Gunslinger Girl

این یک فرم نمایشی است که ویولت اورگاردن ایده را دزدید. برخلاف ویولت اورگاردن، این یکی سعی نمی‌کند دخترانش را انسان‌تر کند، برعکس: آنها را به ماشین‌های جنگی آموزش می‌دهد. در مجموع 5 دختر دارد، بنابراین احتمالاً می توانید یکی را پیدا کنید که مطابق سلیقه شما باشد. هر دختر یک نگهدارنده مرد دارد و بسیار به او وابسته است. این یک نمایش معمولی برای دختران ناز نیست که کارهای بامزه انجام می دهند، اما این دختران واقعاً بامزه و دوست داشتنی هستند. داستان بیشتر حول کار آژانس می چرخد ​​که چیزی شبیه FBI ایتالیا یا نیروهای ویژه هستند. آنها با جنایات سازمان یافته و تروریسم مبارزه می کنند و از این دختران سایبرنیتی پیشرفته در سربازان استفاده می کنند. بیشتر دو قسمتی است (یک داستان و دو قسمت) توجه زیادی به روابط بین یک دختر و سرپرست او می شود. آنها در هر جفت متفاوت هستند. گاهی اوقات پویایی در این روابط منجر به پیچش های داستانی غیرعادی می شود. به طور کلی من واقعاً نوع روابط دختران را با مدیران خود دوست دارم. من خیلی دوست دارم رابطه ای شبیه آن داشته باشم. گیز و هنریتا و همچنین ژان و ریکو نمونه های بهتری از این پویایی هستند. دیگران آنقدر هم نیستند. به طور کلی این نمایش ترکیبی غیرعادی از دعواهای سخت با روابط بیشتر و گرم بین دختران و گردانندگان آنها دارد. من به راحتی این نمایش را به هر کسی توصیه می کنم، مگر اینکه فمینیستی باشید که مخالف شی گرایی زنان باشد. این یکی آن‌ها را بی‌سابقه می‌کند.

فکر کردم به خاطر لذت‌بخش بودن انیمه Lycoris Recoil که در حال حاضر پخش می‌شود، به چند انیمه «کلاسیک» بیشتر با اسلحه نگاه کنم، بنابراین پس از چندین سال پیش، دوباره از Gunslinger Girl بازدید کردم. نسخه قبلی من حق داشت این را کنار بگذارم، زیرا در کل این نمایش اتلاف وقت و پتانسیل را به نظر می‌رسید. «دختر تفنگدار» زندگی 5 دختر سایبورگ (و سرپرستان مرد بسیار بزرگترشان) را دنبال می کند که برای کار به عنوان قاتل برای یک انجمن مخفی ایتالیایی شستشوی مغزی داده می شوند. در سطح سطحی، این فرض مانند یک نمایش خوب به نظر می رسد که "مغز خود را خاموش کنید"، با این حال دختر تفنگدار ترجیح می دهد روشنفکرتر و کندتر باشد، که نسبتا ضعیف اجرا می شود. این نمایش سعی می‌کند یک مطالعه شخصیتی شبیه به اوانجلیون درباره سربازان کودک و تأثیرات بد والدینی (مسائل بابا) باشد، اما به طرز باورنکردنی روی صورتش می‌افتد، چون شخصیت‌ها همگی ملایم و دوست‌داشتنی هستند پاشنه آشیل است. بدون در نظر گرفتن صحنه پایانی این نمایش، به سختی در هیچ یک از صحنه‌ها لحن یا عمق احساسی وجود ندارد. بارها هنگام تماشای این فیلم از خودم پرسیدم که چرا اصلاً باید به این شخصیت‌ها اهمیت بدهم، همه آنها به غیر از Triela دم دوقلو که گاهی اوقات تا حدودی قابل تحمل است، با هم ترکیب می‌شوند. همه گردانندگان به غیر از ژوزه، گرداننده هنریتا، به شدت نامناسب و بدرفتار هستند. می‌دانم که این نقطه کانونی بسیاری از درام‌های این مجموعه است، اما سرمایه‌گذاری روی هر یک از این شخصیت‌ها یا یادآوری آن‌ها وقتی که هر یک از آنها قابل تعویض هستند، واقعاً سخت است. به نظر می‌رسد که ما به‌عنوان تماشاگر قرار است در طول این نمایش با خوزه بیشتر همدلی کنیم، اما او فقط یک مرد ملایم است که کمی انسان‌گرا است، اصلاً عمق زیادی در شخصیت او وجود ندارد. ساختار داستانی این سریال نیز نسبتاً سوال برانگیز است، قسمت دوم تقریباً خلاصه ای از قسمت اول است که من تا به حال انیمه ای را ندیده بودم. ممکن است سعی شود تغییر ادراک از خوزه به هنریتا نشان داده شود، اما اگر اینطور باشد ضعیف اجرا شده است زیرا تقریباً نیمی از صحنه‌های قسمت اول را دوباره استفاده می‌کند. آنها چه فکر می کردند؟ اکثر قسمت‌های این مجموعه فقط «ماموریت‌های فرعی» (به بیان در اصطلاح بازی‌های ویدیویی) هستند که تا نیمه آخر سریال بی‌هدف به نظر می‌رسند، که معمایی را پیرامون یکی از دخترانی که به قتل می‌رسند، ایجاد می‌کند، که می‌توانست جالب باشد اما در عوض ما با 1 اپیزود تا تنظیم غیر جالب و 2 قسمت پرپیچ و خم مواجه می شویم تا این که معما با یک جهش ملودراماتیک در منطق توسط دختر اصلی حل شود. اشتباه نکنید، من یک «نمایش آهسته سوزاندن» خوب را دوست دارم، اما بیشتر آن نمایش‌ها به دلیل لحظات دراماتیکی که به خوبی به دست آورده‌اید، کار می‌کنند که درازمدت توسعه دقیق شخصیت‌ها را مشخص می‌کند (بهتر است با سائول تماس بگیرید). با این حال، هر قسمت از این نمایش بی‌هدف به نظر می‌رسد و با ترحم‌های به دست نیامده نشانه‌گذاری می‌شود. خارج از محتوای داستانی، اگر فقط برای صحنه‌های اکشن این نمایش را تماشا می‌کنید، خسته نباشید، آن‌ها بد و کمیاب هستند. انیمیشن و سبک هنری بسیار قدیمی است، این نمایش ظاهر واقعی تری دارد اما در نهایت نمایش را زشت و بی مزه نشان می دهد. واقعاً من را گیج می کند که چگونه این انیمه توانست میانگین نمره 7.40 را به دست آورد، این نمایش فاقد هر گونه محتوای یا عمق است، نمی دانم چرا اوتاکوهای غربی دهه 2000 این نمایش را قانع کننده می دانستند. اگر می خواهید نسخه خسته کننده و کسل کننده Ghost in the Shell: Stand Alone Complex با بازی 5 lolis را تماشا کنید، Gunslinger Girl را تماشا کنید. اگر برای وقت خود ارزش قائل هستید (که بدیهی است که من این را نمی دانم)، در عوض هر چیز دیگری را تماشا کنید.