Bleach Movie 1: Memories of Nobody

فیلم سفید کننده احساسی واقعی. به معنای واقعی کلمه گریه کردم. خیلی خوب بود. سینا در واقع شخصیت جالبی بود و در مجموع یک فیلم واقعاً خوب با چند دعوای عالی بود. مثل اینکه وقتی کنپاچی ظاهر شد در حالی که فکم افتاده بود لبخند می زدم. پس از تماشای اولین مبارزه rukia با arrancer 6 باید این فیلم را در حین آرانکار تماشا کنید (برای جلوگیری از اسپویلر نامی را نمی گویم lol) سبک هنری و کیفیت آن همیشه بسیار خوب است مخصوصاً برای 2006 Oh و موسیقی متن نیز روشن است. شخصیت شخصیت نیز در اوج است و من همه تعاملات این فیلم را دوست داشتم.

Memories of Nobody نمونه اصلی از همه چیزهایی است که در فیلم های غیرکانون شونن اشتباه است. جهان سازی Bleach برای شروع دقیقاً سطح بالایی نیست، اما خوب است. این چنین داستانی نیست. منظورم این است که دو راه برای آن وجود ندارد. جاه طلبی تیته کوبو در جوانی این بود که یک طراح مد باشد. این تصادفی نیست که عنصر Bleach بیشتر به خاطر آن شناخته شده است طراحی شخصیت آن است. این مرد قبل از هر چیز یک هنرمند تجسمی است. داستان سرایی و جهان سازی مهارت های بسیار ثانویه ای هستند. تا کنون، در قانون، ما جهان زندگان، دنیای ما، جامعه روح، دنیای ارواح پاک، Hueco Mundo، دنیای ارواح فاسد، جهنم، دنیای ارواح گناهکار، و پرتگاه را داریم. نوعی دنیای میانی که همه را از هم جدا می کند. در اصل، این ها فقط مجموعه های فانتزی برای کوبو هستند تا شخصیت های باحال خود را با لباس های فانتزی در مکان ها و محیط های مختلف به نمایش بگذارد. آنها به اندازه کاغذ نازک هستند و بیشتر فقط برای نمایش هستند. با این حال، همانطور که هست، جهان‌سازی بلیچ برای داستانی که Tite-sensei می‌خواهد تعریف کند، به خوبی کار می‌کند. قابل سرویس است افسوس، در بالای آن جهان سازی از قبل ضعیف، Memories of Nobody تلاش می کند تا به کیهان شناسی حتی بیشتر بپردازد. این فیلم ۱ قلمرو اضافی به نام دره فریادها اضافه می‌کند. مشکل دره جیغ ها این است که کاملاً بد تصور شده است و با کیهان شناسی بزرگتر Bleach همخوانی ندارد. Urahara توضیح می‌دهد که Valley of Screams چیست و چگونه کار می‌کند. من به او گوش دادم، توجه کردم، و در پایان مونولوگ او، هنوز واقعاً معنی نداشت. بعد از اینکه برای بار دوم به او توضیح داد، به عنوان یک کار بد آن را رها کردم. لعنتی فقط معنی نداره این دقیقاً همان چیزی است که من از یک نویسنده فن تخیلی انتظار دارم به آن دست یابد. "هی، اگر من با یک شخصیت جدید به نام Sailor Sun بیام چی؟" من همچنین نمی‌توانم هیچ یک از عناصر منحصربه‌فرد فیلم را تحلیل کنم، زیرا صحبت کردن در مورد آن‌ها به معنای خراب کردن آن‌ها است، و حقیقتاً، راز همه چیزهای جدید تنها چیزی است که خاطرات هیچ‌کس را زنده نگه می‌دارد. بدون اینکه مدام بپرسی «این چه لعنتی است؟ این چه لعنتی است؟ تو کی هستی لعنتی؟»، داستان فیلم فوراً می میرد. تمام جنبه های فیلم تک بعدی است. به محض اینکه چیزی توضیح داده می شود، مانند "اوه" است. و بس دیگر توسعه یا پیچیدگی ندارد. این به ویژه در مورد افراد شرور صادق است. آنها نه Soul Reaper، نه Hollows، نه Arrancar، نه Quincy و نه انسان های معمولی هستند. به این ترتیب، ممکن است خودتان فکر کنید، اوه، وای، من تعجب می کنم که آنها چه کسانی هستند و در مورد چه چیزی هستند. فاش شدن تقریباً به همان اندازه عمومی است که می توانید فکرش را بکنید و بعد از آن بیشتر پیش نمی رود. آیا تا به حال به نحوه طراحی یک شخصیت نگاه کرده اید و با خود فکر کرده اید، مرد، شما شبیه یک شخصیت پرکننده هستید؟ این در واقع بیماری است که همه شروران Memories of Nobody’s را گرفتار می کند. به نظر می رسد شخص اصلی خیلی بد نیست، اما دقیقاً کسی نیست که فردا به یاد بیاورید. "هی، شما آیزن را می شناسید؟ - آره. - خب، بیایید دوباره آن مرد را بسازیم، اما از هر نظر بدتر.» تقریباً تصور می‌کنم جلسه طراحی مرد بد اصلی به همین شکل بود. شما درگیر محدودی از بازیگران بزرگتر Bleach هستید، اما به شیوه واقعی پرکننده، از طرفداران خدماتی دریافت می کنید که فقط قدرت ها و توانایی هایی را که قبلاً در نمایش دیده اید، نشان می دهند، اما چیزی فراتر از آن. علاوه بر این، دلیلی که من آن را طرفداران سرویس می نامم این است که در هیچ نقطه ای این تصور را نداشتم که کاپیتان هایی که از بانکی خود استفاده می کردند به آن نیاز دارند. آیا آنها ضعیف تر از Caps هستند که بدون استفاده از بانکی خود در مبارزات خود پیروز شدند؟ نه، فقط این است که گروه دومی را فاش نکرده بودند، در حالی که گروه اول این کار را کردند، بنابراین شما می‌توانید بی‌خبر آنها را دوباره ببینید. تصور این که این صحنه های مبارزه پرکننده چگونه تصور می شوند، دشوار نیست. CBA استودیو دلیل قانع‌کننده‌ای برای هیجان‌انگیز شدن شما در مورد این اکشن ارائه می‌کند، بنابراین آنها ترجیح می‌دهند فقط به چیزهای درخشانی که قبلاً به شما نشان داده‌اند نگاه کنید، اما اکنون با 0 تلاش پشت سر آن. "اوه، آنها کار را کردند!!!" سوال نپرس فقط محصول را مصرف کنید و برای محصول بعدی هیجان زده شوید. من همچنین می خواهم به طور خاص در مورد فرمانده معظم کل قوا نظر بدهم. به نظر می رسد فیلرها هیچ ایده ای برای نوشتن این مرد ندارند. تقریباً در تمام فیلرهای بلیچ که من دیده‌ام، به نظر می‌رسد که او فقط یک احمق است و از پس‌زمینه با ایچیگو (و در نتیجه، مخاطبان) مخالفت می‌کند. من می گویم پس زمینه چون او در واقع هرگز کاری انجام نمی دهد، البته. این مرا به نقطه دیگری می رساند. Memories of Nobody سنت پرکننده های بلیچ را شروع می کند که نوعی درگیری بین ایچیگو و Soul Reapers of Soul Society را دوباره اختراع می کند. «هی، می‌دانی چگونه همه عاشق قوس نجات روکیا بودند، زمانی که ایچیگو و سول ریپرها دشمن بودند؟ - آره. - بیایید دوباره این کار را انجام دهیم، اما از هر نظر بدتر. من تقریباً تصور می‌کنم که هر جلسه طرح قوس پرکننده به این شکل است. تقریباً تنها چیز خوب فیلم، قهرمان اصلی تازه اضافه شده، سنا است. باز هم، من واقعاً نمی توانم در مورد او بدون اسپویل صحبت کنم، و رمز و راز هویت او تقریباً کل راه نجات فیلم است، اما به نظر می رسد بخش خوبی از هواداران نسبتاً شیفته او هستند. سخت نیست که بفهمیم چرا. او طراحی دلپذیری دارد که به نظر می رسد بسیار مشتق از Yoruichi است. این انتقاد نیست، توجه داشته باشید. Yoruichi عالی به نظر می رسد، بنابراین منطقی است که هر شخصیتی که از او الهام گرفته شود نیز خوب است. عوضی میتونه دخترش باشه تنها مشکل من با سنا این است که شخصیت و خلق و خوی او را نفرت انگیز دیدم. این را نباید با من اشتباه گرفت که بگویم او غیرواقعی است یا هر چیز دیگری. او بسیار واقع بین است، اما این بخشی از مشکل است. من تجربه شخصی کاملاً زیادی با زنانی دارم که به اندازه او بی ثبات و خودمحور هستند و برای این شخصیت صبر و حوصله باقی نمی ماند. انتظار همیشگی این است که همه اطرافیانشان با نوسانات خلقی، هوس‌ها و کج خلقی‌هایشان کنار بیایند، و اگر این کار را نکنید، شما یک احمق هستید. چرا؟ چون داغ هستند؟ آره، متاسفم، او ناز بود، اما نه آنقدرها. کل شخصیت او اساساً به این می‌رسد که ایچیگو می‌گوید: «هی، لطفاً به ما کمک کن، این جدی است! سرنوشت جهان در خطر است!» و او گفت: "لولنو، رقصم را تماشا کن، تیهی!" در پایان، اگر فیلمی که صرفاً بر اساس این تصور گیج‌کننده و مرموز زندگی می‌کند، برای شما جذاب به نظر می‌رسد، به طور بالقوه می‌توانم ببینم که شما وسوسه می‌شوید تا فیلم Memories of Nobody را تماشا کنید، اما با توجه به اینکه هر افشاگری در نهایت بی‌معنی و سطحی به نظر می‌رسد، می‌توانم با وجدان آن را توصیه نمی کنم. به نظر می‌رسد تعداد زیادی از مردم فیلم را دوست دارند، اما من فقط می‌توانم حدس بزنم که نتیجه این است که واقعاً این تعداد انیمیشن را ندیده‌اند. مطمئناً، اگر بلیچ و ناروتو تنها انیمه‌ای هستند که تا به حال دیده‌اید، شاید می‌توانستید این را تماشا کنید و مانند زمانی که برای اولین بار در دبیرستان آن را دیدم، آن را تماشا کنید و از آن لذت ببرید، اما چرا؟ محتوای بسیار بهتری وجود دارد که بتوانید وقت خود را با آن مشغول کنید. اگر قبلاً از طرفداران Bleach نیستید، آیا این شما را در فرنچایز می‌فروشد؟ مشکوک. P.S.: چرندیات ماوراء طبیعی که توسط بد اصلی فیلم در اوج (بدون جناس) به اطراف پرتاب می شد، نوعی خمیر سفید بود که به نظر می رسید... خوب، شما دقیقاً می دانید که چه شکلی بود.