Seikon no Qwaser II

تلخه مقدس در مورد یک ترقه، این اتلاف وقت بود. دروغ نخواهم گفت، بعد از قسمت اول فکر کردم که شاید یکی از خدمه نوشتن را یاد گرفته باشد، زیرا چیزی به دست آوردم که بسیار شبیه به مقدمه یک طرح بود. خب… این آخرین باری است که امیدم را به دست می‌آورم. "طرح" در 6 قسمت اول حل می شود، سپس شما 5 قسمت از مزخرفات کامل دارید که مطلقاً هیچ کاری انجام نمی دهد و قسمت پایانی شروعی است برای چیزی که روزی روزگاری جالب بود ... اگر توسط کسی نوشته شود که اوه من نمی دانم ... در واقع می داند چگونه بنویسد؟ فقط یک دیوانه ایده بازیگران اصلی اکثراً یکسان هستند، مطلقاً رشدی ندارند و هنوز هم آزاردهنده هستند. خوب است بدانید که جدای از مرگ و مالیات، چیزهای ثابتی در زندگی وجود دارد. تنها دلیلی که می بینم کسی این را تماشا می کند به دلیل OCD (مثل من) یا دوز سنگین مازوخیسم است. این فصل آنقدر بد است که تقریباً فصل 1 را قابل تحمل می کند. تقریبا

tl;dr: آشفتگی کامل یک فصل که تنها نکته برجسته است، بخش های کمدی بی اهمیت است. این فصل ادامه مستقیم فصل قبل است که دقیقاً از جایی شروع می شود که آخرین صحنه فصل قبل متوقف شد. متأسفانه یک آشفتگی کامل است. در حالی که فصل اول به شدت ناقص بود، هنوز در کل احساس می‌کرد که حداقل محتوای خوبی دارد و به درستی سعی می‌کند داستانی را روایت کند. این فصل به‌طور باورنکردنی کم است و تنها بخش‌هایی که هیچ ماده‌ای ندارند، می‌توانند مناسب باشند. از نظر طرح، یک قوس وجود دارد که در نیمه اول اتفاق می افتد، اما به طرز وحشتناکی با سرعت بد و توضیح ندادن چیزی به درستی بیان می شود، که سرمایه گذاری در مورد آنچه را که در حال وقوع است بسیار سخت می کند. همه شخصیت‌های قدیمی به جز ساشا و هانا را کنار می‌گذارد تا روی شخصیت‌های جدید تمرکز کنند، اما نوشته آنقدر خوب نیست که شما را وادار کند به هیچ یک از آنها اهمیت دهید. بخش‌هایی که شخصیت‌های قدیمی در نهایت به آن بازمی‌گردند، مناسب هستند، اما طرح داستان آنقدر آشفته است که نمی‌توان واقعاً وارد هر شخصیت یا رابطه‌ای که در حال انجام است وارد شد. با این حال، این بهتر از نیمه دوم است که اصلاً طرحی ندارد. این فقط یک دسته از مزخرفات تصادفی با برخی رویدادهای تصادفی است که قرار است از نظر شخصیت ها و مواردی از این دست تأثیر بگذارند، اما به سادگی به هیچ وجه نمی آیند. این منجر به قسمت آخر می شود که ناگهان فوق العاده جدی می شود، اما هنوز واقعاً داستانی را روایت نمی کند. در عوض، برای راه اندازی قوس بعدی، فقط از میان دسته ای از پیچ و تاب ها عبور می کند که قرار است مهم باشند. این اساسا فقط یک cliffhanger واقعا توسعه یافته است. از نظر اکشن، به طور مشابه، آوردن مفاهیم تصادفی بدون توضیح کامل آنها و تقریباً حذف کامل جنبه شیمی، یک آشفتگی کامل است، که اگرچه در فصل اول سطحی بود، هنوز تا حدودی جالب بود و بسیار بهتر از مزخرفات خودسرانه که این فصل دارد. واقعاً غیرممکن است که هیچ کدام از آن ها را جدی بگیرید، بنابراین قسمت هایی که قرار است جدی گرفته شوند، اتلاف وقت کامل به نظر می رسد. خوشبختانه، تنها چیزی که در این فصل برای آن وجود دارد این است که به نظر می رسد تمرکز بیشتری روی کمدی وجود دارد و کمدی بهتر از فصل اول است. سه قسمت اول و قسمت‌های 7-11 تقریباً کاملاً حول محور کمدی متمرکز شده‌اند و در کل فوق‌العاده سبک هستند. قسمت 10 مستقیماً مجموعه ای از داستان های کوتاه کمدی است که به شدت از شخصیت های چیبی استفاده می کند. به طور کلی، نمایش احساس می کند که نسبت به فصل اول خود را کمتر جدی می گیرد و بنابراین با تمرکز بیشتر روی طنز، به طور قابل توجهی سرگرم کننده تر می شود. و اگر این همه انیمه بود، می توانست خوب باشد. اما وجود بخش‌های جدی آن کافی است که جلوی آن را بگیرد و از کمدی خوبی هم جلوگیری کند. بنابراین، در حالی که بخش‌های کمدی لذت‌بخش هستند، در کل هنوز آنقدرها خوب نیست. هنر و انیمیشن همچنان به خوبی فصل اول است. OP از نظر صوتی و تصویری خوب بود. ED از نظر صوتی و تصویری بسیار خوب بود. موسیقی متن فیلم به خصوص خاطره انگیز نبود.