Chuunibyou demo Koi ga Shitai! Ren

من تا به حال هیچ سریالی را نقد نکرده ام، اما برای این، احساس می کنم باید انجام دهم. فصل اول Love Chuunibyou برای من یک نمایش درخشان بود، دارای حس طنز تعریف شده و بازیگوشی بود (حتی اگر برای همه نبود)، حس فوق العاده ای از فضا توسط انیمیشن باورنکردنی کیوآنی و گروهی دوست داشتنی از بازیگران شخصیت ها؛ اما بالاتر از آن، همه اینها در خدمت پیامی عمیقاً تأثیرگذار در مورد بزرگ شدن، مواجهه با تروما و و در آغوش گرفتن جنبه کودکانه شما بود. ما باید تماشا کنیم که شخصیت‌های مورد علاقه‌مان به شیوه‌ای معنادار به چالش کشیده می‌شوند و مجبور می‌شوند به‌عنوان مردم تکامل یافته و بالغ شوند. می‌دانم که این نمایشی نبود که همه بتوانند از آن لذت ببرند، اما معنی خاصی داشت و خود را به یکی از برنامه‌های مورد علاقه من تبدیل کرد. آن هم یک نمایش با پایان. یکی قطعی یکی که نیازی به دنباله نداشت فصل 2 Love Chuunibyou به نظر توهین آمیزی به آن برنامه است. تمام توسعه شخصیت به نفع وایف بی ضرر قابل فروش حذف می شود. نمایش در تحولات کاملاً پیش پاافتاده در رابطه اصلی کاملاً دچار وسواس می شود. شخصیت های جانبی به تقلید از خودشان تبدیل می شوند. این نمایش، در اصل، به یک مویب تبدیل شده است. نمایش دیگر هیچ چیز معناداری برای گفتن ندارد، شخصیت ها به هیچ وجه رشد نمی کنند، در عوض به سادگی از طریق حرکات چرندیات خوش خیم زندگی و ملودرام رابطه می گذرند. از لحظه ای که شروع به تماشا می کنید، واضح است که چرا این فصل وجود دارد - این یک پول نقد است. آشکار به عنوان هر چیزی عشق مردم به داستان و شخصیت‌های اصلی را می‌گیرد و تلاش می‌کند با دوازده قسمت از فیلم‌های تلخ، از آن سود ببرد. این یک توهین به نویسنده است، توهین به احساساتی است که کل تیمی که برای انطباق با آن کار می کند در آن ریخته است و این توهین به هر مخاطبی است که با فصل اول ارتباط برقرار کرده است. این لکه‌ای بر شهرت فصل اول است، تماشای آن صراحتاً دردناک بود و ای کاش هرگز چراغ سبز نمی‌شد. امیدوارم مدیر اجرایی که این کار را انجام داد، انگشت پای آنها را خنثی کند.

من احساس می‌کنم این فصل فوق‌العاده‌ای است، به نوعی دیگر پیشرفت نکرده است، این درست است، اما احساس می‌کنم که خوب است. این فصل احساس می‌کند که شخصیت‌ها تازه زندگی می‌کنند از زمانی که داستان اصلی در فصل 1 به پایان رسید، هیچ ایرادی ندارد، در واقع احساس طراوت می‌کند. با این حال، من می گویم، دختر جدید با موهای صورتی (در حال حاضر نام خود را فراموش کرده است) واقعا آزار دهنده است. او اصلاً تأثیر زیادی روی هیچ چیز ندارد و فقط به نظر می رسد که او فقط آنجاست ... بی دلیل. او همچنین فقط آزاردهنده است، از یک صحنه خوب لذت می برد، و سپس می شنوم که خنده های آزاردهنده او را می شنوم، و این فقط روحیه را از بین می برد، مثل این است که او آنجاست تا همه چیز را بدون هیچ دلیلی بیش از حد پیچیده کند. پیشینه او با یوتا خوب بود، و من واقعاً آن قسمت را دوست داشتم، اما احساس می‌کنم نویسندگان فقط سعی می‌کردند او را وارد هر سناریویی کنند و بیش از آنچه واقعاً نیاز دارد به او اهمیت دهند، و بنابراین با دانستن او «مهم» به پایان می‌رسد. در فصل 2، اما شما گیج شده اید که چرا، حداقل برای من اینطور بود. یکی دیگر از چیزهایی که من را آزار می دهد این بود که چگونه ایشیکی کاملاً فراموش شده است زیرا او فقط چند بار ظاهر می شود، نمی دانم چرا. او از ابتدا آنجا بود، او اولین دوست یوتا بود، و با این حال با او مثل هیچ رفتاری در حال حاضر رفتار نمی شود. به غیر از همه چیزهایی که من واقعاً این فصل را دوست داشتم، تماشای زندگی این شخصیت ها، به خصوص Rikka و Yuuta، احساس طراوت و لذت بخش بود. اساساً احساس می شد که فصل 1 داستان اصلی است و فصل 2 مانند داستان بعدی است که فقط زندگی آنها را پس از پایان داستان نشان می دهد. به طور کلی، اگر از فصل 1 لذت بردید و می‌خواهید تعداد بیشتری از شخصیت‌ها را ببینید، آن را توصیه می‌کنم، اما اگر خیلی به فصل 1 علاقه‌مند نبودید، انتظار نداشته باشید که این یک «جانشین» باشد که همه چیز یا چیزی را بهبود می‌بخشد. اینکه آیا از این فصل لذت می برید یا نه، صرفاً بر اساس علاقه شما به فصل 1 است، برخی آن را دوست خواهند داشت، برخی نه.