Natsume Yuujinchou Roku

با نزدیک شدن به پایان این فرنچایز به تمام احساساتی که در من ایجاد کرده است نگاه می کنم. شادی، غم، تسکین، ترحم، دلشکستگی، رضایت. این یک سفر بوده است که ناتسومه را از پسری ترسو که هرگز نمی‌توانست با کسی صحبت کند به مردی جوان تبدیل شده است که به نظر می‌رسد هر آنچه می‌خواهد دارد. وقتی به این تحول فکر می کنم چند لحظه به ذهنم می رسد. یکی در اوایل این فصل است که برای مدت کوتاهی دوباره به یک کودک تبدیل می شود. او تمام خاطرات فعلی خود را از دست می دهد، اما هنوز نیانکو سنسی را در کنار خود دارد و به سرعت توسط تاکی و تانوما پیدا می شود. این ناتسومه جوان به زندگی که ظاهراً دارد ناباور است و فکر می کند که مطمئناً آنقدر خوب است که واقعیت داشته باشد. او تصمیم می گیرد آنها را به عنوان دوستانش بپذیرد، حتی اگر دروغ باشد همانطور که یوکای های نزدیک سعی می کنند او را متقاعد کنند، زیرا بهتر است به آینده ای شادتر اعتقاد داشته باشیم. مورد بعدی زمانی است که دوستانش همه در مورد اینکه بعد از فارغ التحصیلی می خواهند چه کاری انجام دهند، کجا می خواهند بروند، چه می خواهند بزرگ شوند صحبت می کنند. ناتسومه به سادگی می گوید که نمی داند چه خواهد کرد، اما او می خواهد برای همیشه در این شهر کوچک بماند، زیرا هرگز خوشحالتر از اینجا نبوده است. نمی‌دانم که آیا این در زندگی صادق است یا نه، اما انیمه‌ها به من این باور را داده‌اند که هیچ چیز سالم‌تر و لذت‌بخش‌تر از زندگی در حومه ژاپن نیست. تقریباً باید تعجب کنید که آیا برنامه ای برای عاشقانه کردن بیش از حد دور شدن از شهر بزرگ وجود دارد، به همان روشی که ایده داشتن همسری در خانه را بیش از حد جنسی می کند و بچه های زیادی را به وجود می آورد. تقریباً مانند بحران های کاهش زاد و ولد و خالی شدن مناطق روستایی... یا چیزی شبیه به این. به هر حال من این سریال را در کل دوست داشتم. این کاملاً 10 از 10 نیست، تا حدی به این دلیل که بسیار طولانی است و داستان کلی آن برای حمل آن زیاد نیست، اما همچنان یک نمایش فوق العاده است. من هنوز چند فیلم ویژه و چند فیلم دارم که باید از آنها عبور کنم و امیدوارم بالاخره در مورد پدربزرگ Reiko و Natsume که در فینال مورد تمسخر قرار گرفت، پاسخ های محکمی دریافت کنیم. احتمالاً در هر صورت هنوز هم خوب خواهد بود، من واقعاً در حال حاضر انتظار پایان قطعی برای سریالی مانند این را نداشتم. هنوز، 9/10

من واقعاً وقتی نوبت به تماشای انیمه های جالب می شود، منتخب هستم. از فصل اول این انیمه مورد توجه من قرار گرفت. من این انیمه را خیلی دوست داشتم. اگرچه مانگا هنوز ادامه دارد و آنها نمی دانند که آیا فصل دوم وجود خواهد داشت یا نه، من واقعاً امیدوارم که فصل جدیدی با قسمت های بیشتری وجود داشته باشد. انیمه های قدیمی واقعا چیزی هستند. داستان، آری، آهنگ ها واقعا زیباست. ریکو سان خیلی باحاله او نترس است، او به یوکای ها نیز کمک می کند. کاش اون با ناتسومه اونجا بود. وقتی ناتسومه را دیدم که با دوران کودکی اش دست و پنجه نرم می کند، واقعا گریه کردم. یوکای ها او را بسیار از آنها ترساندند. ای کاش او در کودکی با نیانکو سنسی ملاقات می کرد تا دوران کودکی اش کمی برای او راحت تر می شد. اما زیباترین چیز این است که او یک خانواده خوب برای زندگی پیدا کرده است و دوستانش فوق العاده حمایت می کنند و واقعا او را دوست دارند. حتی ناتوری سان هم خوب است اما گاهی اوقات فکر می کنم انگیزه هایی دارد. امیدوارم افرادی که این انیمه را تماشا می کنند آن را دوست داشته باشند و از آن حمایت کنند تا نویسنده فصل دیگری را ارائه دهد.