Koutetsujou no Kabaneri

Koutetsujou no Kabaneri یک تجربه تماشای لذت بخش بود. برخی ممکن است شباهت های آن را با behemut که Attack on Titan است ببینند. بشریت که توسط دیوارهای شهرهای ایستاده (یا «ایستگاه‌ها») مهار شده است که با موجودات غیرانسانی و هیولایی که جهان را تسخیر کرده‌اند می‌جنگند. اگرچه "kabane" شبیه زامبی ها است، اما در این انیمه ترسناکی وجود ندارد. بیشتر در مورد آن در زیر. یک انیمیشن زیبا یکی از جنبه های واضحی که باید به آن اشاره کرد، زیبایی مطلق انیمیشن و انتخاب های طراحی برخی صحنه ها است. اگر به دنبال یافتن گزینه‌هایی برای محافظ صفحه‌نمایش ویندوز جدید خود هستید، اعتماد کنید، صحنه‌های ارزشمند زیادی وجود دارد! نکته جالب «درخشش» اضافی پیرامون شخصیت‌های زن است. شاید بتوان گفت، آنها تقریباً به نظر می رسیدند که به انیمه تعلق ندارند. این هم تعارف است و هم نقص; از یک طرف، من، شخصیت های زن زیبا بودند! مومی، ایامه، حتی یوکینای کمتر نشان داده شده همگی این هاله و نیت بسیار شدید را داشتند. با این حال، طلا را در یک ظرف نقره ای بیندازید و این دو را به راحتی تشخیص خواهید داد. این به این معنی نیست که بقیه انیمیشن بد بود. خوب بود؛ با زمان خودش بود. اما تضاد ناگهانی بین طراحی شخصیت های خاص فقط این سوال را ایجاد می کند: چرا؟ چرا این شات اینقدر خوب کشیده شده و دیگری نه؟ یا چرا این شخصیت با وجود صحنه‌ای به ظاهر بی‌حادثه از طبیعت بیرون می‌آید؟ مهم است که توجه داشته باشید که این یک nitpick است. به این دلیل ساده در این بررسی گنجانده شده است که اگر یک نفر متوجه آن شود، مطمئناً دیگران متوجه آن می شوند. TL;DR - انیمیشن شگفت انگیز است. طراحی کاراکتر عالی، به خصوص شخصیت های زن. شخصیت های به یاد ماندنی در حالی که از اسپویل اجتناب می کنیم، اجازه دهید به طور خلاصه به توسعه شخصیت ها بپردازیم. شخصیت های Koutetsujou no Kabaneri کاملاً بی مزه هستند. ما پیشینه های کلاسیک «فلش بک» داریم و بسیاری از روابط مهم عجولانه و بی معنی هستند. شما قهرمان(ها)، آنتاگونیست، شخصیت‌های جانبی و غیره کلاسیک خود را پیدا خواهید کرد. به نظر می‌رسد که هیچ ترانه یا مورد علاقه طرفداران جدیدی از این انیمه بیرون نیامده است و شاید به همین دلیل است که خود را بیشتر در توصیه‌های مردم غایب نگه داشته است. نوشتن می تواند کمک کمی داشته باشد مفاهیم بسیار جالبی در انیمه کشف شد. "Kabane"، اگرچه در مقایسه با "Zombies" در بالا، نباید صرفاً به این شکل در نظر گرفته شود. این یک انیمه زنده ماندن زامبی نیست. در واقع، اگرچه صحنه‌های اکشن و مبارزه زیادی وجود دارد، اما Kabane مانند یک تهدید پس‌زمینه احساس می‌کند و فضایی را برای یک دشمن بزرگ‌تر باقی می‌گذارد. تقدیم به همه بینندگان ترسیده؛ مطمئن باش در این انیمه 0 صحنه‌های ترسناک یا پرش وجود دارد (این صحنه‌ها به استثنای گور/خشونت). برخی از عناصر داستان به سادگی توضیح داده نمی شوند. برخلاف دیگر سریال‌های «پسا آخرالزمانی»، هیچ توضیحی در مورد چرایی اوضاع به بینندگان ارائه نمی‌شود. مشخص نیست، اگرچه بینندگان می توانند استنباط کنند که این برای بقا است، چرا آنها به طور مداوم با قطار سفر می کنند. همچنین کاملاً مبهم است که چه مدت از زمان واژگونی بشریت توسط کابان می گذرد. ما می‌توانیم نتیجه بگیریم که شخصیت‌های اصلی ما حداقل متولد شده‌اند - یا شاید هم متولد نشده‌اند و کابانه تنها در سال‌های بعد به شهرهایشان رسیده است. کابان خیلی زود به عنوان یک ویروس توصیف شد، بنابراین آن را به یک بیماری تبدیل کرد، اما به وضوح دارای قدرت های ماوراء طبیعی* است. *یادداشت نویسنده: من می دانم که زامبی های اصلی خودشان ماوراء الطبیعه هستند. منظور من این است که ویروس آلوده کننده مغز یک چیز است. یک ویروس آلوده کننده مغز که می تواند شما را به پرواز وادار کند و کل فیلم زنبور عسل را به عقب بخواند، یکی دیگر از موارد است. اگرچه چند اپیزود اول نزدیک بود که ارزش پرخوری داشته باشد، کوتتسجوو نو کابانری در دام افتاد که بسیاری از انیمه های میان قد مانند آن در آن افتادند: پایانی عجولانه، به ضرر روایت داستان. بودجه و زمان محدودیت معتبری هستند، با این حال وقتی "نمایش نهایی" 2 دقیقه طول می کشد، نادیده گرفتن صحنه های پرکننده دشوار است. داستان سرایی خوب می تواند سرعت عمل را حفظ کند و در عین حال ویژگی های شخصیت ها و محیط اطراف را مشخص کند. گذراندن یک 24 دقیقه کامل از تماشای فلاش بک یک شخصیت رضایت چندانی ندارد، اگر در پایان نمایش به تماشاگر با وضوح نیمه کاره پاداش داده شود. به عنوان تجربه تماشا، من 7/10 را به Koutetsujou no Kabaneri می دهم. با نگاه انتقادی بهش 5 از 10 میدم انیمه بدی نیست و قطعا وقت تلف کردنی نیست. با این حال، آن را قادر به رقابت با نسخه های بزرگ سال خود نیست و من شک دارم که آن را به اندازه کافی تاثیرگذار برای افزایش محبوبیت. برای راحتی و لذت خود آن را مشاهده کنید و از انیمیشن لذت ببرید.

در سال انتشار آن را تماشا کردم، موسیقی را دوست داشتم. فراموش کردم و سپس موسیقی دوباره به من توصیه شد که باعث شد کل کار را در یک جلسه دوباره تماشا کنم. هیچ چیز در زندگی تغییر نمی کند اما یک ساعت سرگرم کننده بود و لحظات خود را با کیفیت انیمیشن نیز به ارمغان می آورد. همچنین می‌خواهم شخصیت اصلی‌تری مثل ایکوما باحال است. دوست دارم وقتی می بینم اتفاق می افتد من دوست دارم انیمه های بیشتری را ببینم که دارای سبک هنری مانند این انیمه باشد، در مقایسه با آنچه در سال های اخیر داریم، در عین حال بی زمان، دقیق و زیبا بود. اگر موسیقی خوب و دعواهای پر زرق و برق را دوست دارید، این را دوست خواهید داشت.

تقریباً هیچ انیمیشنی در ژانر «steampunk» ساخته نمی‌شود و به سختی می‌توان چیزی واقعاً خوب در بین این سی یا چهل عنوان پیدا کرد. "Fullmetal Alchemist" و برخی از شاهکارهای استودیو گیبلی به ذهن متبادر می شود، اما بقیه قسمت های تولید رک و پوست کنده از استانداردهای کیفی خاصی مانند یک طرح خوب، یک دنیای خوب فکر شده، گرافیک خوب و غیره برخوردار نیستند. اما با این افت ژانر، استودیو ویت همچنان ریسک انتشار یک انیمیشن با داستانی اصلی را به عهده گرفت و به همین دلیل با آزمایش نکردن چیزی بر روی مخاطبان احتمالی، ریسک مضاعفی را پذیرفت. با وجود این، محصول نهایی کاملاً با کیفیت بود. دنیای "کوتتسوجو نو کابانری" ژاپن پسا فئودالی است که به دلیل بحران های سیاسی، اجتماعی و غیره دچار آشفتگی شده است. انقلاب صنعتی و فناوری‌های جدید مانند لوکوموتیوهای بخار قدرتمند، باروت و تفنگ‌های بخار و غیره به بخشی از زندگی تبدیل شده‌اند، اما کشور همچنان از غرب دور عقب مانده است و نمی‌تواند با مشکلات جدید کنار بیاید. و مشکلات زیاد است. در موج ناخشنودی در ژاپن، برخی از «تبدیل‌ها» («کابانه») وجود دارند - مرده‌هایی که با بدن‌های سنگی و قلب‌های سنگی زنده شده‌اند. آنها مانند زامبی ها هستند: آنها همچنین می خورند و مردم را آلوده می کنند، اما زره سنگی آنها کشتن آنها را سخت می کند. به زودی سرزمین آفتاب طلوع به یک سرزمین بایر پر از مردگان در بهترین سنت پنج فرنچایز Resident Evil تبدیل می شود. مزارع پر از رشد، شهرها و روستاهای متروکه. بقایای ملت پشت دیوارهای بلند شهرهای بزرگ پنهان می شوند. گروهی از جنگجویان - سامورایی-بوشی - مردم را در امان نگه می دارند، اما نمی توانند از کسی محافظت کنند و به همان میزان مردم عادی می میرند. فئودال های بزرگ شهرها را در دست دارند، چند قطار زرهی و وسایل لازم برای خروج از قلعه در محاصره مردگان در هر لحظه دارند. همه می دانند که اگر کابانه بیاید، شهر دیگری خواهد مرد و ارتش مردگان با اجساد جدید پر می شود و در نهایت فقط اشراف برتر و گروهی از افرادی که به آنها خدمت می کنند نجات خواهند یافت. اما حتی آنها هم خواهند مرد. در چنین محیطی غم انگیز است که شخصیت اصلی، اسمیت استیم ایکوما، زندگی می کند. او خانواده‌اش را مدت‌ها پیش از دست داد، کابان خواهرش را جلوی چشمانش می‌بلعد، و بنابراین او وسواس زیادی برای ساختن یک سلاح جدید دارد که قلب‌های سنگی کابان را از بین می‌برد و مطمئناً آنها را می‌کشد. درست زمانی که راهی پیدا می‌کند و اولین سلاح را می‌سازد، ایستگاه آراگان، جایی که ایکوما سال‌ها در آن زندگی می‌کند، مورد حمله کابانه قرار می‌گیرد. در عرض چند ساعت، چیزی از شهر باقی نمانده است. ایکوما توسط یکی از افراد تبدیل شده تعقیب می شود که در نهایت او را گاز می گیرد. اما مهندس جوان به قدری درگیر جنگ و انتقام است که حاضر به تغییر دین نمی شود. ایکوما در وسط گیر کرده است، دیگر انسان نیست اما زامبی نیست. ایستگاه آراگان مدت‌هاست که متعلق به خانواده‌ای اصیل بوده است که دختر بزرگ‌شان آیامه یک شبه رئیس ایستگاه و دادگاه کوچک او شده است. شاهزاده خانم بی گناه و قابل اعتماد دیروز مسئولیت صدها نفر از ساکنان را بر عهده می گیرد، دستور تجهیز قطار را می دهد و به سمت پایتخت حرکت می کند. او توسط محافظش کوروسو و گروهی از مردان وفادار کمک می کند. اما ایامه هنوز با موذی بودن طبیعت انسان روبرو نشده و دولت را در حال فروپاشی ببیند، زیرا همه، از امپراتور گرفته تا دهقانان، از ترس دیوانه می شوند. اما انسان‌ها نمی‌دانند چگونه کابان را بکشند و انبوه مردگان همچنان آنها را ازدحام می‌کنند و غرق‌ها را می‌خورند. و سپس یک دختر عجیب و غریب که خود را "بی نام" معرفی می کند، به نجات شاهزاده خانم ناامید می آید و کابان را در دسته ها له می کند. او می خواهد سوار قطار شود زیرا باید با یکی از اشراف ملاقات کند. او همچنین یک "کابانری" است - تبدیل نشده، اما با قدرت یک کابان. وقتی ایکوما را می بیند، او را به عنوان سپر انسانی استخدام می کند و با خود به قطار می برد. بدین ترتیب سفر قطار زرهی حامل صدها انسان زنده و چند کابانری آغاز می شود. معمولاً هسته اصلی داستان در دو سه قسمت آخر قرار می گیرد و در «کوتتسجو نو کابانری» هم همین طور است. در واقع، انیمه ای در مورد نابودی زیبای زامبی ها به یک درام سیاسی تبدیل می شود که در واقع به دلیل زمینه، بی اهمیت به نظر نمی رسد. درباره بحران بین حاکم و وارث، بین قدیم و جدید است، و این بحران آنقدر عمیق و معنادار است که ارزش دیدن سریال را فقط برای همین دارد. ژاپن فئودال در عذاب است، نظام سیاسی سرزمین طلوع خورشید دیگر نمی تواند نظم را حفظ کند، اما اشراف به هر قیمتی به قدرت می چسبند و طبقه مهندسان/ آهنگرهای بخار، جنگجویان و دیگر افراد مفید را به حالتی سوق می دهند. وابستگی کامل و درماندگی اربابان فئودال مجاز به ایجاد سلاح های جدید، برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کابان نیستند - آنها ترجیح می دهند در برج ها و کاخ ها پنهان شوند و دیوارهای بزرگ بسازند. فاجعه کابان همان آزمونی است که باید مردم را وادار کند که نظام سلسله مراتبی سفت و سخت را رها کرده و برادران مسلح شوند. اکنون زایش و تعلق به نسل بشر مهم نیست. مهم این است که در میدان جنگ چه کسی هستید، چه هستید و در کنار چه کسی خواهید جنگید. شخصیت هایی که متوجه می شوند دنیا در حال تغییر است و باید با آن تغییر کنند زنده خواهند ماند. کسانی که به قوانین قدیمی، قوانین و قراردادهای قدیمی می‌چسبند، دسته دسته می‌میرند بدون اینکه چیزی بدانند. ایام که هیچ چیز جدیدی را رد نمی کند و با همه به عنوان یک برابر صحبت می کند، را می توان به عنوان حامی جوان و تزلزل ناپذیر نظام جدید دانست. دیگر اربابان فئودال چندان بردبار نیستند و احتمالاً تا فردا زنده نخواهند بود. شرور اصلی در این نقشه، سوارکار آخرالزمان است، که فقط به روند انقلاب اجتناب ناپذیر توده‌هایی که قبلاً یک قدم با جنون فاصله داشتند، اما تا زمانی که اسطوره امنیت آنها پابرجا بود، تسریع بخشید. گروه دیوانه جنگجویان که به یکدیگر تیراندازی می کنند در حالی که یکدیگر را به خاطر گناهانشان سرزنش می کنند، خشم سربازی که به جسد امپراتور لگد می زند و فریاد می زند که همه اینها تقصیر اوست، انبوهی از کابان های وحشی که به کاخ هجوم می آورند، فروریختن زیرساخت ها و قطارها، دوزخ آتشین در خیابان ها - همه اینها بسیار نمادین و یادآور برخی از رویدادهای کلیدی در تاریخ بشر است. و برای این بازسازی واقعیتی است که زمانی وجود داشته است که سازندگان «کوتتسجوو نو کابانری» بسیار سپاسگزار هستند. اما فیلمنامه نویسان از این هم فراتر رفتند. ریسمان قرمزی که در طرح می‌گذرد، ایده زندگی به خاطر زندگی است، نوعی خرد تولستویی که در افسانه‌ای «جنگ و صلح» آمده است. هر کس باید از حق زندگی و خوشبختی خود دفاع کند، همه باید به اندازه کافی بخورند، دنیای زیبا را ببینند، دوستان داشته باشند و از همه این مزایا محافظت کنند، از خود دریغ نکنند. مهمترین چیز در فرآیند دفاع این است که فراموش نشود که یک مرد به خاطر امکان زندگی خود یا جان عزیزانش می کشد و می میرد و به محض دور انداختن تهدید، لازم است که به حفظ جان خود و لذت بردن از آن روی آورید و به جنون نیفتید، به انتقام، خشونت یا قدرت معتاد نشوید. و اگرچه این ایده از یک انیمیشن به انیمه دیگر منتقل می شود، اما در پس زمینه بحران های سیاسی و مرگ های دسته جمعی در دنیای "کوتتسجو نو کابانری" بسیار معنادار و زیبا است. پایان انیمه همچنان باز است، اگرچه در قسمت آخر یک تراژدی قوی وجود داشت. و همین طور است. داستان یادآور وقایع جنگ و خاطرات شاهدان عینی است و خاطرات اغلب پایانی ندارند. داستان برشی از زندگی یک نفر است که کنده شده و همانطور که هست نشان داده شده است. و فرقی نمی‌کند که شخصیت‌های اصلی زنده بمانند، مرده‌ها همه خورده شوند، اگر حاکم جدیدی پیدا شود. فقط مهم نیست. با چنین داستان جالب و غنی از زمینه، انتظار سخت است که انیماتورها گرافیک زیبایی ارائه دهند، اما آنها این کار را می کنند. بهترین ها، البته، قطارهای متحرک هستند - ماشین های مقدس تنفس آتش که سرعت و زیبایی آنها به سادگی مسحور کننده است. همچنین صحنه های واقعاً زیبایی در مورد Nameless و تخیل او وجود دارد. او مرگ را به عنوان لمس یک پروانه می بیند، و بنابراین کشتار دسته جمعی برای او مانند خلاء درخشانی است که با میلیون ها پروانه قرمز مایل به قرمز پر شده است، و این تصویر بصری واقعاً قدرتمند است. استیمپانک بدون لباس های فانتزی چیست؟ و هنرمندان مفهومی به شما فرصتی بی نظیر می دهند تا ببینید اگر از کرست و کیمونو اروپایی عبور کنید چه اتفاقی می افتد. برای چند قسمت اول، من فقط به نحوه چیدمان لباس های شخصیت های اصلی و فرعی نگاه کردم، چگونه و چه چیزهایی را گره زدند، غلاف هایشان را کجا وصل کردند. به کفش های فانتزی، چکمه ها و صندل های عجیب و غریبشان نگاه کردم. من زمان زیادی را صرف فکر کردن به بلندی لباس زنان و ارتباط آنها با موقعیت اجتماعی و درآمد شخصیت ها کردم. در مجموع، تجربه جالبی بود و حالا ای کاش انیمه دومی با چنین پیشینه فرهنگی-اجتماعی استادانه ای ساخته می شد. علاوه بر این، سازندگان انیمه با احساسات، زبان و مفاهیم شخصیت ها به طور کلی کار بسیار خوبی انجام داده اند. اپراتور ماشین بسیار منطقی یوکینا، که شانه های قدرتمند و پشت قوس دار او مورد حسادت دختران و پسران است، غیر معمول به نظر می رسد. نفوذی - مکانیک اروپایی با کلاه گیس بامزه از زمان ماری آنتوانت - به آن ذوق می بخشد. کوروسو تصویر خوبی دارد - سامورایی که بیش از حد نسبت به خود و دیگران سخت‌گیر است و هر بار که آیامه چشم خیرخواهانه‌اش را به او می‌گرداند، مانند یک نوجوان سرخ می‌شود. مهمتر از همه، شخصیت ها به طور طبیعی زندگی می کنند و عمل می کنند. حتی Nameless که در توهمات خود لجبازی کودکانه دارد، صمیمانه احمق است و صمیمانه از حماقت خود پشیمان است. اما جالب ترین چیز این است که چگونه قهرمان داستان انیمیشن شده است. ایکوما با شخصیت قوی و جوهره انسانی لطیف خود به سادگی در اعمال و احساسات خود به افراط محکوم می شود و این موقعیت ها با قدرت ارائه می شوند. در او، تمام بشریت جهان «کوتتسوجو نو کابانری»، غل و زنجیر ترس از مرگ را کنار می زند، آماده است تا بزرگترین فداکاری و آخرین تلاش هایی را که اساساً با زندگی ناسازگار است، انجام دهد. غرور ایکوما یک مرد ضعیف است که با تمسخر، سوء ظن یا فریب زندگی ابدی و قدرت باورنکردنی نمی توان او را شکست. در درون او زندگی سرسختی وجود دارد که برای خود ارزشی قائل نیست، اما خود را به مبلغی ناچیز نمی فروشد، تسلیم نیروهای برتر نخواهد شد و هر چه با آن انجام شود، به راحتی قطع نخواهد شد. ایکوما سرود قدرت ذات انسانی است و در اینجا صمیمانه تر و واقعی تر از همیشه به نظر می رسد، بدون حتی یک نت غلط. با حماقت سریال، حفظ شدت احساسی لازم در بیننده فوق العاده سخت است و آهنگسازان هم همین جا وارد می شوند، انتخاب میکا کوبایاشی مثل همیشه درست بود و ناکام نبود. این موسیقی هم سکوت وحشتناکی را که همه چیز درون انسان از ترس و ناامیدی فرو می‌ریزد و هم قدرت باورنکردنی روح برای چیرگی بر تاریکی و ناامیدی را با هم ترکیب می‌کند. برخی ملودی ها پر از آن تنش وحشتناک هستند، زمانی که خود بدشانسی بالای سر یک مرد می نشیند و شمشیرش می خواهد پایین بیاید و همه امیدها را از بین ببرد. برخی از آهنگ‌ها صحنه‌های اکشن را چنان واضح رنگ می‌کنند که تقریباً جایگزین آنچه روی صفحه است می‌شوند. و واقعا زیباست اما سازندگان سریال به همین جا بسنده نکردند، آنها همچنین یک تک خال در آستین خود داشتند - گروه EGOIST که زمانی به خاطر موسیقی‌های فیلم Guilty Crown معروف بودند. مطالب زیادی گفته شده است، اما موارد بیشتری از این بررسی حذف خواهد شد. در پایان متذکر می شوم که در روزگار ما که انبوهی از انواع محتوا، به ویژه داستان هایی با انواع موضوعات وجود دارد، طرح داستان مهم نیست، بلکه جزئیات مهم است. آنها داستان سایه را تشکیل می دهند، که هنگام دنبال کردن رویدادهای اصلی می توان نادیده گرفت. اما داستان سایه همیشه جالب‌تر از داستان اصلی است، فقط به این دلیل که شامل تأمل طولانی، مقایسه سرنخ‌ها و جزئیات، جستجوی قیاس‌ها و تفاوت‌ها است. این طرح دنیاست، نه سرنوشت چند شخصیت. هیچ تضمینی وجود ندارد که «Koutetsujou no Kabaneri» را دوست داشته باشید، به خصوص اگر قبلاً چند فصل از «مردگان متحرک» را بلعیده باشید. بسیاری سوالاتی خواهند داشت، از جمله اینکه چرا صدها مرد بالغ به خود اجازه داده اند که خورده شوند، چرا ده ها نفر از بازماندگان شروع به فراخوان برای مرگ کابانری کمک کننده کردند، و غیره. اما فراموش نکنیم که داستان درباره وقایع این دو ایستگاه است. ، مبارزه چندین جناح در پایتخت، بدون مشارکت امپراتور بزدل به وحشت کشیده شد. همانطور که یک مرد FEMA می گفت، وقتی مردی ساحل را از دست می دهد، تمام اقدامات ایمنی و تمام شماره های خدمات اورژانس را فراموش می کند. وقتی موجی قایق را واژگون می کند، حتی نامش را فراموش می کند. چه اتفاقی برای افرادی می‌افتد که ذهنشان در غل و زنجیر قوانین باستانی و ممنوعیت هر گونه ابتکار بدون فرمان امپراتور است، که اوباش مردگان آسیب‌ناپذیر بر روی آنها حرکت می‌کنند؟ و بله، تماشاگرانی که نمی توانند رنج انسانی، خون و جنگ را بدون پایان خوش تحمل کنند، سریال را دوست نخواهند داشت. برای بقیه، آن را باید ببینید.