگی تنهایی یا پریشان MMORPG بازی می کنند. آنها حواس پرتی می خواهند. اگر منتظر یک انیمیشن MMORPG مبتنی بر اکشن سنگین مانند Sword Art Online هستید، این چنین نیست. این صرفا یک درام است. این یک درام معمایی است. هیچ سنگ زنی برای سطوح بالاتر یا تلاش برای قوی تر شدن وجود ندارد. این صرفا یک درام/معمایی است که در یک محیط MMORPG قرار دارد. حدود 4 شخصیت در کل نمایش با NPCهای کوچک و رایانه های شخصی دیگر وجود دارد که فقط 1 یا 2 قسمت نمایش داده می شوند. این 4 شخصیت در طول نمایش به شدت توسعه یافته اند و پیوند آنها واقعاً چیزی است، شما در مورد زندگی آنها در خارج از MMO و اینکه آنها در واقع چه کسانی هستند + مشکلات آنها (یعنی اعتیاد به الکل) را می آموزید. من واقعاً نمی توانم این نمایش را با نمایش دیگری مقایسه کنم زیرا آنقدر عمیق است. واقعاً لحظاتی وجود دارد که باعث می شود از آنچه در حال وقوع است سؤال کنید. در صورت ابتلا به PTSD ناشی از سوء استفاده، لحظاتی وجود دارد که ممکن است شما را تحریک کند. لحظات بسیار تاریکی وجود دارد که شامل یا مربوط به خودکشی/خودآزاری است. این یک انیمیشن زیبا از نوع Shonen نیست. این انیمیشنی نیست که همه در آن خوشحال باشند. این یک انیمیشن واقعی است که در یک محیط MMO تنظیم شده است. من آنچه قبلاً گفتم را تکرار می کنم. MMO بخشی از طرح نیست. این صرفاً پس زمینه رویدادهایی است که در حال رخ دادن است. من این انیمه را به شدت توصیه می کنم صرفاً به این دلیل که امتیاز فوق العاده ای دارد (مانند موسیقی)، شخصیت های بسیار توسعه یافته ای دارد و انیمیشن حتی امروز نیز بسیار واضح است. و یک چرخش داستانی وجود دارد که هرگز انتظارش را ندارید. کل انیمه در مورد Tsubasa و یافتن اینکه او کیست و چرا در The World است است. اما این همچنین در مورد مشکلات دنیای واقعی است که بر زندگی اطرافیان او تأثیر می گذارد. این ماوراء طبیعی نیست برای بچه ها نیست این یک انیمیشن بسیار عمیق و فوق العاده خوب است. سوباسا قدرت فوق العاده ای ندارد. او قهرمان داستان نیست او فقط یک بازیکن دیگر است. داستان قهرمان ندارد. درست مثل زندگی واقعی. اگر انیمه درام سنگین واقع گرایانه را دوست دارید که شما را زیر سوال می برد که چه اتفاقی می افتد و بیشتر می خواهید، آن را به شدت توصیه می کنم. این یکی از آن نمایش های شنای بزرگسالان در اواخر شب است. فقط به یاد داشته باشید اگر تصمیم دارید آن را تماشا کنید. سوباسا قهرمان نیست. و هیچ کس برای نجات او نمی آید.

من مطمئن نیستم که در مورد این یکی چه احساسی داشته باشم. در نگاه اول این در مورد یک mmo پر از مبارزه و اکتشاف است و ..... هیچ کدام از اینها را ندارد. اصلا شما 4 هیولا را در کل نمایش می بینید. ظاهراً یکی از محبوب ترین mmo های تمام دوران در جهان با میلیون ها بازیکن است. در کل نمایش حدود 57 نفر را در پس زمینه خواهید دید. اما شخصیت‌های اصلی به‌طور مداوم با یکدیگر برخورد می‌کنند، گویی که توسط نیرویی دیگر هدایت می‌شوند (حتی متوجه نمی‌شوند که کل بازیگران اصلی دقیقاً در همان شهر زندگی می‌کنند، چه تصادفی بزرگ). و با آهنگی که در بعضی مواقع عجیب و غریب است، در بعضی مواقع بسیار خوب است، اما معمولاً با آنچه که معمولاً در حال وقوع است، مناسب نیست. و با این حال، با وجود همه اینها، من را به خود جذب کرد. من می‌خواستم در مورد خرده نان‌های داستانی که به ما می‌دهد، درباره شخصیت‌ها، انگیزه‌ها، شخصیت‌شان، چه در داخل و چه خارج از بازی، بیشتر بدانم. هک بیشتر وقت خود را صرف دیدار دو نفره بازیگران می کند و به آرامی (و منظور من واقعاً آهسته) یکدیگر را می شناسند. گاهی اوقات آنها بحث های عمیقی هستند، گاهی اوقات آنها در مورد موضوعات فعلی صحبت می کنند، اما بیشتر اوقات در مورد هیچ چیز نیستند. درست مانند آنچه در زندگی واقعی انجام می دهیم. جالب‌ترین تجربه تماشا را ایجاد نمی‌کند، اما این شخصیت‌ها را می‌سازد، آنها را دوست داشته باشید یا از آنها متنفر باشید، به خوبی با آنها آشنا خواهید شد. اما نه به آن خوبی که شما می خواهید، زیرا همانطور که این نمایش در نهایت سرعت خود را افزایش می دهد و تصمیم می گیرد که بالاخره زمان آن رسیده است که در واقع یک طرح داشته باشد و دست خود را در مورد "دنیا" و آنچه واقعاً در حال وقوع است فاش کند؟ نمایش به پایان می رسد یکی از ناگهانی‌ترین پایان‌ها برای پایان دادن به یک نمایش، زیرا تمام بازیگران با تنبلی مجبور می‌شوند درست در نبرد نهایی از بازی خارج شوند و ..... همین. احساس می کردم فقط یک مشت به شکمم زده اند. همه چیز برای شناختن این بازیگران ایجاد شد، در نهایت دیدیم که آنها اختلافات خود را برای یک هدف بزرگتر کنار می گذارند، و همه چیز بیهوده است. شما یک شات کوتاه 20 ثانیه ای از سرنوشت Tsukasas خواهید دید که در واقع بسیار شیرین است، اما من احساس می کنم که چیزهای بیشتری از ما دزدیده شده است. همه این شخصیت‌هایی که عاشقشان شده بودیم یا از آنها متنفر بودیم، به طرز بی‌رحمانه‌ای از طریق محو شدن ناگهانی به سیاهی از ما دور می‌شوند. آیا سوبارو بالاخره با دنیای واقعی و مشکلاتی که به همراه دارد کنار آمد؟ آیا شوالیه نقره ای بدون سوبارو و شوالیه های زرشکی هدف خود را پیدا کرد؟ آیا BT آن ارتباطی را که عمیقاً در قلبش گم شده بود، پیدا کرد؟ هلبا و بالمونگ چه کسانی بودند؟ و در مورد همه چیز با سورا در 2 دقیقه آخر چطور؟ و بسیاری سوالات دیگر متأسفانه به نظر می رسد که به 70 درصد سؤالات شما پاسخ داده نمی شود، زیرا ما دیگر هرگز 2/3 از این بازیگران را نخواهیم دید، به غیر از چند فیلم کوتاه در بازی های ویدیویی Hack IMOQ و OVA کوتاه 20 دقیقه ای. آخرین خداحافظی نه تنها برای شخصیت های Hack sign، بلکه برای همه افراد این مجموعه. این شامل شخصیت های 2 رمان کوتاه، 4 بازی ویدیویی و 2 نمایش انیمیشن است. بنابراین قبل از اینکه بتوانم در مورد اینکه آیا آن‌ها اخراج شایسته‌ای هستند یا نه، راه‌هایی در پیش رو دارم، اما در حال حاضر فقط احساس ناامیدی می‌کنم. برای داستانی که سعی می کند پیامی را بیان کند که چقدر مهم است که خود را در بازی های ویدیویی نبازید و از دنیای واقعی فرار کنید، بلکه در عوض آن را در آغوش بگیرید، ما هرگز نمی توانیم کسی را خارج از آن ببینیم، به جز چند عکس سوسو زدن کوتاه، آن فقط به ما می گوید که چگونه شخصیت های خاصی در زندگی واقعی ملاقات کرده اند، اما هرگز آن را گسترش نمی دهد یا به ما نشان نمی دهد. و من واقعاً بیشتر از آن می خواستم. انگیزه ها و خواسته های آنها در زندگی واقعی چیزی بود که آنها را به بازی سوق داد. شوالیه نقره ای و میل او به عدالت، بی تی و میل او به دوست داشته شدن، خرس و میل او برای محافظت از دیگران، میمیرو و میل او برای دوستی و خیلی چیزهای دیگر. و این واقعاً قلبم را می‌شکند، زیرا علیرغم تمام کاستی‌ها و بودجه ضعیف، این برنامه دارای چیز خاصی بود که در اولین پخش آن بسیاری از مردم را به عقب کشید و این فقط یک اتفاق نبود، همانطور که در تمام این سال‌ها حتی الان هم مرا جذب کرده است. بعد. مغز من می گوید 6/10 دلم میگه 8/10 من به نمره نهایی 7/10 بسنده می کنم