Vivy: Fluorite Eye's Song

Vivy: Fluorite Eye's Song یک انیمه منحصر به فرد و قابل تامل است که داستان های علمی تخیلی، درام و حسی از عاشقانه را در هم می آمیزد. این داستان در مورد هوش مصنوعی، معنای زندگی و رابطه پیچیده بین انسان و ماشین است. در اینجا خلاصه ای از آنچه که Vivy را متمایز می کند آورده شده است: نقاط قوت: روایت قانع کننده: داستان جذاب است و شما را از ابتدا تا انتها درگیر می کند. موضوعات مربوط به هوش مصنوعی، اخلاق فناوری، و پتانسیل خیر و شر در انسان و ماشین را بررسی می کند. توسعه شخصیت قوی: وایوی، خواننده هوش مصنوعی، یک قهرمان جذاب در سفری برای خودیابی و رشد است. تعاملات او با شخصیت های دیگر، به ویژه کارآگاه مرموز هوش مصنوعی ماتسوموتو، به خوبی نوشته شده و پر از عمق احساسی است. انیمیشن تاثیرگذار: انیمیشن زیبا و روان، با رنگ های زنده و طراحی شخصیت های رسا است. سکانس‌های اکشن به‌خوبی انجام شده‌اند و قدرت و چابکی شخصیت‌های هوش مصنوعی را نشان می‌دهند. موضوعات تفکر برانگیز: Vivy به سوالات پیچیده اخلاقی و فلسفی در مورد ماهیت آگاهی، نقش فناوری در جامعه و پتانسیل هوش مصنوعی برای پیشی گرفتن از توانایی های انسانی می پردازد. موسیقی متن اصلی: موسیقی با آهنگ های اصلی عفونی توسط خواننده با استعداد، Eir Aoi، برجسته است. موسیقی متن کاملاً کامل کننده لحن احساسی داستان است. نقاط ضعف: مشکلات سرعت: در حالی که داستان قانع کننده است، گاهی اوقات ممکن است کمی کند به نظر برسد، به خصوص در چند قسمت اول. برخی از بینندگان ممکن است سرعت را ناهموار بدانند. نقاط طرح قابل پیش بینی: در حالی که داستان کلی درگیر است، برخی از پیچش های داستانی و انگیزه های شخصیت قابل پیش بینی هستند. عمومی: Vivy: Fluorite Eye's Song انیمه ای است که برای طرفداران داستان های علمی تخیلی، درام و داستان های فکری بسیار توصیه می شود. این سریال از نظر بصری خیره کننده و از نظر احساسی جذاب است که شما را به فکر آینده هوش مصنوعی و رابطه بین انسان و فناوری می اندازد. امتیاز: 9.5 از 9 ستاره.

اگر هنگام غذا خوردن او را ندیده بودم، او را رها می کردم. این انیمه ای است که باید با مغز خاموش تماشا کنید، اگر سعی کنید همه چیز را همانطور که اتفاق می افتد بفهمید، فقط از پایان ناامید خواهید شد. آنقدر درهم است که نمی توان پایانی را ارائه داد که بتوانید 10 سالگی را تصور کنید. هزاران موضوع به صورت سطحی مورد بررسی قرار گرفت. چند توضیح مشخص در مورد چیزهایی که به نظر مهم می رسند. قهرمان در یک لحظه با پیشرفت خود پیشرفت می کند و بلافاصله به عقب باز می گردد. افرادی خواهند بود که روایت را دوست دارند، من به آن افراد تعلق ندارم. البته هنر و موسیقی در آن نقطه در ردیف S، ۱۰/۱۰ قرار دارند.

یک انیمه بسیار بیش از حد. کاراکترها همه بی مزه هستند، به جز شاید جعبه ربات - نام آن را به خاطر نمی آورم. موسیقی تقریباً وجود ندارد. طرح پیچیده و در همه جا است. شخصیت ها به اندازه کافی شکل نگرفته اند. من اصلاً به آنها اهمیت نمی دادم. همانطور که گفتم موسیقی خوبی وجود نداشت. حتی فکر نمی کنم در بسیاری از صحنه های احساسی موسیقی وجود داشته باشد. شخصیت اصلی بی مزه و خسته کننده است. من از آن متنفر نبودم و از توسعه شخصیت ربات لذت بردم. او مرا به یاد میگی از Parasyte انداخت. به عنوان فردی که به رسانه های سفر در زمان وسواس دارد، اگر می خواهید آن را درج کنید، باید همه چیز را تا انتها اصلاح کنید، زیرا هیچ منطقی نداشت. در پایان، دانشمند می‌توانست او را برگرداند تا او را نجات دهد، سپس از دانشمند آن خط زمانی خواست که او را تا جایی که ربات ماتسوموتو فرستاد، بازگرداند و او می‌توانست همه چیز را درست کند. من بسیار ناامید هستم که چگونه کسی می تواند چیزی به اندازه Re تاثیرگذار و شگفت انگیز بسازد می تواند چیزی بسیار خسته کننده و بی مزه بسازد.