Speed Grapher

این نمایش من را بسیار سرگرم کرد، شخصیت های بسیار کاریزماتیکی دارد و خلاصه خوبی از این است که چگونه پول مردم را خراب می کند، وسواس ها و خواسته های هر فرد برای دیگران تبدیل به کابوس می شود. آنها همچنین سمی ترین بخش روابط انسانی، دروغ، فریب، دستکاری، مالکیت را نشان می دهند. فساد سیاسی، اخبار جعلی، فسق ثروتمندان وجود دارد. من فکر می‌کنم که در بخش هنری و توسعه سریال، پتانسیل بسیار بیشتری از آنچه در نهایت ارائه می‌کرد داشت، با این حال از ابتدا تا انتها شما را سرگرم می‌کند. نقاشی ها در ابتدا بسیار زشت هستند اما بعد بهتر می شوند. به طور خلاصه، اگر این سریال بهتر نوشته می شد، فیلمنامه بیشتر فکر می شد، هر فصل می توانست با Death Note یا Cowboy Bebop برابری کند، همچنین اگر آنها سرمایه گذاری بیشتری روی انیمیشن می کردند.

اولین چیزی که بعد از قسمت اول متوجه خواهید شد این است که انیمیشن نه تنها از نظر کیفیت پایین می آید. از یک پله ده طبقه پایین می افتد. بدیهی است که گونزو بیشتر وقت و منابع خود را در آن اپیزود آزمایشی صرف می کند تا تماشاگران را به آن جذب کند، زیرا هیچ یک از جادوی آن بعداً وجود ندارد. حتی سرعت بازی هم خیلی بهتر است، اگر بقیه قسمت‌های سریال به همان اندازه خوب بود، شاید ۱۲ قسمت معقول‌تر بود تا ۲۴ قسمت دردناک. در اتاق به نوعی دور. تقریبا. بعدی بازیگران است. در ابتدا نویدبخش بود. سایگا دارای این طلسم عجیب و به اندازه کافی پس‌زمینه جالب برای یک داستان خوب بود، گینزا اساساً پر از شخصیت و پتانسیل بود، و کاگورا شخصیتی آماده برای توسعه به نظر می‌رسید. متأسفانه، آنها پس از تمام شدن پول نقد، این ایده های خوب را به برخی از دانش آموزان کلاس ششم تحویل دادند تا به نویسندگان خود پول پرداخت کنند تا هزینه های مالی کارمندان انیمیشن قسمت اول را تامین کنند. سایگا نشان می‌دهد که شخصیتی کاملاً ایستا و کاملاً ایستا و در حال تماشا است و هیچ عمق واقعی برای صحبت در مورد آن وجود ندارد. گینزا، که به نوعی موفق می شود تا پایان سریال یکی از شخصیت های قوی تر باشد، در نهایت هرگز توانایی های خود را درک نمی کند و فقط وجود دارد تا گاهی اوقات یک آچار کوچک در داستان بیندازد... اما حداقل او کمی ذوق زده است. و در واقع خاطره انگیز است کاگورا با مستقل‌تر شدن در نیمه‌ی داستان کمی پیشرفت می‌کند، اما این بسیار جزئی است و او هنوز هم به نوعی خسته‌کننده‌تر و یک بعدی‌تر از سایگا است، به‌گونه‌ای که فقط یک شی برای طرح داستان وجود دارد و برخلاف یک شخصیت واقعی. . به طور جدی، آنها می توانستند کاگورا را با یک سنگ جادویی یا چیزی جایگزین کنند و تقریباً همان اتفاق می افتاد. ساختار روایت... آشفته است. این فرمول غیرضروری هیولای هفته وجود دارد که صرفاً برای پایان دادن به نمایش به کار می رود. من معتقدم تقریباً 7 مورد از این قسمت ها وجود دارد که می توانستند تقریباً به طور کامل قطع شوند و روایت دقیقاً به همان شکل باقی می ماند. حالا، من نمی گویم که این ذاتاً بد است، برخی نمایش های خوب وجود دارند که از فرمول هیولای هفته استفاده می کنند، اما آن نمایش ها تمایل دارند... می دانید... در واقع سرگرم کننده هستند. در جوجو، شما یک مانلت جنون آمیز تبر دار دریافت می کنید که افراد را به کودک و جنین تبدیل می کند. جوجو به شما یک نخستی واقعی با یک کشتی باری زنده غول پیکر به عنوان روح نبرد خود می دهد. در Speed ​​Grapher، ... دندانپزشک دیوانه که اوه ... پاهای عنکبوت دارد؟ زنی که قدرت مناسبی دارد که در درجه اول در برابر سایگا مفید است و اگر به جای توانایی دوربین احمقانه اسلحه داشته باشد بی فایده می شود؟ به خاطر داشته باشید که همه این شرورهای دور ریخته به ساده ترین راه های ممکن مالکیت می شوند و همه آنها فقط به عنوان موانعی بیهوده در مسیر روایت عمل می کنند. یکی دیگر از مسائل مربوط به سرعت، مونولوگ ها است. اوه پسر، مونولوگ ها. از شر مزخرفات هیولای هفته و سخنرانی ها خلاص شوید و یک 12 قسمت بسیار فشرده و یک نمایش بسیار بهتر خواهید داشت. شما آن قاعده نوشتاری قدیمی، "نشان دهید، نگو" را می شناسید؟ Speed ​​Grapher مظهر این است که چرا باید حداقل تا حدودی از آن پیروی کرد. مونولوگ های لعنتی زیادی در این انیمه وجود دارد که همگی همان داستان هق هق لعنتی را پشتوانه ابزاری دارند که من به طور قانونی در نیمه دوم نمایش هر زمان که پخش می شد، صورتش را کف دست می زدم. و برای آخرین انتقاد منفی، من فکر می کنم که نمایش فاقد لقمه و نسبتا ناپخته است. تنها زمانی که شبیه "اوه لعنتی" بودم، زمانی بود که انگیزه Suitengu در یک فلاش بک نشان داد که او را ترحم کرده و خواهرش را که تبدیل به یک برده جنسی شده بود، به قتل رساند. گفته می شود که 1٪ بسیار فاسد و فریبنده است، اما ما فقط اجمالی از این را به شکل خام آن می بینیم که از ارتباط عاطفی واقعی با این ایده جلوگیری می کند. باب... احتمالاً بدترین شخصیت همجنسگرای تکراری نوشته شده در انیمه است. او پر زرق و برق است، از نظر جنسی مشکوک است، و برای خدمت و تمجید از سایگا وجود دارد، زیرا او بسیار عالی است و کاملاً خسته کننده نیست. می‌توانستم وارد دیالوگ شوم، اما بررسی من در حال حاضر طولانی شده است. حالا برای نکات مثبت. در حالی که Suitengu در نیمه اول ظاهراً یک بعدی است، او در نهایت داستان را با انگیزه و هدفی قوی در مسیری منحصر به فرد هدایت می کند. دیدن خانواده اش که به دلیل حرص و طمع نخبگان از هم پاشیده شده است، هر کسی را به انجام کارهای احمقانه سوق می دهد، و او ثابت می کند که یک الگوی منحصر به فرد شتاب گرا در آخرین مرحله است. واقعاً جادویی است، زیرا اگر کارکنان نویسندگی حتی از مفهوم شتاب گرایی در هنگام نوشتن Suitengu مطلع باشند، تعجب می کنم، اگر بقیه نمایش نشانه ای باشد. Suitengu تقریبا Speed ​​Grapher را ذخیره می کند... اما خیلی دیر است. عامل سرخوشی مفهوم جالبی است حتی اگر به جایی نرسد و نتواند به یک سیستم قدرت قانع کننده تبدیل شود. قدرت‌های فتیش می‌تواند ایده خوبی برای استفاده در نمایشی شایسته‌تر در آینده باشد. گینزا نیز یکی از نکات برجسته است، او احتمالاً تنها شخصیت در نمایش است که دارای شخصیت است. بله... این تمام چیزی است که برای نکات مثبت دارم. مزاحم نشوید مگر اینکه یکی دیگر از دوستان مهم یا نزدیکتان آن را توصیه کند یا چیزی دیگر.