Toshokan Sensou: Kakumei no Tsubasa

بعد از یک انیمه عالی، دنباله‌ای می‌آید که به جای احساس چیزی خاص، چیزی که ارزش تبدیل آن را به فیلم دارد و نه فصل دوم، بیشتر شبیه یک قسمت طولانی با پایانی رضایت‌بخش است. فیلم خوب است، من شکایت خاصی ندارم، فقط آن فیلمی که باید باشد به نظر نمی رسد. و بالاتر از همه، قابل قدردانی است که آنها در نهایت بیشتر روی عاشقانه تمرکز می کنند، زیرا فصل گذشته حضور بسیار کمی داشت، در عوض در این فیلم در نهایت پیشرفت می کند، چیزی که بیننده از آن بسیار سپاسگزار است. داستان‌ها به‌طور رضایت‌بخشی بسته می‌شوند، اما زمان زیادی طول می‌کشد تا احساس شود، با این حال، پایانی احساسی است، قطعاً رضایت‌بخش است و ارزش یادآوری با نوستالژی را دارد.

خلاصه: این فیلم ادامه مجموعه انیمه Toshokan Sensou است و اگرچه تا حدی مستقل است، اما تماشای این سریال در ابتدا برای زمینه های مهم توصیه می شود. این سریال از جایی شروع می‌شود که سریال متوقف شد و کاساهارا و دوجو را دنبال می‌کند که از یک نویسنده در برابر آزار و اذیت دولتی محافظت می‌کنند، پس از طرح رمانش که الهام‌بخش یک حمله تروریستی است. این فیلم نسبت به سری ارتقا یافته است و برخی از بزرگترین ایرادات آن را بهبود می بخشد. به اندازه کافی آن را به شدت توصیه می کنم، به خصوص به کسانی که سریال را تماشا کرده و دوست داشتند. نکات مثبت: + اکشن و داستان درام بسیار بهبود یافته. ارائه دلیل واقعی به کمیته بهبود رسانه برای تمایل به سانسور کتاب‌ها در فیلم، نسبت به بدجنسی غیر اختصاصی آن‌ها در سریال، پیشرفت زیادی ایجاد می‌کند و در نتیجه داستان پویاتر به نظر می‌رسد. این اکشن هیجان‌انگیز، انیمیشنی خوب و تماشای آن سرگرم‌کننده است، به‌ویژه یک صحنه اولیه که در آن هلیکوپتر را از میان دستکش مسلسل‌ها عبور می‌دهند. متأسفانه از همان مشکل مضحک سریال رنج می برد که در آن هزاران گلوله شلیک خودکار در طول فیلم شلیک می شود و حتی یک نفر هم نمی میرد. + شخصیت های بهبود یافته. کاساهارا در اینجا بسیار کمتر از آنچه در سریال بود تحریک‌کننده است و داستان فرعی عاشقانه بین او و دوجو طبیعی‌تر به نظر می‌رسد. شیباساکی همچنان یک نقطه اوج است و رابطه او با تزوکا جالب تر و پیچیده تر از رابطه اصلی است که سریال روی آن تمرکز دارد. اگر چیزی بود، دوست داشتم بیشتر شیباساکی را در فیلم ببینم. + پایان رضایت بخش (بدون اسپویل). این فیلم داستان اصلی توشوکان سنسو را به پایان می‌رساند، بنابراین جای نگرانی برای «ادامه دارد...» نیست که هرگز نمی‌آید. تمام قسمت‌های آزاد مهم به هم گره خورده‌اند، و یک پایان‌نامه فلش فوروارد باعث می‌شود نگاهی خوب از طرف طرفداران به آینده برخی از شخصیت‌ها داشته باشیم. موارد منفی: - طرح قابل پیش بینی هرگز کار جالبی انجام نمی دهد و تقریباً دقیقاً می دانید که صحنه های بعدی با تماشای آن چگونه اجرا می شوند. این به این معنی نیست که طرح بد است، خوب است، اما چیزی نیست که شما را غافلگیر کند. آنچه که می بینی همانست که بدست می آوری. - تضاد بین مهیج اکشن نظامی و کمدی رمانتیک حواس پرت همچنان مشکلاتی را با شلاق زدن تونال ایجاد می کند و کاساهارا و دوجو، خدا رحمتشان کند، به جای اینکه مانند بزرگسالان در نیروهای ویژه نخبه، مانند نوجوانان سرخ شده از یک انیمه رام دبیرستانی رفتار کنند. واحدی که هستند. در حالی که گاهی اوقات می تواند بسیار شیرین باشد، به خصوص در انتها، ای کاش آنها چیزهایی را بین آنها به روشی بسیار متفاوت می نوشتند تا هر زمان که با هم تعامل می کردند مانند باکره های ناجور با یکدیگر رفتار نمی کردند. - کل قوس با برادر تزوکا و کمیته کتابخانه آینده کمی احمقانه است، و رک و پوست کنده می تواند به طور کامل تنها با چند تغییر جزئی در طرح نوشته شود. حتی مطمئن نیستم چرا در این سریال بود.