Mob Psycho 100 II

فصل دوم Mob Psycho 100، اگرچه به طور قابل توجهی جدی تر از فصل اول است، اما همچنان می تواند کمدی و جذابیت خود را حفظ کند و در مجموع یک فصل دوم عالی است. شخصیت ها هنوز هم یکی از بهترین بخش های Mob psycho هستند. بسیاری از شخصیت‌ها، حتی شخصیت‌های جانبی که فکر می‌کردید هنگام معرفی برای اولین بار بی‌اهمیت بودند، در فصل دوم بازمی‌گردند. نکته جالب در این مورد این است که این فقط شخصیت های اصلی نیستند که شخصیت ها را توسعه می دهند، حتی بیشتر شخصیت های جانبی نیز به نظر می رسد زمانی که دوباره ظاهر می شوند به نوعی تغییر کرده اند. شخصیت‌های اصلی آشکارا مهم‌تر هستند، و به‌خصوص Mob و Reigen در این فصل چیزهای زیادی را پشت سر می‌گذارند. داستان اوج فصل اول را با چند اپیزود آرام‌تر دنبال می‌کند که بیشتر بر رشد شخصیت تمرکز می‌کنند قبل از اینکه به درگیری دیگری تغییر کنند. به دلیل توسعه جدی‌تر شخصیت در اوایل و بیشتر اکشن بعدا، کمدی کمتری در این فصل وجود دارد. اگرچه تماشای داستان همچنان سرگرم کننده است و خوشحالم که اکنون می دانم چرا در افتتاحیه فصل اول و دوم کلم بروکلی وجود داشت. این انیمیشن هنوز به سبک احمقانه امضای Mob است، اما وقتی بخواهد انیمیشن فوق العاده ای دارد و مبارزات عالی و پویا به نظر می رسند. صداگذاری و موسیقی خوب بود. به طور کلی این فصل دوم خوبی است و به احتمال زیاد اگر فصل اول را دوست داشتید، از این فصل نیز لذت خواهید برد.

"فقط داشتن قدرت به این معنی نیست که همه چیز برای شما خوب است. اما این کاملاً خوب است، به شرطی که خودتان انتخاب های مهم را انجام دهید. من قهرمان زندگی خودم هستم." Mob Psycho 100 II بر اساس فصل قبلی خود، روایتی استادانه بسیار بهبود یافته را با رقص اکشن پیشرفته ارائه می دهد. آنچه به دنیا بخشیده است شاهکاری از داستان مهربانی و قدرت است. برخلاف فصل قبل، این فصل هر چیزی جز یک کمدی سبک است. جنبه های کمدی وجود دارد، اما اکثریت آن جدی است. این تغییر تونال بسیار خوب انجام شده است. شخصیت ها به طرز ماهرانه ای مورد استفاده قرار گرفته و ساخته شده اند، زیرا نمایش بر شخصیت و پختگی آنها تمرکز کرده است تا اینکه تنها سهم آنها در کمدی باشد. بزرگ‌ترین نمونه از این دست، ریگن آراتاکای حیله‌گر است. او با عواقب اعمال فریبنده‌اش روبرو می‌شود، به حق، اما همچنین نشان داده می‌شود که انسانی دلسوز و دلسوز است که دیگران می‌توانند به او تکیه کنند. او به آرامی می بیند که همه کسانی که با آنها ارتباط خوبی داشته است از او دورتر می شوند و تنها "دوست" او موب است. ریگن به کسی تبدیل می‌شود که می‌خواستیم ببینیم: طبیعت کمدی خود را حفظ می‌کند اما اهمیت اعتماد و صداقت را درک می‌کند. اوباش دچار قوس شخصیتی خودش می شود: مقداری به دست می آورد، چیزهای زیادی از دست می دهد. قدرت او به تنهایی دشمنان ناخواسته ای را برای خانواده اش به ارمغان می آورد که با عواقب نابه جا مواجه می شوند. بیننده واقعاً می‌تواند قدرت واقعی اوباش فداکار را در این فصل ببیند: او تنها زمانی از قدرت خود به طور کامل استفاده می‌کند که کسی که به او اهمیت می‌دهد در خط باشد. نشان داده می شود که شخصیت شرور یک شخصیت سرسخت منطقی است: او واقعاً به هدف خود اعتقاد دارد، هر چقدر هم که ناقص باشد. او پدری بدبین و بی توجه است و به عنوان نقطه مقابل اوباش خوش بین عمل می کند که همیشه امیدی برای فردا وجود دارد. در پایان می بینیم که چقدر از کارهایی که او را به این نقطه رسانده پشیمان است. به عنوان یک نمایش اکشن، از آن فراتر می رود و Studio Bones بهترین رقص چند سال گذشته را به بینندگان ارائه می دهد. به عنوان یک داستان جدی، تمام نکات داستانی مورد نیاز را پوشش می دهد. به عنوان یک درام، کاملاً روی شخصیت هایش تمرکز می کند. Mob Psycho 100 II داستان شخصیت‌های بسیاری را به ما می‌دهد، اما هرگز فراموش نمی‌کند که ریشه‌های آن در کجا نهفته است: به تصویر کشیدن روایتی با تمرکز بر اهمیت مهربانی و فروتنی در حضور قدرت.