Hamatora The Animation

در ابتدا این انیمه را دوست نداشتم. به همین دلیل است که من آن را به معنای واقعی کلمه سال ها در حالت تعلیق رها کردم. اما زیبایی شناسی محکم است و من برای تماشای انیمه معمایی دیگری نیاز داشتم، بنابراین تصمیم گرفتم به آن برگردم و ببینم که آیا بهتر می شود یا خیر. انجام داد. بزرگترین عیب قطعاً این است که شروع طنز انیمه کلیشه ای است، اما از آنجا به سرعت پیچیده تر می شود. من همین چند هفته پیش تمومش کردم و دارم دوباره میبینمش. نمی‌توانم بگویم عالی یا شاهکار است، قطعاً ایراداتی دارد. اما داستان و شخصیت ها هر دو عمیقا جالب هستند. من نمی توانم بدون وارد شدن به اسپویلرها چیز زیادی بگویم، اما برخی از پیچش های داستانی وجود داشت که من ندیدم در راه باشد. ربطی به هنر به خصوص... به هر حال. تماشای آن مطمئناً سرگرم کننده بود. از نظر فکری چالش برانگیزترین نیست، اما همچنان به اندازه ای است که شما را درگیر خود نگه دارد. وسواس در سطح عاطفی/روانی نسبت به سطح منطقی آسان‌تر است، هرچند که حفره‌های طرح واضح یا هیچ چیز دیگری وجود ندارد. این به سادگی آن نوع رمز و راز نیست. از نظر جهانی سازی، شما در مورد حداقل ها می شنوید و متوجه می شوید که آنها اساساً ابرقدرت های فوق خاص هستند و همچنین مدرسه ای وجود دارد که دارندگان حداقل ها باید به آنجا بروند و فکر کنند "بله چیزهای بسیار استاندارد انیمه ای". من دوست داشتم که چگونه آنها حداقل ها را مدیریت می کنند. این واقعاً تأثیرات اجتماعی و همچنین نابرابری داشتن حداقل در مقابل نداشتن را بررسی می‌کند، و این باعث ایجاد بحث‌های موضوعی گسترده‌تر درباره ضعف و شرایط انسانی می‌شود که منجر به تعارض بین آنتاگونیست و قهرمان‌ها می‌شود. به طور کلی، اگر صدای یک انیمه ماوراء الطبیعه با زیبایی شناسی خارق العاده ای را دوست دارید که شروعی ساده دارد و به تدریج پیچیده تر و تاریک تر می شود، احتمالاً این انیمه را دوست خواهید داشت.

یادم می‌آید که دو قسمت اول را بعد از اولین پخش آن تماشا کردم و از آن خوشم آمد، اما طبق معمول، تمرکز من به سرعت تغییر کرد و هرگز آن را تمام نکردم. امسال، آن را به خاطر آوردم و تصمیم گرفتم آن را در چالش MAL 2022 خود قرار دهم. و صادقانه بگویم که این تنها دلیلی است که من در وهله اول این کار را تمام کردم. مشکل Hamatora به نظر من اینه که خیلی سریعه. مخصوصاً در برخی قسمت‌ها برای نمایشی که 12 قسمت است، با داستان‌های پس‌زمینه اجباری و لحظات احساسی تصادفی که کاملاً خارج از میدان سمت چپ است، احساس عجله می‌کنند. شخصیت‌ها خوب هستند، نه افسانه‌ای بی‌نقص، اما خسته‌کننده هم نیستند، و انیمیشن خوبی است. طرح کلی نیز مشکلی ندارد، اگر فقط وقت خود را صرف آن می کردند. فکر نمی کنم فصل 2 را هم ببینم.