Kotonoha no Niwa

از لحاظ بصری خیره کننده و از نظر زیبایی شناسی، هنر و انیمیشن های موجود در "باغ کلمات" حتی امروز نیز چشمگیر هستند. داستان کوتاه و دقیق و در عین حال زیبا است و به عنوان یک داروی شفابخش برای کسانی عمل می کند که احساس می کنند کمی در زندگی گم شده اند. در مقایسه با دیگر فیلم‌های شینکای، این فیلم بیشتر در واقعیت استوار است، اگرچه عنصر طبیعت همچنان برجسته است. هر دو شخصیت اصلی با چالش‌های فیزیکی و ذهنی خود روبرو هستند، اما این تعاملات و احساسات ظریف هستند که بیشترین اهمیت را دارند. فیلم تعادل کاملی بین مفاهیم "عشق" و "همنشینی" برقرار می کند و من دوست دارم دنباله ای را ببینم که در آن هر دو شخصیت پیرتر و بالغ تر شده اند.

بعد از اتمام "Kotonoha no Niwa" اولین چیزی که به ذهن من رسید این بود که ..... "چه پتانسیل هدر رفته!!" Kotonoha no Niwa می تواند به راحتی بن یکی از بهترین نمایش های Slice of Life، درام، عاشقانه تمام دوران را داشته باشد. The Art بسیار زیبا بود، موسیقی متن فوق العاده، محیط زیبا و شخصیت ها قابل ربط بودند، اما شینکای کارهایی را که انجام می دهد بسیار انجام می دهد، فقط به داستان و شخصیت ها زمان نمی دهد تا توسعه پیدا کنند. من می دانم که این یک فیلم است و فقط زمان زیادی وجود دارد که می توانید استفاده کنید، اما محدود کردن این فیلم ها به 45 دقیقه به نظر من یک اشتباه بزرگ بود. من دوست داشتم تاکائو کمی بزرگتر را ببینم، شاید در سال گذشته در مدرسه یا دانشگاه، قبل از اینکه بخواهد رویای خود را برای تبدیل شدن به یک کفاش متقاعد کند، که برای من منطقی تر بود و باعث می شد داستان به راحتی پیش برود. اگر Agegape شاید 19-27 بود و نه 15-27، به Dynamic بین او و Yukari فضای بیشتری می داد. به طور کلی من او را به عنوان یک شخصیت دوست داشتم، گاهی اوقات کمتر بیشتر است و او برای کل موضوع مناسب بود. از طرف دیگر یوکاری شخصیت بزرگی بود، حتی بعد از اولین برداشت شما می توانید فکر کنید که اظهارات احساسی او در پایان بسیار زیاد است، اما هنوز باید او را به عنوان یک روح گمشده در نظر بگیرید که هنوز یک بزرگسال با احساس مسئولیت است. برای تاکائو و این به نوعی باعث کاهش پیشرفت سوراخ حداقل در بخش عاشقانه شد. دادن زمان بیشتر به هر دو پروتگانیست برای توسعه روابطشان می تواند یک نجات دهنده برای فیلم باشد. برخی از قسمت‌های فیلم نیاز به توسعه بیشتری دارند. هنوز هم من را آزار می‌دهد که تاکائو چندین روز به پارک نمی‌رود، فقط به این دلیل که باران نمی‌بارد، این برای من اصلاً معنی نداشت. و چرا کفش‌هایی را که برای یوکاروی ساخته بود مستقیماً برای او نیاورد. این پایان معمولی شینکای است که بیشتر از همه مرا آزار می دهد. به خدا یا بد پایان مالیخولیایی آن را متوسل نشوید و از شما دعوت شده است که تصور کنید برای پایان چه می خواهید در نهایت، تنها چیزی که می توانم بگویم این است که "Kotonaha no Niwa" زمان پخش محدود و پایانی عجولانه خود را فدا می کند، اما من همچنان آن را برای آنچه هست توصیه می کنم. یک 7/10 مناسب