Dragon Quest: Yuusha Abel Densetsu

این نمایش به طرز شگفت انگیزی برای چیزی لذت بخش بود که لزوماً پیر نشده است. نه به آن توهین، اما انیمیشن و قوام هنری در برخی مواقع بودجه کمی داشت. من این را به همه طرفداران فانتزی/ماجراجویی توصیه می‌کنم، حتی اگر به طور خاص در Dragon Quest علاقه‌مند نباشید. این بسیار محصول زمان خود است، اما من واقعاً از مسیرهایی که داستان در آن پیش می‌رفت شگفت‌زده شدم، زمانی که نظر اولیه من این بود که این یک انیمیشن فوق‌العاده عمومی برای کسب درآمد از محبوبیت بازی‌ها در زمان شروع آن بود. واقعاً به عنوان یک سریال مطرح شود. علاوه بر احساس بودجه گهگاهی، بزرگترین مشکل من این بود که شروع آهسته ای داشت و اینکه جادو چگونه در این دنیا کار می کند. اکثر داستان‌های ماجراجویی خوب کمی آهسته شروع می‌شوند، بنابراین من متوجه شدم، اما این دومین تلاش من برای تماشای این فیلم بود و فکر می‌کنم تا حوالی قسمت پانزدهم وارد آن نشدم. اولین تلاش من زمانی بود که DQ9 برای اولین بار منتشر شد، و بین پیدا کردن آن سخت و بسیار کند در ابتدا، من فقط تسلیم شدم. بنابراین اگر کاملاً آن را احساس نمی‌کنید، فکر نمی‌کنم بتوانم شما را سرزنش کنم که نمی‌خواهید به آن پایبند باشید. نکته دیگر این است که شفای جادویی بسیار ناسازگار است، که من احساس می‌کنم در برخی مواقع جایی بین یک انتخاب nit و یک مشکل قانونی در داستان است. این واقعاً فقط به آنچه که طرح داستان در حال حاضر می خواهد برمی گردد. بنابراین، همانطور که گفتم، اگر داستان های ماجراجویی را دوست دارید، می گویم آن را بررسی کنید. این هیچ رکوردی از جنگ Lodoss نیست، اما واقعاً شگفت‌آور بود که چقدر خوب ظاهر شد و چقدر در تبدیل حس یک ماجراجویی RPG به یک انیمه موفق بود.

این همه ارزشش را دارد!!!!! مشکل اینجاست .... لعنتی باید از کجا شروع کنم؟؟؟ من هنوز بقایایی از هیجان بیش از حد و پریدن از روی صندلی در لحظاتی دارم که برای نگه داشتن خودم و دوران کودکی‌ام به سختی می‌توانستم آن‌ها را کنترل کنم (بله، من در تخیلم دوباره یک سگ لعنتی جوان بودم، درست مثل روزهای شادتر). انیمیشن Toei یک بار دیگر به من نشان می دهد که چرا آن استودیو مورد علاقه شماره 1 من است. با نشان دادن ردی از چیزهایی که می توانند بهترین کار را انجام دهند و چه چیزی آنها را به خاطر آنها در دنیای انیمه مشهور و جاودانه کرده است، و این یک استاندارد برای آنها از سال 1984 (hokuto noken) بوده است که آنها را قابل توجه و غیره کرده است. شرکت باندای در آن زمان توزیع‌کننده و ارائه‌دهنده بزرگ بازی‌های ویدیویی (با مشارکت toei در میان استودیوهای دیگر) مبتنی بر سری‌های محبوب و کالا بود و با توسعه‌دهندگانی مانند sqare enix، که از سال 2003 به اعتقاد من Squaresoft و namco نامیده می‌شود، مشارکت داشت. Dragonquest هنوز یکی از محبوب‌ترین و برجسته‌ترین محصولات تا کنون از سال 1986 است (این محصول با Famicon شروع شد، اتحادیه اروپا نینتندو را برای بازار اصلاح کرد و سیستم PC-Engine که عمدتاً در خارج از ژاپن ناشناخته است) و به عنوان یکی از آنها دیده می‌شود. از اولین فرنچایزهای RPG، کمی قبل از Shin megami tensei (1987- در حال انجام) یا سری Final Fantasy (1987 در حال انجام) یا سریال نفس آتش (1989-??) به نام یک زوج. متأسفانه من فقط برخی از RPG های قدیمی را بازی کرده ام اما هرگز اولین نسخه از سری را بازی نکرده ام. خود داستان بیشتر از این که خلاصه می گوید، من از نیمه راه شدیدتر شد، داستان می گوید. و به یاد داشته باشید که بر اساس آن ضعیف است، بنابراین به این معنی است که برخی از عناصر و / یا npc حتی در خود بازی ظاهر نمی شوند. اما پتانسیل کارهایی را که می‌توانست انجام دهد از بین نمی‌برد و با پیروی از دستورالعمل Rpg به آن طعم بیشتری می‌افزاید، هرچه بیشتر به دست آورید و سطوح بیشتری را باز کنید، دشمنان سخت‌تر می‌شوند و مصنوعات ویژه را باز می‌کنند و با شخصیت‌های جدید ملاقات می‌کنند. ، ارتقاء موارد ect.ect. از نظر انیمیشن، اگر Dragonball هرگز وجود نداشت، هرگز Dragonquest مانند 2 قطره آب وجود نداشت. خود موسیقی متن مناسب است، اما در صحنه های اکشن بسیار تکرار می شود. اگر تصور می‌کردیم که نگاهی به درون سر گوکو بیندازیم که او در مورد آن آرزو دارد که قهرمانی افسانه‌ای در دنیای فانتزی باشد، به این می‌رسیدیم: هابیل=گوکو هابیل جوان = 13 ساله گوهان موکوموکو =یاسیروبی اسلایم (پیاز مانند هابیل موجود آبی است) او به آن چی چی می گوید باراموس شیطان= هاچیاک از DBZ ova قصد دارد تخم های سایان را ریشه کن کند توبی = تنه بلند مو نقره ای جیکوکو = تصوری بیش از حد جاه طلبانه شیطان مانند از گیاه فقط به نام چند. من از این نمایش نهایت لذت را بردم و مایه شرمساری است که هرگز دی وی دی رسمی در خارج از ژاپن منتشر نشد، بله بهترین چیزها را برای خودشان نگه می دارند): به طور کلی، من آن را دوباره تماشا می‌کنم، زیرا به نظر می‌رسد یک نمایش بچه‌گانه است، اما به خودی خود جنبه بسیار رنگارنگ و تاریکی دارد، و لعنتی خنده‌دار آن به علاوه نمایشی است که به لطف بسیاری از عوامل مثبت، چیزهای زیادی را به یاد ماندنی می‌کند!! ! من عاشق DRAGONQUEST هستم!!!! تو زندگی + 1 بالا گرفتی