Yowamushi Pedal: Grande Road

لعنت به خدا، تمام روز سوم مسابقه بین‌بالا نیازی به ادامه فصل 24 قسمتی نداشت. شیت باید حداکثر 15 قسمت می بود. به نظر می رسد که طرح بیش از آنچه لازم بود کشیده شده است. می توانید 1/5 قسمت را حذف کنید و خوب خواهید شد. هر چند چند چیز بود که خیلی دوست داشتم. بهترین چیز و شخصیت این فصل قطعا آراکیتا و پیشرفت او بود. او آدم بدی بود و نه تنها به بیرون کشیدن مینامی از دسته پشتی کمک کرد، بلکه به ساکامیچی نیز کمک کرد، مردی از یک تیم رقیب. شکوفایی دوستی اونودا و آراکیتا نیز لذت بخش بود

من می خواستم این انیمه را بیشتر دوست داشته باشم، اما متأسفانه نمایشی در مورد دوچرخه سواری و بیشتر یک انیمه در مورد دوچرخه سواری است. این کار جوجو را انجام می دهد که سرعت جهان را بسیار کند می کند و 10 دقیقه تک گویی درونی در 10 ثانیه دنیای واقعی به ما می دهد، همچنین جنبه های خاصی از مسابقه را بیش از حد نمایش می دهد، در طول مسابقه در نمایش، چند مورد وجود داشت. شخصیت‌هایی که باید پشت سر گذاشته می‌شدند و هر بار با آن رفتاری شبیه به زمانی که دوستان یک قهرمان شونن فداکاری می‌کردند تا او مجبور به مبارزه با آدم‌ها نباشد و می‌تواند انرژی خود را برای آنتاگونیست اصلی ذخیره کند، رفتار می‌شد. در زمینه مبارزه، این منطقی است، اما در مسابقات مردم فقط می توانند با سرعت و تا زمانی که بدنشان اجازه می دهد پیش بروند، اگر سریع ترین فرد تیم جلوتر از گروه باشد، دومین نفر سریعتر از یک نفر دیگر است. تیم در مورد اینکه آیا آن شخص می تواند به عقب بیفتد یا نه، تأثیری نخواهد داشت. همچنین نمایش به‌گونه‌ای عمل می‌کرد که مردم نمی‌توانستند نزدیک به پایان کار خود را ادامه دهند، در حالی که اینطور نیست. در یک مسابقه دنیای واقعی و بدون تمام لعنتی های انیمه، اگر آنها نزدیک سر گروه باشند، احتمالاً می توانند 10 دقیقه استراحت کنند و با حداقل سرعت رکاب بزنند تا مسابقه را قبل از قطع بازی کامل کنند. از آنجایی که آنها به عنوان تیم مورد قضاوت قرار نمی گیرند، مانند آن است ..... دوست چه کسی اهمیت می دهد؟ آس شما اول یا دوم شد، به عنوان تیم گل نمی‌خورید، مصدوم نیستید، فقط می‌توانید چند دقیقه استراحت کنید و حتی اگر همه از شما عبور کنند، هنوز مسابقه را قبل از کات آف کامل می‌کنید. بگو انجام دادی همچنین به نوعی آزاردهنده است که چگونه کاری را انجام می دهد که همه نیاز به داشتن یک ابرقدرت انیمه دارند. یک پسر حداکثر صدای 2 بالایی دارد، یک پسر واقعا آیرودینامیک است، یک پسر به اندازه کافی گلیکوژن او هرگز خالی نمی شود، یکی شکم دارد. درست است که انواع مختلفی از ورزشکاران در این ورزش وجود دارند که ویژگی های فیزیکی متفاوت آنها مزایای متفاوتی به آنها می دهد، اما واقعیت این است که هرکسی که در سطح بالایی در دوچرخه سواری مسابقه می دهد حداکثر vo22 بالایی دارد، تقریباً همه آنها حداقل یک کار را انجام می دهند. مقدار متوسطی از تمرینات مقاومتی، همه آنها تلاش خواهند کرد تا آیرودینامیک‌تر باشند، اکثریت قریب به اتفاق سوارکاران قصد دارند آن ژل‌ها یا قندهای تند و زننده را پس بزنند، اما همه این مزیت‌ها برابر نیستند و نمایش به نوعی مانند آنها عمل می‌کند. از نظر سطح قدرت مشابه هستند، شما یک "سبک" را انتخاب می کنید و بسته به میزان سختی که روی آن کار می کنید، پتانسیل برابر با دیگران برای بهترین بودن دارید. من قبلاً می دانم که مردم می خواهند چیزهایی بگویند: "این یک انیمه است، قرار نیست واقع بینانه باشد" اما هنر *shurg* زندگی را تقلید می کند و از آنجایی که این نمایش به معنای واقعی نبودن نمایش نیست. در مورد یوکای یا یک انیمه شونن با سطوح قدرت دیوانه کننده مانند شکارچی x شکارچی، فکر می کنم منطقی است که از آن جنبه های آن لذت نبریم و از نمایش به خاطر آن انتقاد کنیم، نمی گویم نمایش بد است، فقط برخی از انیمه های آن تروپ ها بیش از حد بازی می شوند و من فکر می کنم شاید برای ژانر خاص آن مناسب نباشد، اشکالی ندارد که جنبه های نمایشی را که از آن لذت می برید انتقاد کنید یا حتی چیزهایی را که دیگران دوست دارند دوست نداشته باشید.