Uchi no Maid ga Uzasugiru!

وای چه انیمه خوبی! بیایید با مهمترین چیز شروع کنیم: لولی. لولی اینجا بسیار زیبا و خنده دار و همچنین دوست داشتنی است. اگر عاشق لولیس بامزه، لولیس خنده دار یا حتی هر دو هستید، خیلی خوشتان می آید. اگر به لولی‌های دیگر یا لولی‌های بیشتر علاقه دارید، در اینجا هم به غیر از لولی‌های اصلی وجود دارد. اما شخصاً لولی اصلی آنقدر خوب است که حتی به لولی دیگری احتیاج ندارم. قهرمان داستان بسیار قابل ربط است که واقعاً به بیننده کمک می کند تا در دنیای داستان غوطه ور شود. قطعاً احساسات، احساسات و انگیزه های پشت اعمال قهرمان داستان در بسیاری از افراد طنین انداز خواهد شد. اگر انیمه هایی با قهرمان های قابل اعتنا مانند Bocchi the Rock را دوست دارید! یا Baki the Grappler، پس این قطعا چیزی برای شماست. صحنه‌های بامزه و خنده‌دار زیادی در اینجا وجود دارد و لحن کلی نمایش کمدی است، اما 2 قسمت آخر چرخشی تاریک‌تر و جدی‌تر پیدا می‌کند. نمایش بدون اینکه چیزی را خراب کند، پیام مهمی را ارائه می دهد - اینکه یک بزرگسال دلسوز و توجه می تواند به کودک بیگانه کمک کند تا با تروما و سایر مسائل مانند بیگانگی اجتماعی مقابله کند. من به آن امتیاز بیشتری می دهم، اما شخصیت خدمتکار دیگر (هگ مطیع) که در نیمه راه ظاهر می شود آزاردهنده است و قطعات او ضعیف ترین بخش نمایش هستند. اگر این فقط یک مطالعه عمیق شخصیتی از رابطه بین لولی و خدمتکارش باشد، بهتر است.

این انیمه از همان ابتدا جنایت را فریاد می زند. با این حال، بدون شک نحوه پیشرفت آن سرگرم کننده است. در کمال تعجب لحظات تاثیرگذار زیادی وجود دارد و یک داستان خوب پشت سر هم وجود دارد که به شخصیت ها اهداف و رفتار آنها می دهد. اکثر انیمه‌ها «خدمت‌کار» را در نوری بسیار متفاوت از خدمتکار من می‌شناسند که بخشی از یک خانواده است. کسانی که با خدمتکاران در خانواده خود بزرگ می شوند، می دانند که با وجود اینکه چقدر متفاوت هستند، چگونه بخشی از خانواده هستند. اگرچه اغراق آمیز است، اما به نظر من این داستان دوست داشتنی جنبه مهم نقش یک خدمتکار را در یک خانواده، به ویژه آن که شخصیت مادری ندارد، نشان می دهد. من فکر می کنم مخاطبان جوان می توانند ارتباط برقرار کنند، به خصوص آنهایی که والدین مجردی دارند. ما با آنچه که درگذشتگان عزیز باقی مانده است، دلبستگی پیدا می کنیم، تا دلبستگی به حیوانات/حیوانات خانگی. کودکان ذاتاً تنها هستند و نیاز به توجه دارند. من این انیمیشن را دوست دارم و مطمئناً آن را به همه مخاطبان توصیه می کنم، در حالی که ممکن است برخی آن را دوست نداشته باشند، اما فکر می کنم این پیام ارزش بررسی دارد: 1. بچه ها در نهایت بزرگ می شوند اما با سرعت خودشان. 2. هر کس هر چقدر هم که عجیب و غریب باشد، نقش تعیین کننده ای در خانواده ایفا می کند. 3. عشق به شکل های مختلف ظاهر می شود. 4. اراده مضحک به دوستان مضحک پیوست. 5. دوستان خوب به اشتراک بگذارید (مثلاً: لباس خدمتکار بپوشید) و مزخرفات یکدیگر را بپذیرید. 6. حیوانات/حیوانات خانگی انسان را بیشتر از آنچه ما به آنها اعتبار می دهیم درک می کنند. 7. خدمتکار می تواند بخشی از خانواده باشد.

سلب مسئولیت: این بررسی حاوی صحبت هایی در مورد پدوفیلی و آزار جنسی است. من معمولاً قبل از اینکه از چیزی انتقاد کنم، کل داستان «من با افرادی که این نمایش را دوست دارند مشکلی ندارم» را نمی گویم. من همیشه چنین چیزهایی را شخصاً تحقیر آمیز می یافتم. گفتنی است، با توجه به ماهیت این نمایش خاص، و موارد خاصی که می خواهم از آن انتقاد کنم، استثنا قائل می شوم و می گویم. نه، اگر UzaMaid را دوست دارید، آدم بدی نیستید! منظورم این است که ... به هر حال به طور پیش فرض نیست. شاید شما فقط این نمایش را به عنوان یک کمدی سیاه دوست داشته باشید. یا شاید شما همان اخلاقی را که در زندگی واقعی انجام می‌دهید، به انیمه قائل نیستید. اصولاً راه های غیر ترسناکی برای لذت بردن از این سریال وجود دارد و اگر این کار را انجام دهید برای شما خوب است. اکنون که این موضوع دور از ذهن است، بیایید در مورد نمایش واقعی صحبت کنیم. وقتی برای اولین بار نام UzaMaid را شنیدم! و خلاصه داستان را بخوانید، من فوراً آن را به این صورت نوشتم ... بگذارید بگوییم برای من نیست. راستش را بخواهید، بخشی از وجود من هنوز نمی تواند باور کند که در نهایت تمام این لعنتی را پشت سر گذاشتم. پس چرا تغییر دل؟ خوب، می بینید که من در واقع شنیده ام که برخی از افراد در وب سایت های مختلف به دفاع از برنامه می آیند و این اعتقاد را ابراز می کنند که UzaMaid! در واقع فقط یک کمدی فوق العاده تاریک است. و بنابراین من کمی به آن علاقه مند شدم و به این فکر می کردم که آیا می توان چیزی خنده دار را از یک موقعیت بسیار ناراحت کننده بیرون آورد. من صادقانه می توانم بگویم که من به این یکی نزدیک شدم تا به آن فرصت بدهم. راستش را بخواهید، بعد از دو قسمت اول، من دقیقاً از آن متنفر نبودم. حالم خوب بود؟ نه واقعاً، زیرا بیشتر طنزها بیشتر از خنده من را به لرزه درآوردند، اما می‌توانستم ببینم جذابیت دروغ کجاست. به نظر می رسید افرادی که از این نمایش فقط به عنوان کمی طنز تاریک دفاع می کردند حداقل اشتباه نمی کردند. و سپس قسمت 3 اتفاق افتاد. چیزی در آن قسمت باعث شد احساس ناراحتی بیشتری نسبت به تمام شوخی‌های پدو از دو قسمت اول داشته باشم. زیرا در این قسمت بود که سریال شروع به نشان دادن خدمتکار عنوان، سوبامه کاموی، به عنوان یک چهره دلسوز کرد. این تبدیل به موضوعی می شود که در سرتاسر نمایش اجرا می شود. هر چند اپیزود لحظه‌ای را می‌بینیم که در طی آن به وضوح انتظار می‌رود از نزدیک‌تر شدن او و میشا خوشحال باشیم. خواه میشا متوجه شود که وقتی رفته است سوبامه را از دست داده است، تسوبام که میشا را از دست یک خرس نجات می دهد، یا به طور کلی به عنوان یک حمایت عاطفی برای دختر کوچک عمل می کند. مقصود روشن است. قرار است ما تسوبامه را یک نیروی نه کاملا منفی در زندگی میشا بدانیم. کسی که ممکن است به نوعی ترسناک باشد، اما در نهایت قادر به ایجاد یک تغییر مثبت است. شاید حتی پر کردن خلایی که با مرگ مادر میشا باقی مانده بود. و وقتی این را فهمیدم دیگر اصلا نمی توانستم بخندم. حتی اگر تسوبام تا آنجا پیش نرود که خودش را به زور به میشا ببرد، این باعث نمی‌شود که کارهایی که او با او انجام می‌دهد کمتر اشتباه کند. او همچنان این بچه را مورد آزار و اذیت جنسی قرار می دهد، و در طول نمایش چندین استراتژی آراستگی پیچیده را در نظر می گیرد (بله، احمقانه، اما هنوز). علی‌رغم تلاش‌های ناخوشایند و بی‌سابقه سریال برای بحث و جدل، تسوبام یک پدوفیل خودخواه و دستکاری‌کننده است، و این ایده که او در نهایت تأثیر خوبی بر میشا داشته باشد نه تنها دیوانه‌کننده، بلکه آزاردهنده است. برای کسانی که می خواهند به من بگویند که من این نمایش را خیلی جدی می گیرم، مطمئنم که خود نمایش با شما مخالف است. من وارد اسپویل ها نمی شوم، اما کل قسمت پایانی بسیار دراماتیک است و سعی می کند در مورد آسیب های روحی میشا که در اثر مرگ مادرش به وجود آمده صحبت شود. و سوبامه به عنوان دوست و متحد عاقل و نگران او معرفی می شود. بنابراین نه، فکر نمی‌کنم دفاع از این رابطه در هیچ سطحی جدی گرفته شود. شاید اگر قصدش این بود خود نمایش نباید آن را جدی می گرفت. در نتیجه همه اینها، هر پیشرفتی که نویسندگان می‌خواستند میشا از آن عبور کند، در بدو ورود مرده می‌شود، زیرا همه اینها مستقیماً به رابطه بسیار ناشنوای او با تسوبام مرتبط می‌شود. شرم آور است زیرا میشا در واقع یک شخصیت است، من می توانم خودم را دوست داشته باشم اگر او در یک سریال نوشته شده بهتر باشد. در صحنه هایی که او مجبور نیست با Tsubame به اشتراک بگذارد، او بسیار سرگرم کننده است. وقتی که به عنوان "غمگین" بودن او برای یک پدوفیل لعنتی به تصویر کشیده نمی شد، خنده ی خنده ام برانگیخت. و بله، مطمئناً نمی‌توانستم به هر «داستان غم‌انگیز»ی که سعی کردند به تسوبام بدهند اهمیتی بدهم. ببینید، هیچ‌کدام از اینها این واقعیت را تغییر نمی‌دهد که او یک کودک آزار است که سریال سعی می‌کند آن را به‌عنوان «فقط عجیب و غریب» به تصویر بکشد. یک بار دیگر، ناشنوایی محض آن به تنهایی کافی است تا هرگونه سرمایه گذاری احتمالی که می توانستم روی او داشته باشم به طور خودکار از بین برود. شخصیت های دیگر در بهترین حالت یک کیسه مخلوط هستند. ناپدری میشا، یاتسوهیرو لحظاتی را تجربه می کند که احتمالاً در یک نمایش متفاوت جذاب خواهد بود. مبارزه اصلی او به این شکل است که پس از مرگ همسرش و مادر بیولوژیکی میشا، به عنوان والدین خوبی برای دختر ناتنی خود عمل کند. او در موقعیتی ناخوشایند قرار دارد زیرا باید از کودکی مراقبت کند و بزرگ کند که او را فقط کمی می شناسد و از او رنجیده نمی شود، اما به نظر نمی رسد او را به عنوان پدرش هم قبول کند. من عاشق ایده پشت کاراکتر یاتسوهیرو هستم، اما به سختی می توانم این داستان در مورد مشکلات فرزندپروری را جدی بگیرم، در سریالی که فرض اصلی آن تماشای آزار جنسی دختر یاتسوهیرو در پشت سر او است و این آزار و اذیت به عنوان نمایش داده می شود. دوست داشتنی سپس دوست مدرسه میشا، میمیکا واشیزاکی، و دوست او، یوی موریکاوا، قرار دارند. میمیکا تا حد زیادی یک کاراکتر هیچ است، بدون هیچ شخصیتی که بتوان در مورد آن صحبت کرد، خارج از اینکه به طرز ناخوشایندی ناز است. Yui از این دو بهتر است، اما هنوز عالی نیست. او یک تسوندر نسبتاً معمولی است، تهاجمی و بداخلاق است، اما جنبه شیرینی دارد. مشکل اصلی او به چالش کشیدن مکرر میشا در انواع مختلف مسابقات است، به دلیل حسادت او نسبت به اینکه چگونه به نظر می رسد همسالانش میشا را زیباتر از او می دانند. یادتان می آید که ریکو از اژدها در اولین معرفی چگونه بود؟ خب، Yui اساساً همین است، اما برای کل نمایش. آیا حداقل خنده دار است؟ گاهی. به دلیل تک نت بودن کمدی او، به سرعت پیر می‌شود، اما من انکار نمی‌کنم که سطوح مضحک گستاخی و کوچک‌انگاری او گاهی اوقات دوست‌داشتنی است. مخصوصاً در تضاد با طرف شیرین‌ترش که هر زمان که می‌درخشد. یک شخصیت در UzaMaid وجود دارد! می توانم صادقانه بگویم که او را همیشه لذت بخش می دانستم و آن میدوری اوکای است. یکی از آشنایان گذشته سوبامه که از آن زمان به شدت عاشق او بوده است. بسیاری از کمدی‌هایی که او ارائه می‌کند شبیه به تاریکی کونو سوبا است، زیرا او یک مازوخیست خشمگین است که تقریباً به هر شکلی از سوء استفاده فیزیکی و همچنین عاطفی که فکرش را بکنید، سرزنش می‌کند. تندخویی بیش از حد او باعث خنده فراوان می شود. خارج از آن، او همچنین در طی برخی از تعاملات خود با میشا و تسوبام، چند لحظه فردی خوشایند و مفید است. یک نقطه روشن همه جانبه سرگرم کننده و جذاب، در نمایشی که در غیر این صورت تا حد زیادی فاقد سرگرمی یا جذابیت است. من اعتبار نمایش را می دهم که کاملاً خوب ساخته شده است. انیمیشن بسیار روان و پر از انرژی است و سبک هنری خوب است، البته هیچ چیز خیلی قابل توجهی نیست. موسیقی جذاب است. مخصوصاً ED نمایش که رد شدن از آن به طرز شگفت آوری سخت بود. صداپیشگی نیز در همه جا با هاروکا شیرایشی، مانامی نوماکورا، مائو ایچیمیچی، شیوری ایزاوا و ماسایوکی کاتو قوی است که همگی شخصیت های خود را به خوبی جذب می کنند. سایاکا هارادا (صدای میمیکا) نیز همینطور بود، اگرچه متأسفانه به او کار زیادی داده نشد. با این حال، هیچ مقداری از صلاحیت فنی یا سخنران صداپیشگی نمی تواند داستانی را که به این بدی تصور شده است نجات دهد. اگر UzaMaid! می خواستم یک کمدی عجیب و ترسناک باشم، خوب. اما لحظه ای که سعی کرد بیشتر از این باشد، سقوط کرد و سوخت، زیرا این کار را به بدترین شکل ممکن انجام داد. همانطور که در ابتدای این بررسی گفتم، اگر شما از چیزهایی که من را اذیت کردم ناراحت نمی شوید و فقط می توانید UzaMaid را ببینید! به عنوان کمی سرگرم کننده مضحک، این عالی است. هدف پشت این بررسی این نیست که کسی را به گناه بیاندازیم. با این حال، برای من، این یک کار طاقت فرسا بود. من UzaMaid را تماشا کرده ام! در سال 2020 و اگرچه بدترین انیمه ای نبود که در آن سال دیدم، اما ممکن است انیمه ای باشد که من از همه خوشحال تر بودم. و یکی که باعث شد من از ناتوانی آزاردهنده خود در حذف نمایش ها متنفرم، زمانی که آنها را شروع کردم.