Musaigen no Phantom World

برای من این انیمه واقعاً خوب بود. برای شروع، می توان آن را به عنوان حرمسرای تکه ای از زندگی طبقه بندی کرد، که نوع مورد علاقه من از سریال است. در حالی که می‌دانم اغلب حرمسراها تعاملات جنسی بیشتری را بین قهرمان مرد و دوتاگونیست‌های زن به تصویر می‌کشند، می‌توانم بگویم که این رویکرد منفعلانه‌تر به حرمسرا (الف) برای مخاطبان جوان‌تر کاربرد بیشتری دارد، اگرچه هنوز به دنبال هیجان‌های حرمسرا هستند و (ب) به کار بردن آسان‌تر در داستانی با مضمون احساس خوب، مانند این. ساختار طرح و نگارش آن چیزی است که باید از آن تعریف کنم. مفهوم اصلی دانش‌آموزان دبیرستانی که با موجودات عرفانی خطرناک مبارزه می‌کنند، چیزی است که قبلاً در انیمه استفاده شده است - قابل توجه‌ترین تفسیر آن، برای من، Darling در FranXX است - و من معتقدم که نسبتاً لنگ است. با این حال، چیزی که این پایه نسبتاً ملایم را تشکیل می دهد، شخصیت های شگفت انگیزی است که با آنها روبرو می شوید. شخصیت‌هایی که اساساً با پوسته‌های خالی شروع می‌شوند، در طول فصل، هرچه بهتر آنها را بشناسید، با عمق بیشتر و بیشتری پر می‌شوند. این چیزی است که من در مورد این سریال دوست دارم - این واقعیت که شما شروع به ایجاد پیوندهای یک طرفه می کنید، بله، با شخصیت ها که آنها را می شناسید. به عنوان مثال رینا را در قسمت 4 در نظر بگیرید: متوجه می شوید که رویای او داشتن یک خانواده دلسوز و مهربان است. سپس با در نظر گرفتن این موضوع به Reina در بقیه فصل نگاه کنید. خانواده اش بیشتر به او گوش می دهند و به او اهمیت می دهند. مثال دیگری که باعث شد اشک بریزم، هاروهیکو در قسمت 11 خواهد بود. من اگر کسی این را بخواند، آن قسمت را اسپویل نمی کنم، زیرا معتقدم این قسمت واقعاً طلایی کل سریال است و همه باید بدون اسپویل تماشا کنید من می دانم که این انیمه به دلیل ماهیت بی مزه و خسته کننده اش مورد انتقاد زیادی قرار گرفته است، اما من مخالفم. افراد بونافید با خواندن این بررسی ممکن است متوجه شوند که من چه تماشاگر انیمه بی تجربه ای هستم و من این را انکار نمی کنم. اگرچه من هنوز هیچ انیمه ای را تماشا نکرده ام که این مفهوم را تا این حد بی مزه کند. من می‌دانم که اگر این انیمه بیش از حد در ژانر مورد استفاده قرار گیرد، ممکن است مردم به تحقیر نگاه کنند، اگرچه به نظر من شخصیت‌ها و داستان‌هایی که حول آن‌ها می‌چرخند بسیار تاثیرگذار هستند و شایسته اعتبار هستند.

به راحتی فراموش شدنی است اما مطمئناً منفور نیست. فعلاً بیایید نظرات منفی دیگر در مورد این انیمه را فراموش کنیم و از دید واقعی تر و بی طرفانه تر به آن نگاه کنیم! من سعی می کنم این هدف کوتاه را حفظ کنم تا فقط این انیمیشن را بر اساس خودش مرور کنم. راستی من الان دو یا سه بار این انیمه رو دیدم پس میتونم بگم از این انیمه لذت میبرم. به من حال و هوای راحت و بامزه ای می دهد (که اعتراف می کنم به لطف انیمیشن هم هست). با این حال، من فکر نمی کنم این یک انیمه باشد که بتوانیم سرمان را 180 درجه از آن برگردانیم. راستش، من مطمئن نیستم که چرا این انیمه امتیاز پایینی دارد، اما برای من این در واقع بسیار خوشایند است. به طور خلاصه درباره این انیمه، باشگاهی به نام "باشگاه شکار فانتوم" متشکل از اعضایی است که توانایی های خاصی دارند و فانتوم هایی را که باعث ایجاد ضرب و جرح می شوند شکار/مهر می کنند. با دنبال کردن زندگی روزمره هاروهیکو ایچیجو و بقیه اعضای گروه، می‌توانیم آثار فانتوم‌ها و همچنین چگونگی تأثیرگذاری توانایی‌های خاص آنها بر زندگی‌شان را بررسی کنیم. می‌توانم بگویم این یک انیمه کاملا ساده است، اصلاً خیلی پیچیده نیست، بنابراین آن را به‌عنوان یک انیمه غیرفعال به خاطر حال و هوای آرامش توصیه می‌کنم، مخصوصاً اگر چیزی برای تماشا کردن ندارید، لطفاً، به هر طریقی، این انیمه را بدهید. برو بدیهی است که من از امتیاز کلی این انیمیشن کمی ناراحت هستم زیرا واقعاً معتقد نیستم که شایسته چنین رتبه‌بندی کمتری باشد. انیمه برای گذراندن زمان عالی است و برای مثال شخصیت ها نیز بسیار دوست داشتنی هستند. همچنین می‌خواهم اضافه کنم که این مفهوم کاملاً منحصربه‌فرد است که خوب است زیرا حسی از حرکت متفاوت به من می‌دهد، بنابراین چه چیزی برای نفرت وجود دارد؟ بنابراین! به طور کلی، من آن را با یادآوری مهربانی توصیه می کنم که اگرچه یک شاهکار نیست، اما هنوز هم سزاوار چیزهای بسیار بیشتری از تنفر است که بر اساس جنجال های زیاد است. از خواندن آن متشکرم و امیدوارم این بررسی به تصمیم گیری در مورد تماشای آن کمک کرده باشد یا خیر!